کمک کنیدازدیروزباشوهرم دعواکردیم وباهاش قهرم ....

[khaleghezey]

سوالاتی که پرسیدم از جناب محسن عزیز مدیر سایت همیاری هستش.
خودم تا حالا اینقدر خوب دقت نکرده بودم واقعا چه سوالات خوبیه ها فکر کنم خودت تا حدود زیادی متوجه اشتباهاتی که مرتکب شدی با توجه به سولات و پاسخی که دادی شدی.

1.مهمترین هدف جلوگیری از عصبانیت شوهرته

من يه بار داشتم سخنراني دکتر کيهان نيا ( روان شناس ) رو تماشا ميکردم - ايشون داشتن در مورد
همين موضوع صحبت ميکردن چکيده اي از اين مطالب و براتون ميگم .
مردها در هنگام عصبانيت خيلي از لحاظ فکري ضعيف ميشن و قدرت تجزيه و تحليل مطالب رو ندارن
- در چنين مواقعي هميچ کدوم از دلايل و برهان هاي خانم از ديدگاه مرد قابل قبول نيست .
راهکار دکتر اين بود که بهترين شيوه براي ايجاد آرامش و خاموش کردن
فضاي جنجالي بحث و مشاجره اين هست
که خانم حتي اگه درصدي هم مقصر نيست اشتباه رو گردن بگيره - و عذر خواهي از آقا کنه .
از نظر خيلي از خانمها اين يعني تحقير و گردن گرفتن اشتباه نکرده .
که کاملا درسته و دکتر براي اين موضوع راه کاري هم ارائه دادن .
بعد از چند روز که فضا آروم تر شد و مرد ذهنش آزادتر بود و آرامش براي تحليل و فکر کردن رو موضوع رو داشت .
خانم بايد با کمال آرامش از مرد درخواست کنه که در مورد موضوع صحبت کنن...
وقتي ذهن مرد ازاد باشه راحت تر ميتونه فکر کنه ..در چنين مواقعي درسته که اول خانم
بابت اشتباه نکرده عذرخواهي کرده و تحقير شده - ولي اين طوري مرد
آرامش فکر کردن رو موضوع و تحليل کردن اون رو داره و تو اين موقع اين مرده که بابت اشتباهش عذرخواهي ميکنه .


درست است که شوهرت شخصيت عصباني داره. ولي اين به معناي آن نيست که نتوني حرفاتو بهش بزني....
ولي هر حرف را مي توان به طرق مختلف با فرد در ميان گذاشت. اگر مهارت داشته باشي. قربونت هم ميره....

شماره 2:
معمولا دقت کنی این حالات در مواقعی اتفاق میوفته که پشت سر هم تکرار میشه مثل:
رفتن خانه مادرش که مریضه و بعدش عصبانیتش و یا اینکه نوشتی که از خانوادت دفاع میکنی و بدتر عصبانی میشه!
آدم عاقل وقتی یه کاری انجام میده و نتیجه نمیگیره اگه 1000بارم انجام بده دقیقا همان کار را خوب معلومه بازم نتیجه نمیگیره!الان مسئله شما دقیقا همینه خوب روشت را عوض کن.اینم از الان بهت بگم من یه مردم و باید اعتراف کنم واقعا بعضی اخلاق های مزخرفی داریممخصوصا وقتی عصبی میشیم و لجبازی میکنیم میشیم مثل پسر بچه ها.پس دفعه دیگه از خانوادت دفاع نکنب زار هرچی دوست داره بگه تو فقط اخرش ناراحتی خودتو با حالت صورت و توی چهرت نشان بده.این برای زجرآورتره تا اینکه جوابشو بدی.

یعنی خدایا یا منو بزن بکش یا این اینترنتمو قطع کن از دست این کاربرهای همدردی خلاص بشم

ولی من معمولاجلوش میشینم واخم میکنم وسکوت میکنم وبی محلش میکنم واین بیشترعصبانیش میکنه

انصافا قبول کن تو هم یکم دوست داری دعوا کنیخوب نکن خواهر من نکن اینکارو وقتی میبینی ناراحت میشه و بیشتر عصبی میشه شما اول آتیشو خاموش کن نه اینکه یمزنه شعله ورترش میکنی

یکم سعی کن پویا باشی از خودت ابتکار بخرج بده برو کشفش کن بشناسش فکر کن یه جزیره ناشناخته هستش یه ذره بین بگیر دستت به شوخی برو طرفش از توی ذره بین نیگاش کن سوال کرد بگو میخوام خوب بشناسمت از روش های مختلف استفاده کن اینقدر امتحان کن تا موفق بشی فکر کنم لازمه بازم اینو بنویسم:

اینو شاید خونده باشی توی تالارم زدم داستانشو:

از یه بیزنسمن(بازاریاب) موفق آمریکایی میپرسن تو وقتی به مشتریت زنگ میزنی کی ازش ناامید میشی؟

برگشت گفت: تا وقتی که یا اون بمیره یا من بمیرم

از این به بعد این جمله شعار زندگیت باشه بزن به یخچال در دیورا یا هرجا شد ناامید شدن و کم اوردن ممنوعه برو ببینم چیکار میکنی

[nafiseh joon]

کلا آدم ازدواج نکنه سنگین تر هست مث اینکه
یه سوالی داشتم خانم شرر ازتون
ببخشید که کمکی نمیتونم بکنم ولی یه سوال مربوط به زندگی خودم واسم پیش اومد
شما از قبل عاشق شوهرتون بودید که موقع خواستگاری و اینا مرد سالار بودن خانوادش به چشمتون نیومد؟

[روزنه ی امید]

کلا آدم ازدواج نکنه سنگین تر هست مث اینکه
یه سوالی داشتم خانم شرر ازتون
ببخشید که کمکی نمیتونم بکنم ولی یه سوال مربوط به زندگی خودم واسم پیش اومد
شما از قبل عاشق شوهرتون بودید که موقع خواستگاری و اینا مرد سالار بودن خانوادش به چشمتون نیومد؟

سلام نفیسه جون، آره من ازقبل ازازدواجم هم بهش علاقه مندبودم وشوهرم هم ازچندسالقبلش هم اومده بودخواستگاری (پدرشوهروبابام بچه محلی های قدیمی وهیئتی های قدیمیهستن!)ومنتها خانواده من بخاطرسن کم من واون مخالفت کردن ولی توااون چندسال اینآقاکه الان شوهربنده هست بیخیال مانشدو هرچندوقتی یه بارم باباش هرجابابامومیدیدحرفی به میون میاورد تابلاخره بعداز5سال موفق شدن باباموراضی کنن والبته ناگفتهنماندمنم دیگه آخریاازش خوشم اومده بودوبهش علاقه مندشدم ودرحالی که خانواده به منفشاری نمیاوردن ولی من اصراربه ازدواج بااین آقاکردم واونام چون دیدن که منانتخابموکردم موافقت کردن و (( البتهمن وشوهرم تواون چندسال قبل هیچ رابطه پنهانی نداشتیم))
جواب سوالت اینه که آره من حتی توتحقیقاتی که کرده بودیم حتی متوجه این شده بودیمکه پدرش بازنش اختلاف دارن ودست بزن داره وخانواده مردسالاری هستن وحتی قبلش بهخودشوهرمم این موضوع روگفتم وخودشم تاییدش کردولی قول دادکه اون هیچوقت مثل پدرشنمیشه بهم گفت که واقعامنودوست داره واذیتم نمیکنه وکلی قول قول وقول دادو منم کهدیگه خودتون میدونیدمتاسفانه ماخانوماتواین موارداحساسی زود احساساتی میشیموفکرمیکنیم که چه خبره وخودمونو قربانی احساسمون میکنیم وتواون لحظه فکرمیکنیمدیگه یابااین یاباهیچ کس دیگه نمیتونیم خوشبخت شیم ومتاسفانه تابفهمیم کسیواقعادوستمون داره ومیخوادباهامون ازدواج کنه دیگه همین یه مورد(علاقه)روبراازدواجکافی میبینیم واحساسی تصمیم میگیریم ومنطقی برخوردنمیک نیم تواون لحظه درصورتی کهدراصل برای ازدواج فقط علاقه کافی نیس !!! علاقه فقط شرط اول برای ازدواجهودرکنارش خیلی مواردمهم وسرنوشت سازدیگه هم هست مثلایکیش همین اخلاق خانوادگی وذاتآدم واخلاق دیگراعضای خانواده طرف وخصوصا پدرطرف !! محیطی که طرف اونجارشدکرده،واقعاقبل ازازدواج بایداین چیزارو خیلی مهم شمرد ، واقعا من الان بعداز2سالفهمیدم که زندگی متاهلی خیلی سخت تروپیچیده تراز اونیه که مافکرمیکردیم و واقعا نبایداین چیزارونادیده گرفت مخصوصامحیط خانوادگی که طرف اونجابزرگ شده وعادات خانوادگی ونوع فرهنگ ورسم ورسوماتشون !! اما باهمه ی اینا من هنوزم شوهرم رودوست دارم واونم هنوزمنوخیلی دوست داره گرچه ازنظرخانوادگی وسطح فرهنگ واعتقادات وطرزفکرباهم تفاهم نداریم


- - - Updated - - -

کلا آدم ازدواج نکنه سنگین تر هست مث اینکه
یه سوالی داشتم خانم شرر ازتون
ببخشید که کمکی نمیتونم بکنم ولی یه سوال مربوط به زندگی خودم واسم پیش اومد
شما از قبل عاشق شوهرتون بودید که موقع خواستگاری و اینا مرد سالار بودن خانوادش به چشمتون نیومد؟

سلام نفیسه جون، آره من ازقبل ازازدواجم هم بهش علاقه مندبودم وشوهرم هم ازچندسالقبلش هم اومده بودخواستگاری (پدرشوهروبابام بچه محلی های قدیمی وهیئتی های قدیمیهستن!)ومنتها خانواده من بخاطرسن کم من واون مخالفت کردن ولی توااون چندسال اینآقاکه الان شوهربنده هست بیخیال مانشدو هرچندوقتی یه بارم باباش هرجابابامومیدیدحرفی به میون میاورد تابلاخره بعداز5سال موفق شدن باباموراضی کنن والبته ناگفتهنماندمنم دیگه آخریاازش خوشم اومده بودوبهش علاقه مندشدم ودرحالی که خانواده به منفشاری نمیاوردن ولی من اصراربه ازدواج بااین آقاکردم واونام چون دیدن که منانتخابموکردم موافقت کردن و (( البتهمن وشوهرم تواون چندسال قبل هیچ رابطه پنهانی نداشتیم))
جواب سوالت اینه که آره من حتی توتحقیقاتی که کرده بودیم حتی متوجه این شده بودیمکه پدرش بازنش اختلاف دارن ودست بزن داره وخانواده مردسالاری هستن وحتی قبلش بهخودشوهرمم این موضوع روگفتم وخودشم تاییدش کردولی قول دادکه اون هیچوقت مثل پدرشنمیشه بهم گفت که واقعامنودوست داره واذیتم نمیکنه وکلی قول قول وقول دادو منم کهدیگه خودتون میدونیدمتاسفانه ماخانوماتواین موارداحساسی زود احساساتی میشیموفکرمیکنیم که چه خبره وخودمونو قربانی احساسمون میکنیم وتواون لحظه فکرمیکنیمدیگه یابااین یاباهیچ کس دیگه نمیتونیم خوشبخت شیم ومتاسفانه تابفهمیم کسیواقعادوستمون داره ومیخوادباهامون ازدواج کنه دیگه همین یه مورد(علاقه)روبراازدواجکافی میبینیم واحساسی تصمیم میگیریم ومنطقی برخوردنمیک نیم تواون لحظه درصورتی کهدراصل برای ازدواج فقط علاقه کافی نیس !!! علاقه فقط شرط اول برای ازدواجهودرکنارش خیلی مواردمهم وسرنوشت سازدیگه هم هست مثلایکیش همین اخلاق خانوادگی وذاتآدم واخلاق دیگراعضای خانواده طرف وخصوصا پدرطرف !! محیطی که طرف اونجارشدکرده،واقعاقبل ازازدواج بایداین چیزارو خیلی مهم شمرد ، واقعا من الان بعداز2سالفهمیدم که زندگی متاهلی خیلی سخت تروپیچیده تراز اونیه که مافکرمیکردیم و واقعا نبایداین چیزارونادیده گرفت مخصوصامحیط خانوادگی که طرف اونجابزرگ شده وعادات خانوادگی ونوع فرهنگ ورسم ورسوماتشون !! اما باهمه ی اینا من هنوزم شوهرم رودوست دارم واونم هنوزمنوخیلی دوست داره گرچه ازنظرخانوادگی وسطح فرهنگ واعتقادات وطرزفکرباهم تفاهم نداریم