یکماهه که با شوهرم فقط چند کلمه حرف زدم کمکم کنید

[Ellie2014]

این نظر شخصی من هستش و ممکنه خیلی از دوستان باهاش موافق نباشند. خوب و خوشرو باش, قهر نباش, شاد باش . ولی قبل از همه اینها به شوهرت زمان بده که متوجه اشتباهش بشه. شما بدون اینکه بهش زمان بدی که بفهمه اشتباه کرده و شما رو رنجونده سریع شروع کردی باهاش حرف زدن و عادی رفتار کردن. انگار نه انگار که اشتباهی کرده. متاسفانه خیلی از آقایون این جور مواقع امر بهشون مشتبه میشه که دیدی؟ خودش فهمید حق با منه !نمیگم برو دعوا کن ! نمیگم برو بجنگ ! ولی یه وقتهایی سکوت بهترین عکس العمل هستش. یادت باشه حق گرفتنیه نه دادنی !

[Ye_Doost]

این صحبت ها حاشیه ای و بی ربط هستش و به جایی نمی رسه. شما باید علت تخریب رابطه تون با همسرتون رو پیدا و ترمیم کنید.
علت ها می تونند ناشی از اتفاقات و برخوردهای بیرونی (اطرافیان) و یا ناشی از برخوردهای رفتاری خودتان (اخلاق، خلق و خوی) باشند نظیر بحث ها، مسائل پیش آمده در معاشرت ها، توقعات و .... . نحوه صحبت با همسر یا خانواده و دوستان وی، بی اعتنایی به خواسته ها و نیازها، غر زدن، پرخاش گری، خجالت دادن طرف مقابل و ....

با برگشت به عقب و تفکر و کنکاش در گذشته تا زمانی که روابط خوبی با همسرتون داشتید بعضی چیزها رو می تونید ریشه یابی کنید. مثلا از چه زمانی و چرا همسرتون اخلاقش شروع به تغییر کرد؟ از چه زمان کادو خریدن کند و یا متوقف شد و چرا؟ اصولا هر رفتار خوب ایشون در چه زمانی، چگونه و چرا شروع به تغییر کرد؟
همچنین ممکن است شما رفتارهایی در برابر همسرتان داشته اید که از نظر خودتان عادی، به جا، یا حتی "حقش بود" ... بوده باشد و باعث دلگیری و کدورت ایشان شده باشد. به همان دلایل به جا و درست دانستن از نظر شما، می بایست این ها رو باید فرد دیگری پیدا و به شما بگوید.

پیشنهاد می کنم
1. خوش رو و خوش برخورد باشید
2. تمیز و آراسته بپوشید
3. خانه را تمیز و مرتب نمایید. از رنگ های شاد استفاده کنید. ظاهر خانه مورد پسند شما و ایشان باشد
4. در زمان مناسب نامه ای تهیه کنید و با متنی که نشان دهنده علاقه شما به ایشان است و صمیمانه، بدون افراط و تفریط به دوران خوب گذشته تان اشاره کنید و مهربانه سوال کنید چرا اون علاقه و محبت بین تون نیست ؟ چه عملی از "شما، خانم" سرزده است که باعث این وضعیت شده است؟ عمل یا اعمالی که خودتون هر قدر فکر می کنید نمی تونید اون ها رو پیدا کنید (بجز آن هایی که واضح و آشکار هستند و هر دو نفرتان می دانید). از ایشون بخواهید کمک تون کنند اشتباه های احتمالی و نادانسته تان رو به شما یادآوری کنند.... نامه رو هم در پاکت و با هر تزیینی که ابتدای آشنایی بین تان معمول بوده یا هر روشی که یادآور همون موقع ها باشه در کیف یا لباس شان بگذارید. البته در زمانی که ایشون روحیه بهتری دارند.

سعی کنید به تدریج ایشون رو جذب خودتون کنید. طول می کشد و فراز و نشیب دارد. باید صبور باشید.
سعی کنید خانواده اش رو هم جذب کنید.
بیش از 90% انسان ها متناسب با رفتار ما به ما واکنش نشان می دهند. مهم اینست که اعتماد کنند رفتار ما نسبت به آنها صادفانه است. هدیه بدهید. همان حس خوب هدیه گرفتن و محبوب بودن رو در دیگران ایجاد کند. مادر شوهر، خواهر شوهر و البته پدر شوهر. به تدریج و صبورانه حرکت کنید. انتظار پاسخ فوری نداشته باشید بلکه آماده مواجهه و پشت سر گذاردن سوءظن و کنایه ها باشید.
دخر خانم تان نقش موثری دارند. آقایان و بخصوص پدرها به شدت در برابر دخترشان حساس هستند. تشویقش کنید هر وقت آقا منزل میاد بهش سلام بگه. یادش بدید برای پدرش چای ببره (شما بریزید و ایشون با احتیاط ببره) و نظایر آن. هدیه بخرید و با دست دختر کوچولوی تان به پدر، مادر بزرگ و پدر بزرگ برسانید. چند ماه تا 1 سال این کارها رو بکنید.
- از مسایل اختلاف برانگیز فاصله بگیرید. حتی اگر حق با شما است. حتی اگر خواسته به جایی دارید آن را به آینده و زمانی که همسرتان آمادگی روحی، اقتصادی تامین آن را داشته باشد موکول کنید.

ممکن است بگویید این کارها یا بخشی از آن را انجام داده اید و ... این بار هدف دار، هوشیارانه و با صبر بیشتر اقدام کنید.
انشا... روبط تون گرم و صمیمی خواهد شد

[abani]

دوستان عزیز سلام . من نمیدونم الا ن از راهکارهایی که بهم دادین کدوم تاثیرگذارتره . شیدا جان این روزها رو دارم همینجوری میگذرونم یعنی تو خونه مشغول کار و دخترم میشم تا شب که همسرم میاد وقتم پره تقریبا اما غم و غصه رو روی دلم حس میکنم . موافق مهمونی همینطوری نیست بعضی وقتا که بهش پیشنهاد میدم خونوادمو دعوت کنم هیچی نمیگه به روی خودش نمیاره منم اصرار نمیکنم

[آرام 10]

ببین آبانی عزیز به نظر من از دو حالت خارج نیست یا همسر شما خیلی دلش شکسته و نسبت به زندگی سرد شده یا از توجه شما چه مثبت چه منفی لذت میبره

من فکر میکنم اول بنشین با مهربانی باهاش صحبت کن بهش بگوتواولویت اول زندگیم هستی و اگه حرفی زدم موقع عصبانیت اصلا واقعیت نداره و از روی عصبانیت بوده و بدون تو زندگی خودم و دخترم بی معنی میشه و...
حتی اگه ظاهرا بیتفاوت باشه به حرفای شما فکر میکنه و تاثیر داره بعدشم تمرکزت رو از همسرت بردار بهش گیر نده که کجا میری چرا دیر اومدی چرا اخلاقت عوض شده اما وظایفت رو نسبت بهش انجام بده و خوشرو و مهربان باش بعدشم برای خودت و دخترت برنامه بزار که اوقات خوشی باهم داشته باشید و سعی کن از هر لحظه اش واقعا لذت ببری مثلا اگه با دخترت پارک میری فکر نکن چون همسرت نیست و تو داری وقت دخترت رو پر میکنی بگو چون حق من و دخترمه که شاد باشیم پس تا میتونیم خوش میگذرونیم و واقعا از صمیم قلب خوش بگذرون یا سینما برید یا مثلا توی خونه یه فیلم کمدی شاد ببینید کم کم همسرتون یخش آب میشه و دلش میخواد توی برنامه هاو شادی شما شریک باشه
فقط اینو بدون که ما نمیتونیم آقای همسر یا هر کسی رو کنترول کنیم فقط با رفتارمون اونهارو تحت تاثیر قرار میدیم پس مستقیم ازش نخواه که رفتارش رو عوض کنه خودت رو دوست داشته باش و برنامه ریزی کن که از زندگیت لذت ببری و اجازه نده هیچ چیزی مانع شاد بودنت بشه و تو رو تبدیل به یه آدم عصبی و عبوس کنه اگه همسرت متانت و مهربانی شما رو ببینه به سمت شما کشیده میشه

[abani]

و حرفهای ellie عزیز اینکه شوهرم متوجه اشتباهش نمیشه و فکر میکنه من قدم جلو گذاشتم یعنی من مقصرم و حالا دارم جبران میکنم تقریبا همینجوریه چون شوهرمو میشناسم

[Ellie2014]

دوست عزیزم به نظر من آدم باید در دنیای واقعیت زندگی کنه! زندگی هر روزه ما آدمها کم و بیش درگیر همین اصطحکاک ها و درگیریهاست. فکر نکن که تنها فقط خودتی ! زیر این آسمون پر از سقف هستش و زیر هر سقفی یه زندگی باقصه های خودش در جریانه و لزوما این قصه ها همیشه هم شیرین نیستند! گذشت کردن نشانه روح بزرگ آدمهاست ولی اینکه همیشه زن زندگی باید شاد باشه و ببخشه و پا پیش بزاره برای آشتی دوای درد خیلی از زندگی ها نیستش. شما قبل از اینکه همسر کسی باشی یه انسانی با تمام کرامات انسانی ! پس به خودت احترام بزار! تا خودت به خودت احترام نزاری کسی رو نمیتونی وادار به احترام کنی. محبت و توجه را گدایی نکن از کسی !
شاد باش ! نه برای همسرت در درجه اول برای خودت ! بعد برای دخترت. اگر همسرت علاقه مند به شرکت در شادی تو نیست کاری به کارش نداشته باش تا به جایی برسه که به این شادی احساس نیاز پیدا کنه و پا پیش بزاره ! تا ایشون ازت این رو نخواسته به زور بهش تقدیم نکن !
همیشه بخشش از بزرگانه ! ولی اول اجازه بده همسرت بفهمه اشتباه کرده یا حداقل بدونه شما رو رنجونده ! بعد شما ببخشش ! اگر بچه ات کار اشتباهی بکنه چیکار میکنی؟ لبخند میزنی و میبخشی و بیشتر بهش محبت میکنی که دیگه اشتباه نکنه؟ مسلما نه !سعی کن نشون بدی که زن مستقلی هستی ! شوهرت دوست نداره با شما حرف بزنه؟ ایرادی نداره. صبر کن ! نا زمانی که احساس نیاز پیدا کنه ! نمیگم دعوا کن ! ولی سکوت کن ! با سکوتت عدم رضایتت رو نشون بده !نشون بده که تو هم دل چرکینی! باید یه فرقی باشه بین زنی که بهش احترام گراشته میشه و زنی که حتی محبت کردن هاش هم برای تنبیه شدن نادیده گرفته میشه.

[abani]

سلام دوستان عزیز . از نوشته خوب یک دوست عزیر تشکر میکنم همچنین از آرام و ellie جون که مثل یه خواهر بهم راهنمایی دادن . از دیروز بعد از کلی فکر کردن و غصه خوردن دوباره به خودم و همسرم فرصت دادم که توی رفتارم تجدید نظر کنم و به قول دوستان من خوب باشم تا به تدریج روی همسرم نفوذ کنم و از این فاصله عمیقی که بینمون افتاده نجات پیدا کنیم. خیلی سخته ظاهرم رو خوب و عادی نشون بدم در حالیکه از درون داغونم. دیشب چند کلمه باهم حرف زدیم در مورد خرید و عید و .. گفتن ندارم پول فعلا اوضاع مالیم خوب نیست در حالیکه میدونم دارم بهم دروغ گفت البته ناگفته نماند قسط هم داره شاید برای اونا نگه داشته ولی نزدیک عیده یعنی من باید از خواسته هام بزنم و بی خیالش شم که جو زندگیم آروم باشه ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ علاوه بر این که بی خیال مسافرت و مهمونی دادن و ... باید بشم
برام دعا کنید که همه چی درست شه ممنون از همتون

[Ye_Doost]

خواسته هاتون رو اولویت گذاری کنید. کدوم خواسته تون از بهبود رابطه با شوهر و گرم شدن رابطه شما، همسر و فرزندتون مهم تره که نتونید ازش صرف نظر کنید؟ اگر از این دید نگاه کنید احتمالا دیگه برای برآورده نشدن خواسته های کوچک تر و کم اهمیت تر غصه نخواهید خورد.
نگید بهم دروغ گفت. همونطور که گفتید قسط هم داره. صحیح تر اینکه قسط هم "دارید"
از درون داغون نباشید. به این فکر کنید که دارید تلاش می کنید به روزهای خوب زندگی تون برگردید. قشنگ نیست؟

آرام جلو بروید. انتظار نتیجه سریع نداشته باشید. کارهایی رو که گفتم به مرور انجام دهید. مثلا دفعه دیگه برای خودتون چیزی تقاضا نکنید. صبر کنید به مناسبتی از همسرتون بخواهید برای پدر یا مادرش هدیه ای بگیره و با هم به دیدن شون بروید. اینقدر تکرار کنید تا ابتدا عادی و بعد رسم بشه. خانواده همسر، خود همسر، فرزند، شما و خانواده تان. به تدریج و با درنظر گرفتن زمان و روحیه جمعی.

موفق باشید

[abani]

یک دوست عزیز سلام ممنون از وقتی که میذارید. درسته هیچ خواسته ای مهمتر از گرم بودن و صمیمی بودن اعضای یک خونه نیست قبلا هرکی میگفت اگه یه زن و شوهر باهم دوست باشن فشارهای زندگی خصوصا مالی اونقدر بهشون سخت نمیگذره فکر میکردم در حد یه حرفه چون هیچوقت اینقدر روابطم با همسرم تیره نشده بود . ولی الان متوجه شدم اگه زندگیم و رابطم با همسر و دخترم خوب باشه درسته که سخته ولی میشه تحمل کرد اما برعکشو نه . شوهرم یه ذره خیلی کم بهتر شده اما انگار میبینه من بهش توجه میکنم و عادیم بیشتر خودشو میگیره
باید ادامه بدم . ممنون از لطفتون ایشالا یک روز پست بزارم که کارهام نتیجه داد

[آرام 10]

خدا رو شکر آبانی عزیز خیلی خوشحال شدم فکر میکنم راه درست رو پیدا کردی عزیزم از همین یه ذره ها شروع کن مطمئن باش همین جوری با صبوری و محبت پیش بری تغییرات همسرت از یه ذره و قدمهای کوچک به تغییراتی میرسه که شاید خودت هم تصورش رو نکنی فقط صبور باش و به همین روند ادامه بده منتظر خبرهای خوبت هستیم