فرهنگ استفاده از شبکه های اجتماعی گوشی همراه(واتس آپ، وایبر، تلگرام، لاین و....)

[صبا_2009]

تجربه شخصی: تمام هشدار دهنده و زنگ های شبکه های اجتماعی را قطع کردم. فقط وقتی خودم واردشون میشم میبینم چند تا پیام اومده. اینجوری همش یه چیزی بالای صفحه نمایش گوشیم وسوسه ام نمیکنه بیا منو بخون
صدای گوشیم هم رو اعصاب کسی نیست

[فرشته مهربان]

مادر عزیز

1 - وقتی که لازم هست برای فرزندت بگذاری را صرف شبکه های اجتماعی نکن که عوارض این عدم صرف وقت کافی و مفید برای فرزندت گریبان ترا خواهد گرفت و فردا از تو بخاطر عدم وقت گذاری برای فرزندت سئوال خواهد شد نه استفاده از شبکه اجتماعی ....

2 - اولویت های زندگی را خوب تنظیم کنیم تا نه اعتیاد به این شبکه ها پیش آید نه برده آنها شویم و از اصل زندگی غافل بمانیم


3 - گاهی توجیه ما می شود اینکه چیزهای خوبی می آموزیم از این شبکه ها .... اما آیا وقتی هم برای عمل به آموخته های خوب باقی می ماند ؟؟؟؟؟

4 -اثر روانی پیامهای تلنبار شده و نبود فرصت کافی برای خواندن آنها روی روح و روان خود را دریابید اگر وسواس دارید که حتماً همه را بخوانید و از اینکه فرصت نمی کنید حس عصبی بودن و ناخوشایندی دارید بهتر است از عضویت در این شبکه ها صرفنظر کنید یا در گروه محدود و شناخته شده و با معیارها و اهداف مشترک عضو شوید

[khaleghezey]

هجده توصیه به کاربران تلگرام از نگاه یک جامعه شناس

1- اگر در دنیای واقعی با کسی روابط رسمی دارید در تلگرام هم با او رسمی باشید. اگر در دنیای واقعی او را "خانم" یا "آقای" خطاب می کنید ، نمی شود بدون هیچ زمینه یا اتفاق خاصی، در تلگرام او را عزیزم، جون، فدات و غیره خطاب کنید.
2- فرض را بر آن بگذارید که افراد به طور عادی همیشه آنلاین هستند. آدم ها معمولا سیم تلفن را از برق نمی کشند. پس توجه داشته باشید که چه ساعتی از شبانه روز دارید برای کسی پیام می فرستید.

3- گاهی اوقات نوشتن بهتر از بکار بردن نشانه ها (استیکرها) است. مثلا این پیام که "الان من خیلی خوشحالم" در مقایسه با نشانه "(: ������ " ، اثرگذارتر است. اینطور نیست؟

4- گاهی اوقات در گروهها، دو نفر در مورد موضوعی صحبت می کنند که صرفاً موضوعی بین خود آنهاست. دلیلی ندارد که سایر اعضای گروه هم شاهد این این گفتگو باشند.

5- همین که از خبر یا مطلبی خوشتان آمد فوراً آنرا برای دیگران ارسال نکنید. قبل از ارسال از خودتان سوال کنید آیا این خبر حقیقت دارد؟ بدانید هر پیام مانند یک قطره باران است و با ارسال هر کاربر، در نهایت می تواند سیل شود.

6- مبنای ما آن نباشد که روابط واقعی مان با افراد را به روابط مجازی و تلگرامی سوق و کاهش دهیم. این کار در بلند مدت روابط اجتماعی را نابود می کند. مبنای مان این باشد که روابط مجازی را به روابط واقعی تبدیل کنیم.

7- باور کنید اعتیاد به شبکه های اجتماعی مشکلی واقعی است. اگر تاکنون عضو خانواده تان به شما درباره اعتیادتان چیزی نگفته ؛ یا خودش هم مثل شما معتاد شده یا با خودش می گوید صبر کنم شاید التهاب و گرمای کار با گوشی هوشمند از سرش بپرد.

8- در ایران ، شبکه های اجتماعی موبایلی عمدتاً برای به اشتراک گذاشتن پیام های عمومی و غیرشخصی نظیر جملات حکیمانه ، اخطارها ، پیشنهادها ، جوک ها ، طنزهای سیاسی و اموری درباره سبک زندگی بکار می روند. پس پیام شخصی مهمی برای شما نرسیده است. لزومی ندارد که هر چند دقیقه به صفحه نمایش گوشی نگاه کنید.

9- لطفا گوشی تان را با خودتان به رختخواب و حمام نبرید. بگذارید حمام و رختخواب تنها جاهایی باشند که هنوز به اشغال گوشی هایمان در نیامده اند.
10- در ارتباطات، صدا در مقایسه با کلمه به واقعیت نزدیک تر است. برای احوالپرسی با دیگران، حتی الامکان صدایتان را ضبط کنید و برای دیگران بفرستید. این کار از ارسال پیام نوشتاری بهتر است. البته اگر به او زنگ بزنید خیلی بهتر است.

11- درست است که مغز ما گنجایش بسیاری دارد. ولی گاهی اوقات بد نیست از خودمان سوال کنیم "این حجم از اطلاعات و اخبار دریافتی به چه کار من خواهد آمد؟" شما در روز چند کیلومتر انگشت اشاره یا شصتتان را روی صفحه نمایش گوشیتان سُر میدهید؟ آیا واقعا شما در روز به چند کیلومتر اطلاعات نیاز دارید؟! گاهی از خودتان سوال کنید: مگر من فعال یا مفسر سیاسی هستم که اینقدر پیام های سیاسی می خوانم؟ مگر من شاعر؛ متخصص دکوراسیون ؛ فوتبالیست طراح مد و ... هستم که اینقدر در این خصوص مطلب می خوانم؟ پس گاهی اوقات لازم است که انگشتتان را خیلی تند روی صفحه گوشی سُر بدهید. خیلی تند، بدون اینکه مطالب را بخوانید (از آن رد شوید!).

12- برایتان خودِ پیام مهم است یا فرستنده پیام؟ دوست من پیام را نخوانده ؛ علامت لایک ارسال نکنید. وقتی پیام را می خوانید و با آن مخالف هستید مخالفت خود را ابراز کنید.

13- زمانی کسی را به گروهی Add (اضافه) کنید که قبلا نظر مثبت او را درباره پیوستن به آن گروه دریافت کرده باشید.

14- وقتی یک عضوی گروه را ترک می کند از دست او ناراحت نشوید. هر کس صاحب اختیار خودش است.

15- همه آدم ها به حضور فعال در شبکه های مجازی علاقه ندارند. بعضی ها فقط دوست دارند پیام ها را بخوانند. از دست آنها ناراحت نشوید.

16- اگر دو یا سه نفر از اعضای گروه با شما دوست صمیمی هستند یا جزو فامیل هستند تصور نکنید که گذاشتن عکس های یادگاری مربوط به ده یا بیست سال پیش حتما آنها را ذوق زده و خوشحال می کند. ممکن است این کار باعث کدورت شود. بعد از جلب رضایت، عکس ها را در گروه به اشتراک بگذارید.

17- شبکه های اجتماعی موبایلی خیلی جذاب هستند. ولی باور کنید هنوز رسانه ای جای کتاب را نمی گیرد. این روزها ذهن ما پر شده از جمله های فیلسوفانه و عمیقی که ما درباره شان هیچ اطلاعات جانبی نداریم. درباره همه چیز می توانیم تک جمله های قشنگی بگوییم. البته اگر خوب حفظ کرده باشیم! چون کتاب کم می خوانیم.

18- دنبال آن نباشید که موضوعات پیچیده هستی یا فلسفه یا اجتماع را در فضای شبکه های اجتماعی موبایلی به بحث بگذارید. تا شما استدلالتان را تایپ کنید طرف گفت و گوی تان حوصله اش سر رفته و درباره موضوع دیگری با فردی دیگری وارد گفتگو شده است.

[فرشته مهربان]

1 - باور کنید این همه حجم اطلاعاتی آن هم از هر دری سخنی که از شبکه های اجتماعی نوش جانمان می شود به ما وسعت دید، عمیق شدن ، آگاهی مفید ، رشد عقلانی .... نمی دهد بلکه تنها ما را اقیانوسی به عمق یک بند انگشت ساخته


2 - چرا باور نداریم که ذهن نیاز به خلوتی هرچه بیشتر دارد تا اندیشه و تعقل کارش را بهتر انجام دهد و با دریافتهای پر انباشت و همه گونه آنرا پر می سازیم و مهلت نفس کشیدن به او نمی دهیم تا خوراک سالم فکر و اندیشه و تعقل ما را از میان انبوه دریافت های غیر لازم بیرون بکشد ؟؟؟

3 - تصور می کنم ما به روزه ذهن هم نیاز داریم تا به پاک سازی روانمان از تلنبار و رسوب های اطلاعات غیر لازم بپردازیم .... خوب است روزهایی و ساعاتی ذهن را از خوردن و آشامیدن پیامها و اطلاعات و ارتباطات شبکه های مجازی بسته نگه داریم تا روانمان آرام گیرد

5 - اگر به شما مجوز و سرمایه واردات کالا بدهند .... آیا بررسی نمی کنید که چه کالایی وارد کنید سود بیشتری دارد ؟؟ آیا تحقیق نمی کنید که چگونه و چه زمانی کالاهای مطالعه شده را وارد کنید ؟؟ آیا قبلاً فکر بازار مصرف آن را نمی کنید ؟؟ آیا پرهیز نمی کنید از وارد کردن هر چیزی به صورت باری به هرجهت تا تاجری پرسود باشید ؟؟؟ چطور است که برای واردات ذهنمان هیچ بررسی و تحقیقی نیاز نمی بینیم تا بفهمیم چه چیز لازم است واردش کنیم ؟ چقدر منفعت دارد ؟ و کجا مصرف خواهد داشت ؟....
ما چه تاجران ورشکسته و عجیبی هستیم در این ورطه و چه آشفته بازاری داریم با این شبکه های اجتماعی و اطلاعات و ارتباطات و مطالب دریافتی ....!!!!!!!!!!!!!!!

[فرشته مهربان]

1 - ما انسانیم ، برای جانشینی خدا در زمین آفریده شده ایم ، و حفظ استقلالمان از سیطره پدیده ها و تنها وسیله دیدن آنها در مسیر سلامت و سعادت و خدای گونه شدن باید هدف باشد ..... اما آیا امروزه ما تحت سیطره گوشی های موبایل و شبکه های اجتماعی در نیامده ایم ؟؟؟ آیا مسخ آنها نشده ایم ؟؟؟ و آیا این با اشرف مخلوقات بودن ما همخوانی دارد ؟؟؟


2 - هر چیزی حتی طبیعی ترین پدیده ها فرهنگ و آداب خاص بهره گیری را دارند تا بتوانیم از آنها حداکثر منفعت را برده و حداکثر دفع ضرر را داشته باشیم ...... این را اکثر ما در برابر عوامل طبیعی باور داریم و از خود مراقبت می کنیم .... اما چرا در مقابل مصنوعات آفریده خود از این حقیقت غافلیم .... که اگر غافل نباشیم در روز چه مدت و برای چه کاری گوشی در دستانمان خواهد بود ؟؟؟؟
3 - باران می آید ، طوفان می شود ، زلزله در راه است ،چنگ و خونریزی تهدید می کند ، گرما بیداد می کند و ...... به خوبی آموخته ایم که در مواجهه با آنها چه کنیم تا در امان بمانیم و آسیب نبینیم ..... اما چرا باور نداریم گوشی های موبایل و شبکه های اجتماعی و ارتباطات بی مهابای مجازی آسیب هایی دارد که باید بفهمیم چطور از آنها در امان بمانیم

4 - آیا به اثر مضر امواج گوشی های موبایل فکر کرده اید ..... می دانید هرقدر بیشتر از آن استفاده کنید خیلی بیشتر در معرض اشعه و امواج مضر خود را قرار داده اید و به خود آسیب زده اید ؟؟؟؟ به فکر سلامتتان باشید

[mahasty]

به فرزندانمون یاد بدیم که جرئی از جامعه هستند. اگر از جامعه مینالند باید خودشون رو اصلاح کنند. ادب و منش صحیح رو باید در هر مکان و زمانی رعابت کرد و هر کلمه ای رو به زبون نیاورد و ننوشت. نوشتن کلمات زشت، مایه افتخار و بلوغ نیست. در هر جمعی در نهایت اونی که مودب‌تر باشه، محترم‌تر هم هست حتی اگر ظاهرا قدرتمندتر نباشه.
(اگر کسی قدرت رو به احترام ترجیح میده، به این نکته توجه کنه که رهبر همیشه بالاتر از رئیسه و کسی که احترام داره، رهبری میکنه نه ریاست. هم خدا و هم خرما)

به فرزندمون یاد بدیم ارزش و اعتبار هر آدمی رو خودش و کسانی که اطرافش هستند، تعیین می‌کنند. نه مردمی که از فرسنگها فاصله برای عکس و آرایشش "لایک" میزنن.
این روزها عکسهایی از بچه‌های سیزده-چهارده ساله در شبکه میبینم که در کشوری مثل امریکا، سلب حق حضانت از والدین رو به همراه داره. بیخیالی و بی‌فکری خودمون رو نشونه روشنفکری ندونیم و یا به سن بچه‌ها ربط ندیم.
همه می‌دونن که رفتار ناشایست با بچه‌ها نشونه بیماری والدینش هست. اما بعضیها درک نمیکنن که بی‌توجهی هم دست کمی از این مسئله نداره. چه بچه شما دو سالش باشه و چه پونزده سال! شما مسئولید.

بهشون یاد بدیم غالب آدمها شبیه اونچه که در پروفایل مجازیشون به نظر میرسند؛ نیستند. نه اونقدر زیبا، نه اونقدر خوش‌صحبت و فرهیخته و نه حتی اونقدر که به نظر میرسه خوشبخت. لازم نیست خودشون رو به شکل کسی که نیستند در بیارن، تا کسانی که نمیشناسن ازشون تعریف کنند.

بچه‌ها رو بیش از حد محدود نکنیم یا مدام مشغول چک کردن گوشی و... متعلق به اون ها نباشیم. می‌فهمند، ناراحت میشن، از شما فاصله میگیرن و دیگه حتی نمی‌تونید کنترلشون کنید. به جای اینکار با دوستی و حواس جمع و با کمی فضا، مراقب رفتارشون باشیم.

اینکه بدون هیچی توضیحی، یه تبلت بدیم دست بچمون و بزاریم خودش کشف کنه، مثل اینه که بزاریم خودش در مورد روابط اجتماعی یاد بگیره. قطعا یاد میگیره، اما کجا و چطوری مهمه!
الان مثل زمان ما نیست که بچه‌ها سوالات خاص رو از دوست و معلم و خاله و عمو بپرسن. توی اینترنت می‌گردن، از اولین کسی که در اون زمینه متخصص به نظر میرسه میپرسن و جوابی که شما رو وجشت زده، خودشون رو راضی و اون شخص رو خوشحال میکنه، دریافت میکنن!

گروههای زیادی در شبکه های اجتماعی وجود داره که هرکدوم بسته به سبک فکر میتونند الگویی برای زندگی ما یا فرزندانمون باشند. از دسته های آشپزی و جهانگردی و راهکارهای تحصیل و آموزش هنر، زبان و... تا جکهای زننده و مروج فساد و بیماری‌های روانی و خشونت و... به طور معمول هر آدمی به صورت غالب جذب دسته‌ای از این گروه‌ها میشه و شبکه‌ها هم در همون زمینه ارتباطات بیشتری بهش معرفی می‌کنند. برنامه‌های خوب رو بهم معرفی کنیم و مطالب جالب رو به اعضای خونواده نشون بدیم.

فکر نکنیم که ای بابا... جکه دیگه! می‌خندیم! نه اتفاقا. اگر جکی فقط برای یه مسخره بازی لحظه‌ای باشه، هیچ وقت این قدر معروف نمیشه تا به گوش شما برسه. هر لطیفه ای معنا و هدفی پشتش هست. شک نکنید! فقط باید ببینید آیا اون مفهوم ارزشمند و عالیه یا تخریبگر و شرم‌آور.

-------------------------------------

[مدیرهمدردی]

1 - منفعل، مفعول، و بی خاصیت در شبکه های اجتماعی شنونده محض نباشیم. تفکر و دقت کنیم و انتقادی ارسالها را با ریزینی رصد کنیم. خوبهایش را با تشکر و قدردانی و بازنشر ، تقویت و منتشر کنیم. و بدهایش را مقابله کنیم، بحث کنیم، و رد کنیم و دیگران را هم به فکر واداریم که این موارد منفی را نشر ندهند. در مورد موارد خنثی و بی خاصیت خب می تونید منفعل باشید و حالش رو ببرید

[دختر بیخیال]

1. نیازی نیست هرکسی که شماره مارا داشته باشد یا ما شماره اشون و داشته باشیم در لیست دوستانمون داشته باشیم، میتوانیم با برداشتن تیک خودکار آضافه کردن دوست به لیست دوستان این مسله و کنترل کنیم.

2. ما همه ی افرادی که شماره اشون و داریم نمیشناسیم، برخی شبکه ها نیازی به داشتن گزینه Add ندارند بنابراین ما خودمون میتوانیم فردی و که آشنایی باهاش نداریم و صرفا یک شماره ازشون داریم و از لیست دوستانمون حذف کنیم.

3. این نکته نظر شخصی خودمه :
هرچند اینطور محیط ها مزیت هایی از جهت هزینه کمتر و راحتی در ارسال پیام و فایل های صوتی و تصویری ومتنی دارند ولی من همیشه این محیط ها و محیطی رسمی ندیدم، و اگر مجبور شدم با همکاری یا همکلاسی یا اساتیدم ارتباط تلفنی و مجازی داشته باشم، هیچوقت از این محیط ها استفاده نکردم، همیشه سعی کردم بصورت پیامک یا در صورت نیاز به ارسال فایل تصویری یا صوتی و...از طریق ایمیل اینکار را انجام دهم، تا با استفاده از این شبکه ها امکان صحبت های غیر ضرروری به خودم و طرف مقابل ندهم، بنظرم اگر کار رسمی با افراد رسمی داشته باشیم بهتر است از این محیط ها برای ارتباط تا حد امکان استفاده نکنیم.

ممکن است سوال این باشد که فرد مقابل این مسله و رعایت نکنند، میتوانید اگر پیامی رسمی از جانب یک فرد رسمی در شبکه اجتماعی دریافت کردید شما پاسخ آن پیام را از طریق پیامک تلفن نه شبکه اجتماعی ارسال نمایید.اینطوری فرد مورد نظرتان موضع شمارا متوجه خواهند شد.

4. برای اینکه بتوانید زمان حضور در شبکه های اجتماعی مدیریت کنید، تمامی گروه هایی که در آن عضو هستید و روی حالت سکوت قرار دهید اینطوری هروقت خودتون به شبکه مراجعه کردید متوجه پیام های گروه ها میشوید در اینصورت زمانتان هم مدیریت میشود.
میتوانید این روند و بروی اشخاصی که کار ضروری باهاتون ندارن و فقط پیام کپی میکنند هم امتحان کنید.

[mohsenazizi]

با سلام

از مدیریت محترم همدردی به خاطر قرار دادن این موضوع بسیار مهم در شرایط کنونی، و سایر دوستان جهتدرج نکات آموزنده و مناسب تشکّر می کنم

چند نکته:

1. اگر نزد اطرافیان، دوستان، خانواده و ... شخصیت موجهی دارید، مسئولیت مضاعفی خواهید داشت. حکایت شیرین سعدی خوش بیان را شنیده ایم که:

اگر ز باغ رعیت ملک خورد سیبی

بر آورند غلامان او درخت از بیخ

اگر شخصیتی که وجهه ای دارد، گشت و گذار در این فضاها را مدیریت نکند، بخشی از آسیبهایی که در نتیجه الگوگیری از وی برای دیگران ایجاد می شود، به پای او نوشته می شود.

2. حتی المقدور مدیر گروهی نشوید، مگر از باب ضرورت و لزوم حضور. مدیر شدن در گروه ها، علاوه بر اتلاف وقت، انتظارات فراوان ایجاد کرده، احتمالا نیازمند سر زدن مکرر، توهم خواندن همه مطالب اعضا، بازخورد دادن، و ... می شود.

3. توهین را با توهین پاسخ ندهید. در قرآن کریم داریم که:«ادفع بالتی هی احسن» و نیز می خوانیم:«وَلاَ تَسُبُّواْ الَّذِينَ يَدْعُونَ مِن دُونِ اللّهِ...». اگر کسی به اعتقادات تان توهین کرد، به شیوه احسن مقابله نمایید.

مثال:

عضوی پس از بحث های فراوان و توهین به دین شما، در گروه می نویسد:

ﺩﯾﻦ ﻣﻦ： ﺍﯾﺮﺍﻥ
...
ﺭﻭﺣﺎﻧﯿﻮﻥ ﻣﻦ： ﻓﺮﺩﻭﺳﯽ ﻭ ﺣﺎﻓﻆ ﻭ ﺳﻌﺪﯼ ؛ ﺍﺑﻦ ﺳﯿﻨﺎ

ﺁﺭﯼ ﻣﻦ ﯾﮏ ﺍﯾﺮﺍﻧﯿﻢ...نه یک عرب!

پاسخ شما در کمال آرامش می تواند اینچنین باشد:

ماه فروماند از جمال محمد
سرو نباشد به اعتدال محمد

سعدی اگر عاشقی کنی و جوانی
عشق محمد بس است و آل محمد

سعدی

ستاره ای بدرخشید و ماه مجلس شد
دل رمیده ما را انیس و مونس شد...

حافظ

منم بنده​ی اهل بیت نبی..............ستاینده​ی خاک و پای وصی
حکیم این جهان را چو دریا نهاد..............برانگیخته موج ازو تندباد
چو هفتاد کشتی برو ساخته..............همه بادبانها برافراخته
یکی پهن کشتی بسان عروس..............بیاراسته همچو چشم خروس
محمد بدو اندرون با علی..............همان اهل بیت نبی و ولی
خردمند کز دور دریا بدید..............کرانه نه پیدا و بن ناپدید
بدانست کو موج خواهد زدن..............کس از غرق بیرون نخواهد شدن
به دل گفت اگر با نبی و وصی..............شوم غرقه دارم دو یار وفی
همانا که باشد مرا دستگیر..............خداوند تاج و لوا و سریر
خداوند جوی می و انگبین..............همان چشمه​ی شیر و ماء معین
اگر چشم داری به دیگر سرای..............به نزد نبی و علی گیر جای
گرت زین بد آید گناه منست..............چنین است و این دین و راه منست
برین زادم و هم برین بگذرم..............چنان دان که خاک پی حیدرم
دلت گر به راه خطا مایلست..............ترا دشمن اندر جهان خود دلست
نباشد جز از بی​پدر دشمنش..............که یزدان به آتش بسوزد تنش
هر آنکس که در جانش بغض علیست..............ازو زارتر در جهان زار کیست
نگر تا نداری به بازی جهان..............نه برگردی از نیک پی همرهان
همه نیکی ات باید آغاز کرد..............چو با نیکنامان بوی همنورد
از این در سخن چند رانم همی..............همانا کرانش ندانم همی

فردوسی

4. در بسیاری موارد، بدون اینکه نیاز باشد وارد بحث های طولانی شوید، با یک تصویر معنادار می توانید تمام معادله را به نفع حقیقت رقم بزنید و برای بحث مفصل مخاطبین را ارجاع به کتب یا منابع اصیل دهید.

5. در حفظ سنن اصیل کوشا باشید. مثلا قبلا هر کس می خواست به زیارتی برود، با اطرافیان نزدیک تماس می گرفت و طلب حلالیت می کرد، و بعد هم دوستان به دیدارش می رفتند. اکنون با یک جمله و ارسال در تمام گروه ها، بعضا خداحافظی انجام می شود! آیا دوست دارید کسی با یک جمله اینچنینی ورودتان به میهن را گرامی بدارد؟!

6. برای اینکه مطلبی در ذهن استحکام پیدا کند، نیاز به تفکر، تعمق، مرور، و بعضا عمل دارد. شبکه های اجتماعی جلوی همه این فعالیتها را گرفته اند. تا مطلبی درباره اخلاق می خوانی، بلافاصله طرز درست کردن غذایی می آید، پس از آن کاریکاتور، بعد ویدئوی طنز، بعد شعر، و ... . هیچیک از این مطالب در ذهن باقی نمی ماند، مگر با استفاده از راهبردهای بیان شده. پس، در شبکه های اجتماعی، انتخابگر باشید و نه انتخاب شونده!

7. هیچ دلیلی وجود ندارد که در هر گروهی افزوده شدید، بخواهید بمانید. در صورتی که لازم دانستید، بدون احساس شرم، خود را خارج کنید.

8. با اینکه این نکته بارها گفته شده اما...«لطفا، با مدیریت ورود کنید. من برای چه کاری ورود کرده ام؟ چتد دقیقه قرار است وقت بگذارم؟ ...»

9. در صورتی که گروه های تخصصی بتوانند تشکیل شوند، و محتوای هدفمند تولید کنند، و به وقتش در جاهای مناسب منتشر کنند، می تواند کمک کننده باشد. در واقع مشخص باشد فعالیت گروه از جانب چه کسانی، برای چه هدفی، و برای چه کسانی می باشد.




10. سعی کنیم بنا به توصیه ائمه(ص)، صرفا شنودگان و نقل کنندگان مطالب مفید و حکمت ها نباشیم؛ بلکه در زمره حفظ کنندگان و عمل کنندگان باشیم. بسیاری مواقع می بینیم کسانی فایل های پرمحتوایی درباره موضوعی(مثلا کم کردن در فلان شبکه اجتماعی) می گذارند، و حال آنکه لحظه ای از آنلاین بودن باز نمی ایستند!

11. تا جایی که از دستمان بر می آید، کاری کنیم که دیگران ترغیب شوند از این شبکه ها فاصله بگیرند و ارتباطات حقیقی سالم عرفی و شرعی را از سر بگیرند، و برای کسب اطلاع سرانه مطالعه شان را بالا ببرند.

12. از خود بپرسیم، شبکه های اجتماعی رایگانی که نه با تبلیغات هزینه هایشان را تامین می کنند، و نه با فروش نرم افزارهایشان، این هزینه ها را چگونه تامین می نمایند؟

شاید پاسخ، اطلاعاتی باشد که ما و جامعه ما کسب کرده و در اختیار سران خویش قرار می دهند. پس، مراقب و آگاه باشیم.

[باغبان]

سلام

• از دسترسی کودکان زیر سن بلوغ به این نرم افزار ها ، باید جلوگیری کرد. با این کار از دسترسی زودرس آنان به اطلاعات غیرضروری و نیز - آلوده شدن ذهنشان بر اثر مشاهده تصاویر غیراخلاقی جلوگیری می‌شود.

• از تبادل اطلاعات با افراد نا آشنا و غریبه باید اجتناب کنیم .

• هر خبری از این شبکه ها می آید ، لزومی ندارد درست باشد - پس باید از منبع اصلی آن آگاه باشیم.

• ماهیت ابزارهای ارتباطی موبایل، همگانی (Public) بودن آن هاست. قطعاً بیشتر کاربرانی که از وایبر، و ..... استفاده می کنند، حریم بسیار خصوصی ندارند. چیزی که بسیار خطرناکه همین توافق اولیه نصب نرم افزار هست که به ما میگه :

دسترسی و حتی امکان تغییر اطلاعات شخصی شما توسط "وایبر"
دسترسی این نرم افزار به اطلاعات جغرافیایی و مکانی شما از طریق اینترنت یا جی پی اس و ......
پس باید مواظب باشیم هر عکسی و هر اطلاعاتی ! را در گوشی نزاریم .

• مدت زمان استفاده مهم هست در این نوع شبکه ها – باید وقتمان را مدیریت کنیم و سعی کنیم بیشتر در محیط واقعی با دوستان و خانواده باشیم .