بازی ها - اریک برن

[ani]

تز : " وحشتناک یست ؟" در واقع در چهار شکل اصلی بازی می شود : وقت گذرانی"والد " ،وقت گذرانی " بالغ "، وقت گذرانی " کودک " ،و بازی ،در صورت وقت گذرانی البته نتیجه و بردی در بین نیست ،مگر مقداری احساس های بی ارزش.

1)" این روزها " ، برای " والد " ،یکی از وقت گذرانی های حق به جانب و انتقادی و حتی شریرانه تحت عنوان " این روزها " اجرا می شود .

این وقت گذرنی اغلب بین سنخ های خاصی از زنان میانسال با در آمد محدود ولی مستقل رواج دارد .
کافی است در مقابل این افراد به جای ابراز هیجان و موافقت سکوت کنید تا خانم سالخورده محی را ترک کند

[ani]

دیروز در تاپیکی دیگر

بی بی محترم فرمودند کتاب "بازی ها "را خوانده اند و متوجه نشده اند. به همین خاطر تصمیم گرفتم یک باردیگر به زبان ساده اهمیت بازی ها را برای شما عنوان کنم .

هر یک از ما وقت و زمان روز خود را به نوعی سازماندهی می کنیم .

در این سازماندهی زمانی همه ی ما کارهایی را کاملا بدون هیچ هدف و منظور خاصی انجام می دهیم .

1- بازی روانی
2- فعالیت
3- وقت گذرانی
4-انزوا
5- مراسم و مناسک
6- صمیمیت


به سلسله مراتب سازماندهی زمانی که مورد بحث نیست کاری ندارم اما همین اندازه بدانید که گزینه ی یک سازماندهی زمان همه ی انسانهای روی کره ی زمین بازی است .

از صبح که از خواب بیدار می شویم و ............همه و همه بازی است .

اما در مسیر زندگی آنجا که بانک نوازشی ما خالی می شود نیازمند توجه هستیم وبه نوعی سعی می کنیم درست مثل یک کودک اقدام به کارهایی بکنیم که به زبان ساده می شود نوعی جلب توجه هدفمند برای پیش برد اهداف و ما سعی می کنیم در این بازی های اضافه ای که راه می اندازیم مسئله ای را به نفع خودما ن ختم به خیر کنیم!!

اما هر چه میزان آسیب دیدگی فرد و آزردگی و نارضایتی هایش بیشتر باشد درست مثل یک کودک بیشتر و بیشتر اقدام به بازی می کند و سعی و تلاش میکند تا با تلاش برای برد نوازش دریافت کند .

اگر برای درک بهتر مسئله بازی ها سئوالی دارید لطفا عنوان کنید تا این موضوع کاملا برای شما جا بیفتد و متوجه شوید با درک موضوع بازی ها چقدر در زندگی شما تحول ایجاد می شود و چه درک بهتری از خود و اطرافیانتان پیدا می کنید و....این بحث جنبه ی کاربردی دارد از آن ساده نگذرید .

[بی دل]

راستش من فقط همین پست 21 را فهمیدم. حالا میشود لطف کنید هرچی تا حالا گفتید یکبار دیگه در حد دیپلمشو بگید؟(20 پست)

[niloofar 25]

سلام آني عزيز!
از اينهمه مطالب پر محتوائي كه كتابش هم ديگه پيدا نميشه و لطف كرديد و اينجا گذاشتيد ممنون!فقط من يه سوال داشتم كه خودتان يا مدير محترم يا هر كس كه در اين زمينه تخصص يا تجربه اي دارد ميتونه پاسخگو باشه:كسيكه داره اين بازيها را مديريت و اجرا ميكنه لزوما ميدونه داره يه همچين بازي را انجام ميده؟
يعني انجام اين بازيها حساب شده است يا به طور اتفاقي و بر اساس تجربيات و تحقيقات شخصي به نام اريك برن(كه كتابشون قديمي و ناياب هم شده)دسته بندي و ريتم دهي شده!ممكنه تعدادي از تحصيلكرده هاي قديمي بر حسب اتفاق يا با مطالعه اين كتاب اقدام به انجام چنين بازيهائي بكنن؟
ما مي دونيم اين بازيها (لااقل براي خودم از وقتي اين مطالب رو خوندم مسجله!)هر روز در عناوين مختلف در اطراف ما انجام ميشه /مبناي اين كتاب و اين تكرار و تداوم اين بازيها در تمام جوامع معني اش چي ميتونه باشه؟؟؟
ممنون ميشم جواب بديد

[ani]

یک بازی گر می تواند در سه درجه به بازی بپردازد
بازیگر درجه 1 _
بازیگر درجه 2 -
بازیگر درجه ی 3 ( بازیگر حرفه ای - وضعیت حاد ) کاملا نیاز به کمک تخصصی و حرفه ای دارد و معمولا باید از این افراد دوری کرد و زندگی و معاشرت و دوستی و شراکت با این افراد به هیچ وجه توصیه نمی شود مگر پزشک روانشناس بالینی و مشاور تائید کند .



تحقیقات اریک برن و یارانش بود که منجر به دسته بندی بازی ها شد و " اریک برن " متوجه شد بازیگر هر چه حرفه ای تر باشد پیچیدگی های بازی های وی هم بیشتر است . برن در اصل بازی ها را شناسایی و گروه بندی کرد و دیگرانی هم بعدها شاخه های دیگری از بازی ها را یافتند و به تحقیقات " اریک برن " افزودند و آن را کامل تر کردند و....

بازی‌های روابط انسانی بر گرقته شده از یک سری اعمال خودآگاه و بیشتر ناخودآگاه است که شخصیتهای درونی هر فرد با توسل به آنها با محیط رابطه برقرار می‌کنند و این در حالی است که دربسیاری از مواقع از انجام دادن آنها هم بی اطلاعند.


گاهی بازی گر می داند که مشغول بازی است و گاه هم ابدا نمی داند که مشغول بازی است به همین دلیل است که دکتر روانشناس و مشاور و ...با استفاده از تکنیک های خاص بازیگر و شخصیتهای درونی و بازی های آنها را شناسایی می کنند اما ما هم قادر هستیم با یک اطلاعات کم این افراد و بعضی از بازی ها را شناسایی کنیم و ...



علم بازی ها به شما کمک می کند تا بازی اطرفیان را کاملا درک کنید و مورد سواستفاده قرار نگیرید و حتی در زمانی که نیاز به نوازش و توجه دارید از راه درست اقدام به کسب نوازش و پر کردن بانک عاطفی خود و دیگران کنید .

بازیگر به دنبال برد است

پیشنهاد می‌کنم کسانی که می‌خواهند تصمیمات بزرگی مانند ازدواج - شراکت- دوستی و... را بگیرند از این فنون استفاده کنند تا با مشکل روبه رو نشوند و یا بتوانند مشکلات را در زمان شکلگیری پیدا و نابود کنند.

و یا فاصله ی لازم را با فرد بازیگر حرفه ای ایجاد کنند تا آسیب نبینند .


مثالی ساده‌ای برای بیشتر روشن شدن موضوع می‌زنم: در روحیهٔ جاری بیشتر جوانان امروز ایران ، بازی «کی از کی بدبخت تر است» کاملاً جاری و ملموس است.


فرض بگیرید من و کیوان و کلا بچه های تالار در این بازی هستیم .همین فضایی که همه ی ما با آن آشنایی داریم و بازی خیلی از بچه های تالار است .

در این بازی "آنی " می‌خواهد دائم از غم‌ها و مشکلاتش حرف بزند و دیگر افراد تالار نیز مجبور می‌شوند با او بازی کنند.( کاری که همه ی ما می کنیم و...) فرضا " کیوان " با "آنی " هم صحبت می‌شود و "آنی " طبق معمول در مورد مشکلاتش و غمهایش شروع به صحبت می‌کند.

"کیوان " برای مشکلات او راه حل‌هایی پیشنهاد می‌کند ولی "آنی " هر کدام از راه حل‌ها را با جملهٔ «خوبه -ولی...» پاسخ می‌دهد.

در پنهان این بازی "آنی " می‌خواهد به این بازی لذتبخش بپردازد و مقصودش حل کردن مشکلاتش نیست .

برای همین تمام پاسخ‌هایی که می‌دهد برای رد کردن راه حل‌های "کیوان " طراحی می‌شود و این بازی آنقدر ادامه پیدا می‌کند تا "کیوان " دیگر راه حلی نداشته باشد و "آنی" به پیروزی که انتظارش را داشته دست پیدا کند و آن چیزی نیست جز این که "آنی " دوباره به خودش بگوید «کسی از من بدبخت تر نیست»!

اگر شده هر پست را چندین بار بخوانید و به جای هر فرد یک اسم و شخصیتی که می شناسید را بگذارید و حتی اقدام به بازی با دوستانتان کنید تا بهتر متوجه ی این مسئله بشوید . قبول دارم تا کسی به شکل شفاف و به زبان عامیانه و چندین بار توضیح ندهد و بازی را خودتان به شکل تئاتر اجرا نکنید قدری مشگل به نظر می رسد اما با تمرین کاملا به نقطه ی درک می رسید و فهم آن برایتان بسیار آسان می شود .

باز اگر سئوالی باشد بپرسید .

بی دل ببین اگر با روشی که در بالا آوردم متوجه پستی نشدی ، سئوال کن . هر پستی را بخواهی با اجازه ی کیوان . با نام خودم و کیوان و یا حتی خودت توضیح می دهم که برایت جا بیفتد .

سایر دوستان هم همینطور .

در ضمن برای اینکه مقوله ی بازی ها برایتان جا بیفتد باید یک اطلاعات پایه از حالات نفسانی و شخصیت های درونی داشته باشید لطفا تاپیک "تحلیل رفتار متقابل چه حرفی برای گفتن دارد" تا بهتر احساس - اعمال و افکار درونی خود و دیگران را درک کنید و درک بازی ها هم برایتان راحت تر خواهد شد . .

[بی دل]

این دو پست آخر را خیلی خوب فهمیدم. ممنون از صرف وقت و توضیحات جامعتون. هر وقت فرصت کردید بقییه بازیها را هم به تفصیل و به همبن سادگی کد شان را باز کنید ممنون میشوم.

[ani]

قبل از اینکه به عقب برگردیم بهتر است به مطالبی از دنیای بازی ها اشاره کنیم تا کلمات کلیدی برای شما با معنا و با مفهوم شود

همانطور که سه درجه بازیگر ( بازیگر درجه 1و 2و 3) داریم تا سه درجه هم بازی داریم که میزان پیچیدگی بازی را تعیین می کند

1-انعطاف پذیری

بعضی از بازی ها مانند بدهکار را میشه با یک نوع واژه بازی کرد .

مثلا" آنی " فردی است که دائما از نداری حرف می زند. اگر از او پول بخواهید با جمله "من که پول ندارم " نقش بدهکار را بازی کند .
چرا که صمیمیت در بیان واقعیت وجود ندارد و در واقع من پول دارم اما برای کارهای خود به آن نیاز دارم و یا تصمیم ندارم پول خودم را قرض بدهم و.....برای همین به بازی بدهکار وارد می شوم و نقش بدهکار می گیرم .

این دسته از افراد در جامعه خیلی زیاد هستند و حتما هم آن ها را تجربه کرده اید .


و باز فرض بگیرید

" بی دل " به "آنی" می گوید : برای ثبت نام کلاسهای ورزش چه می کنی ؟
آنی : ببینم چه می شود! فعلا اوضاع مالی خراب است و من پول ندارم .
در واقع در این مثال من به عنوان " آنی " پول دارم اما تائید و نوازشی که می خواهم از "بی دل" بگیرم باعث می شود تا اعلام بدهکاری بکنم و هزار قصه برای " بی دل " تعریف بکنم و...

2-سرسختی
بعضی از مردم بازی هایشان را به سهولت رها می کنند در صورتی که دیگران مصرند .

مثال : آنی اعلام بازی بدهکار می کند اما به محض اینکه بی دل تاریخ دقیق آخرین فرصت ثبت نام را اعلام می کند "آنی " از بازی دست می کشم و برای ثبت نام با او همراه می شوم .

3- شدت
بعضی از مردم بازی هایشان را در نهایت آسودگی و برخی دیگر با شدت عمل و نیروی تهاجمی انجام می دهند

مثال :" آنی " برای رسیدن به محل کلاس های ورزش در مسیر راه تصادف می کند و "آنی" و راننده ی مقابل با هم درگیر می شوند و به مشاجره و دعوا می پردازند و....

مثال : مشاجره و کتک کاری های زن و شوهری که بازی طلاق را شروع کرده اند و...


چنین بازی هایی را به ترتیب بازی های آسان و بازی های سخت می نامیم .

1-بازی درجه یک :بازی ای است که در انظار مردم قابل اجراست .

2-بازی درجه دو: بازی ای است که از آن صدمه دائمی و غیر قابل جبرانی به بار نمی آید ،اما بازیگران ترجیح می دهند که در انظار مردم اتفاق نیفتد .

3-بازی درجه سه :بازی است که علاجی ندارد وعاقبت هم به بیمارستان ،دادگاه یا سردخانه منتهی می شود

مثال: مراحل مختلف بیماری اسکیزوفرنی و....

[baby]

آنی عزیز
ممنون از توضیحاتتون و صرف وقتی که می کنید.
چند سوال:
- گفتید که بازیگر دانسته و به جهت برد بازی را شروع می کند، این برد شامل چیه؟ مثلا در بازیهای ازدواج
1- کسب احترام و توجه از سوی همسر ، اطرافیان ؟ رسیدن به خواسته اولیه که برای آن این بازی رو شروع کرده؟
2- برد از سوی بازیگر شاید جلب توجه باشه (حتی اگه به قیمت طلاق منجر بشه - یعنی هزینه زیادی رو پرداخت کنه) اما از سوی تماشاچیان ، برد به معنای خاتمه این بازی و برگشتن به زندگی طبق روال عادی و قبلی است.
می خوام بگم "برد" نسبت به افراد درگیر متفاوته.
3- نظریه بازیها چی میخواد بگه ؟ می خواد بگه وقتی یکی شروع به بازی کرد ، طرف دیگه هم قطعا بازی رو شروع کنه؟!
یا میخواد آشنامون کنه با بازیها و اینکه در دام بازیها نیفتیم؟ ویا اینکه نحوه مقابله با بازی رو بهمون یاد بده و اینکه در مقاطع مختلف بازی چگونه باید بازی کنیم؟
4- اینکه نتیجه بازی به نفع کی تموم بشه آیا حائز اهمیته؟ چون بازیگر با هدف برد این بازی رو شروع میکنه ، اگه آنتی تز بزنی ، اون دیگه برنده نیست ، و ممکنه به بازیش ادامه بده ( قاعدتا ادامه میده) تا برنده بشه - تناقض!

[ani]

چند سوال:
- گفتید که بازیگر دانسته و به جهت برد بازی را شروع می کند، این برد شامل چیه؟ مثلا در بازیهای ازدواج

1- کسب احترام و توجه از سوی همسر ، اطرافیان ؟ رسیدن به خواسته اولیه که برای آن این بازی رو شروع کرده؟

بی بی محترم

عرض کردم . سازماندهی زمانی یک تمام انسانهای روی کره ی زمین بازی است . یعنی از صبح که بلند می شوید و کلا هر کاری که در آن انجام می دهید .

اما بازی ( آنچه مد نظر است ) زمانی مهم می شود و شکل می گیرد که

1- فاکتور صداقت در آن وجود نداشته باشد .
2-شما با هدفی پنهان ( گاه آگاهانه و بیشتر ناآگاهانه )
3-با هدف کسب نوازش انجام می شود .

که این کسب نوازش لزوما به معنای کسب نوازش مثبت و مستقیم نیست ( این مورد در تاپیک نوازش توضیح کامل داده شده است )

ازدواج کردن با فرم عادی با هدف برد و باخت در لحظه صورت نمی گیرد . یک بازی عادی از بخش سازماندهی زمانی است . شما با هدف تکامل و رشد و بلوغ اقدام به ازدواج می کنید .
نوازش و تائید گرفتن مستقیمی که در ازدواج صورت می گیرد ( به به چه عروس خوشگلی - به به چه شاه دامادی - چقدر این زوج به هم می آیند و یا پیوندتان مبارک و....) تشویق و نوازش و تائید مستقیم است و مسئله ی پنهانی و غیر صادقانه ای در آن وجود ندارد ( البته اگر مسئله پنهان و غیر صادقانه ای در آن وجود نداشته باشد . )

اگر من " آنی " بر حسب دانسته هایی درست و صادقانه اقدام به تصمیم گیری ازدواج بکنم و همه چیز روشن و واضح باشد من بر مبنای سازماندهی زمانی بر حسب افکار - اعمال - احساسات کاملا باز و روشن اقدام می کنم و بازی سازماندهی زمانی خود را انجام می دهم . اما اگر مخالفتی از سمت شما بر حسب نوع چشم انداز در اعمال و افکار و احساس شما صورت بگیرد . شما هم مثل من بازی سازماندهی زمانی را انجام داده اید .

اما اگر من در اثر یک فکر - احساس - عملکرد پنهان و از سر بی صداقتی و با هدف برد و کسب نوازش این کار را انجام بدهم من بازی کرده ام و شما نیاز دارید که این بازی را شناسایی کنید و ....
باز فرض کنید من به شما می گویم تصمیم دارم ازدواج کنم و دلائل منطقی و درستی برای شما می آورم اما در پنهان من سعی دارم از محیط خانواده فرار کنم چرا که در محیط خانواده نارضایتی دارم اما به این مسئله درهیچ کجای گفتگو اشاره نمی کنم . ( در مورد نارضایتی از محیط خانواده و ...در انکار نارضایتی هستم و شما هم چنین موردی را در مورد من نمی دانید و به نوعی خودم هم این مسئله را نمی دانم این امکان هم هست که جنبه ی نارضایتی خود را بدانم اما عنوان نکنم ) .... هدف من فرار است وکسب نواز ش و توجه و نوازش گرفتن و فاکتور نارضایتی و عدم صداقت هم در آن پنهان است و...



2- برد از سوی بازیگر شاید جلب توجه باشه (حتی اگه به قیمت طلاق منجر بشه - یعنی هزینه زیادی رو پرداخت کنه) اما از سوی تماشاچیان ، برد به معنای خاتمه این بازی و برگشتن به زندگی طبق روال عادی و قبلی است.

بی بی محترم ، شما این بحثی که به این شکل عنوان می کنید به سازماندهی زمانی اشاره می کند اما در بازی ها اهداف پنهان فرد که صداقت در آن رعایت نمی شود و با هدف پنهان برد و بیشتر برخواسته از ضمیر ناخودآگاه و نیاز به نوازش که مستقیم و غیر مستقیم منفی است باید سمت و سوی فکری شما بشود تا با بازی که در سازماندهی زمانی انجام می گیرد اشتباه نکنید .

می خوام بگم "برد" نسبت به افراد درگیر متفاوته.

بی بی محترم ،شما به برد و باخت زندگی اشاره می کنید و این به روحیه سازنده و غیر سازنده فرد مربوط است و این برد و باخت با برد پنهانی و نوازش پنهان گرفتن متفاوت است . در بازی هایی که مد نظر است برد شاید گرفتن یک تائید و نوازش روحی درونی و منفی باشد .

مثالی ساده‌ای برای بیشتر روشن شدن موضوع می‌زنم: در روحیهٔ جاری بیشتر جوانان امروز ایران ، بازی «کی از کی بدبخت تر است» کاملاً جاری و ملموس است.


فرض بگیرید من و کیوان و کلا بچه های تالار در این بازی هستیم .همین فضایی که همه ی ما با آن آشنایی داریم و بازی خیلی از بچه های تالار است .

در این بازی "آنی " می‌خواهد دائم از غم‌ها و مشکلاتش حرف بزند و دیگر افراد تالار نیز مجبور می‌شوند با او بازی کنند.( کاری که همه ی ما می کنیم و...) فرضا " کیوان " با "آنی " هم صحبت می‌شود و "آنی " طبق معمول در مورد مشکلاتش و غمهایش شروع به صحبت می‌کند.

"کیوان " برای مشکلات او راه حل‌هایی پیشنهاد می‌کند ولی "آنی " هر کدام از راه حل‌ها را با جملهٔ «خوبه -ولی...» پاسخ می‌دهد.

در پنهان این بازی "آنی " می‌خواهد به این بازی لذتبخش بپردازد و مقصودش حل کردن مشکلاتش نیست .

برای همین تمام پاسخ‌هایی که می‌دهد برای رد کردن راه حل‌های "کیوان " طراحی می‌شود و این بازی آنقدر ادامه پیدا می‌کند تا "کیوان " دیگر راه حلی نداشته باشد و "آنی" به پیروزی که انتظارش را داشته دست پیدا کند و آن چیزی نیست جز این که "آنی " دوباره به خودش بگوید «کسی از من بدبخت تر نیست»!

در این مثال
1- هدف پنهان دارم
2- صادق نیستم
3- با کمک کیوان از خودم تائید و نوازش می گیرم
4- بر مبنای میل خودم برد دارم و به آنچه می خواهم می رسم



3- نظریه بازیها چی میخواد بگه ؟ می خواد بگه وقتی یکی شروع به بازی کرد ، طرف دیگه هم قطعا بازی رو شروع کنه؟!

نه . شما اختیار دارید و تصمیم گیرنده هستید که در درجه ی اول بازی را شناسایی کنید و در مرحله ی بعد آیا دوست دارید در یک بازی با هدف برد پنهانی و غیر صادقانه شرکت کنید یا نه .

در مثال بالا
کیوان اگر در میانه ی راه بازی مرا شناسایی می کرد و آنتی تز را می دانست من را به حال خود رها می کرد و از طریقی مثبت اقدام به نوازش می کرد و من چون بازی ام درجه یک و خودم هم بازیگر درجه یک بودم وادار می شدم بعد از مدتی دست از بازی بکشم هر چند که تا مدتی لب و لوچه ام آویزان می شد و مثلا از کیوان دلخور می شدم ( کودک )

و در همین مثال اگر بازی گر درجه دو باشم و بازی من درجه یک باشد می توانم برای کیوان دردسر درست کنم و باعث ناراحتی وی شوم ( از طریق پیام خصوصی و یا تاپیک عمومی و..)

فرض کنید من نقش زجر دهنده در زندگی شما دارم و بدون اینکه متوجه باشم اعمال - افکار - احساسات من بازی هایی را برای شما طراحی می کند که نتیجه اش می شود آزار شما .

و من در واقعیت ابدا تصمیم آگاهانه ندارم که باعث آزار و اذیت شما باشم ولی این اتفاق همیشه و به کرات تکرار می شود .

چرا که در ضمیر ناخودآگاه من ،از بی بی و شرایط دوستی که بی بی بر من (بر مبنای فکر - احساس - عملکرد) تحمیل می کند ناراضی هستم و دوست دارم نوازش بگیرم اما این نوازش را از طرف شما و سایرین و خودم به هر دلیلی دریافت نمی کنم ( فیلتر نوازشی دارم - در مقابل شما گارد دارم - جذب نوازش مثبت ندارم و....) برای رفع این نیاز در ضمیر ناخودآگاه من جرقه بازی خورده می شود و در نقش زجر دهند شروع به بازی های مختلفی می کنم تا صدای شما در بیاورم و شما را به اعتراض بیندازم و در این لحظه من از واکنشهای شما نوازش منفی خود را با هدفهای پنهان خود دریافت می کنم .
در مسیر این ماجراها من نواز می گیرم و شما اذیت می شوید شما اگر به اهداف پنهانی من که صداقت در آن وجود ندارد و با هدف برد انجام می شود آگاه باشید می توانید در درجه ی اول از خود مراقبت کنید . در درجه ی دوم اگر زجر دهنده ی خود را دوست دارید و تصمیم دارید که در کنارش باشید و رابطه را حفظ کنید کنترل کنید و یا اقدام به تصمیم گیری دیگری بکنید و از قدرت اختیارات و تصمیم گیری خود استفاده کنید .


یا میخواد آشنامون کنه با بازیها و اینکه در دام بازیها نیفتیم؟

بعضی از بازی ها و بازی گر ها برای ما تولید خطر و دردسر جدی نمی کنند اما بعضی از وقتها بازی های پیچیده و بازیگر ان حرفه ای برای ما ایجاد دردسر های بزرگ و اساسی می کنند و ما در نقش قربانی در مقابل این افراد قرار می گیریم . اینجاست که اهمیت علم بازی ها کاملا مشخص می شود . شما با یک فرد بازگیر درجه ی دو که بازی های پیچیده دارد در امر شراکت ازدواج و...دچار مشگل می شوید .


ویا اینکه نحوه مقابله با بازی رو بهمون یاد بده و اینکه در مقاطع مختلف بازی چگونه باید بازی کنیم؟

بیشتر یک نوع آگاهی و درک در مورد خودمان و دیگران است و کنترل و تاکید و تائید بر قدرت اختیار و تصمیم گیری و اجرا .

مثلا بی بی در رابطه ای نقش حمایتی می گیرد و در بازی شرکت می کند و در یک سو قربانی و در سویی دیگر زجر دهنده بر مبنای نوع بازی شناسایی می شوند و نتیجه بر مبنای تز و آنتی تز ها کاملا مشخص است .شما در لحظه می توانید مشگل را شناسایی و یا از وقوع آن جلوگیری کنید .



4- اینکه نتیجه بازی به نفع کی تموم بشه آیا حائز اهمیته؟ چون بازیگر با هدف برد این بازی رو شروع میکنه ، اگه آنتی تز بزنی ، اون دیگه برنده نیست ، و ممکنه به بازیش ادامه بده ( قاعدتا ادامه میده) تا برنده بشه - تناقض!


تناقضی وجود ندارد شما اگر با یک بازی گر حرفه ای رو به رو باشید که ابدا مورد بحث نیستند حرف شما درست است چرا که این گروه تکلیفشان کاملا مشخص است .

اما خیلی از بازیگرها از جنس درجه یک با آنتی تز زدن دست از بازی می کشند همانطور که می بینید و تجربه کرده اید که خیلی از بازی های طلاق ناکام می ماند و به مرحله اجرا نمی رسد و بعضی هم مدام تکرار می شود و........یا بازی های قهری که مدتی هم دوام و قوام لازم را دارد اما در سیستم خانواده بر مبنای میزان شدت و پافشاری و هیجان تمام می شود .

آنتی تز : حل قضیه برای " ببین مجبورم کردی چه کار کنم" درجه یک

او را به حال خود گذاشتن. بازیگر نوع یک ممکن است احساس بیچارگی و تنهایی کند اما هیچوقت خشمگین نمی شود .

حل قضیه برای " ببین مجبورم کردی چه کار کنم" درجه دو

محول کردن تصمیم به عهده خود اوست . بازیگرنوع درجه دو ممکن است چنانچه مجبور به ابتکار عمل گردد . عبوس و ترشو شود و احتمال دارد قضیه به عواقب ناخوشایندی بینجامد .

حل قضیه برای " ببین مجبورم کردی چه کار کنم" درجه سه

فقط مشاورو پزشک متخصص حرفه ای و با تجربه

[بی دل]

آنی عزیز! ضمن تشکر از شما به خاطر توضیح مطالب، اگر آنتی تزها را در هریک از بازیها با وضوح بیشتر در رابطه با بازیگرهای درجه یک و دو و اگر بشود درجه 3 هم توضیح بدهید به زبان ساده، ممنون خواهم شد.
بخصوص بازی الکلی که من واقعا نفهمیدم آنتی تزاش چیست. همچنین پدرسگ و ...