زندگی مشترک من

[Eram]

گیسوکمند عزیز حق با شماست ،خودم هم متوجه این موضوع شده بودم. حتی چندباری که بچه رو گذاشتم پیش مادرشوهرم و رفتیم بیرون خیلی نگرانش بودم و دوست داشتم زود بریم دنبالش،اگر چه بهم خوش گذشت. دوست دارم همه جا سه تایی بریم تفریح که الان با وجود کرونا نمیشه و خیلی محدود تر شدیم.حتما تلاشم رو میکنم تا رابطه دو نفره مون رو احیا کنم خصوصا گاهی بدون فرزندم بریم بیرون ، از قرار عاشقانه گرفته تا چیزای دیگه.
یک مانع دیگه عذاب وجدانه ، فکر میکنم کار خوبی نیست که مسئولیتم رو بسپارم به دیگری و خودم برم با همسرم خوش باشم و هم اینکه چندباری که زیاد سپردمش اونجا فکر میکنم مقداری اخلاقش و رفتارش تغییر کرده بود و ترجیح دادم مدتی پیش خودم بمونه. خوشحال میشم نظر شما رو بدونم.
زن ایرانی عزیز پاسخ شما رو هم سر فرصت خواهم داد.

[Eram]

ارم جان امیدوارم که بتونی مشکلت رو مدیریت کنی ولی در مورد اینکه تونستی با کمک مشاور احساست رو نسبت به خانواده همسر تغییر بدی و تمرکزت رو برداری و به سمت اهدافت ببری میشه بیشتر توضیح بدی؟ ببخشید که تو تاپیکت این موضوع رو مطرح کردم ولی چون خودم گاهی درگیر میشم دوست داشتم نحوه کنترلت رو احساست رو بدنم . ممنون

در مورد زندگی خودم باید بگم خانواده همسرم آدم های خوبی هستند و شاید به همین دلیل هست که من تونستم با تنظیم رفتارهام و تغییر روش خودم ،تغییرات خوبی رو مشاهده کنم. من روی ضعف های خودم کار کردم و البته به کمک روانشناس هدایت شدم جوری که هم در مسیر تحقق هدف های خاک خورده خودم قدم بردارم و هدفمندتر از همیشه باشم. هدفمند بودن قدرت تغییر رو در من بیشتر کرد و اراده ام رو قوی کرد. هدف داشتن به زندگیم نظم داد
.