خاطرات قشنگ و عاشقانه من و همسرم (2)

[بی نهایت]

خیلی وقت پیش بهش گفته بودم که جوراب نخی احتیاج دارم.

چند روز پیش بحثمون شد. اون رفت بیرون سراغ کارهاش. وقتی برگشت پلاستیکی که دستش بود را داد به من . من هم همونجور سر سنگین ازش گرفتم.
3 جفت جوراب نخی توش بود که خیلی با سلیقه انتخاب شده بودند.

حس کردم جای این خاطره اینجا باید باشه چون سر شار از محبت عمیق همسرم بود.

[khaleghezey]

دیشب سنگ تموم گذاشتم عصر دیروز با دخترم رفتم بازار واسه مهرداد ست چرم(کیف پول و ...) با یه تیشرت شیک خریدم تو یه کارت پستال متن عاشقانه نوشتم. کیک هم درست کردم متاسفانه قالب قلب نداشتم کیک دایره ای در اومد ژله میوه با سالاد پاستا هم درست کردم سر نماز به خدا گفتم خدایا تو از دلم باخبری هوامو داشته باش نذار زندگیم از هم بپاشه خودت کمکم کن درسته من دارم جهاد میکنم ولی میترسم ببرم زن پیامبر نتونست تحمل کنه من که بنده ناچیزی بیش نیستم بهم صبر بده.
من و نیکا میز رو چیدیم بیشترش به سلیقه نیکا بود دو تا شمع صورتی رو تو جاشمعی گذاشتم و خودم رفتم حسابی تیپ زدم خودمو تو آینه نگاه کردم گفتم زن به این خشگلی چرا بخودت نمیرسی:) دخترم پشت سرم بود میخندید به من گفت منم خشگل کن با اینکه دوست نداشتم ولی دلش رو نشکوندم گفتم فقط همین یه بار اونم قبول کرد.بعد از اتمام کارم بهش گفتم نیکا بهت حسودیم میشه از من خشگلتر شدی.چقدر خوشحال شده بود.
شوهرم رسید سریع برقا رو خاموش کردم و شمع رو روشن کردم از بس استرس داشتم نمیدونم چرا این شمع روشن نمیشد دستام میلرزید سریع رفتم تو اتاق شوهرم اومد خونه گفت اشتباهی اومدم!!!! برقا رو روشن کرد نیکا رفت بغلش مهرداد گفت این عروسک خشگل رو نگاه چقدر ماه شدی پس مامان کجاست؟از اتاق اومدم بیرون وقتی منو دید همینطور بهم خیره شد و گفت ببخشید شما الان باید تو آسمونا باشی اینجا تو زمین چیکار میکنی:) منم لبخند زدم اومد جلو بغلم کرد گفت* دوستت دارم نازدونه من* زیرگوشش گفتم نیکا داره نگاهمون میکنه سریع خودشو جمع و جور کرد و پیشونیمو بوسید رفت لباساشو عوض کرد اومد سر میز شام فقط به من نگاه میکرد منم لبخند میزدم بعد از شام کادوشو بهش دادم نیکا هم تیشرت رو داد از کادوها خوشش اومده بود.
صبح که از خواب بلند شدیم دستمو گرفت انگاری بغض داشت گفت قول بده همیشه کنارم بمونی منم گفتم این چه حرفیه تو مردمی به غیر از تو کسی و ندارم با صدای نیکا از اتاق رفتیم بیرون.بعد از صبحانه شوهرم گفت ناهار درست نکن میریم بیرون کل امروز رو بیرون بودیم غروب هم رفتیم شهربازی شام رو هم تو رستوران خوردیم خیلی خوش گذشت مهرداد همونی شده که آرزوشو داشتم*خدایا شکرت*
فردا هووم میاد.برام مهم نیست همین چند روز برام یه دنیا بود
*من مهردادم رو دارم*

- - - Updated

حیفم اومد اینجا ننویسم

[paiize]

امروزسالگرد ازدواجمون بود.صبح فقط به همدیگه تبریک گفتیم وچون هردوروزه بودیم بی حالترازاونی بودیم که بخوایم کلی انرژی بزاریم.توی این سه سال هرسال کیک ومهمان وکادو.....همه چی بود اماامسال دیگه قصدنداشتیم.
عصرمن داشتم افطارروآماده میکردم که شوهرم رفت بیرون واسه کاری.
وقتی برگشت یه دسته گل ویه کیک خرید آورد.وقتی بهم دادکلی ذوق کردم.منو بوسیدوبهم گفت خیلی دلم میخواست غافلگیرت کنم.
وای که چقدرخوشحال شدم.بغلش کردم.اینقدرذوق کردم که غذا یادم رفت.اصلا نمیدونستم دارم چکارمیکنم.
خیلی دوستتتت دارم عزیزم
خداروشکر

- - - Updated - - -

الان هم جاتون خالی کیک روخوردیم

[آرام دل]

سلام

اجازه هست!!
نمیدونم اینی که میخوام بگم جزو خاطرات عاشقانه محسوب میشه یا نه! اما واسه من که قشنگترین شب عمرم بود
چند ماه پیش ساعت دو نصف شب حالم خیلی بد شد با تپش قلب زیاد از خواب پریدم مرگ رو به چشمام دیدم واقعا فکر کردم دارم از دنیا میرم سریع همسرمو صدا زدم وقتی بیدار شد بلند گفت چیه چیه!!حسابی هول کرده بود گفتم دارم میمیرم همسرم با صدای بلند ائمه رو صدا میزد(یا اباالفضل یا امام زمان)من که دیدم همسرم این حالی شد کاملا خودمو باختم و بدتر شدم سریع تسبیح رو گرفت شروع به ذکر گفتن کرد و برام آب قند درست کرد نمیتونستم بخورم خواست به اورژانس زنگ بزنه از بس نگران بود شماره اورژانس یادش رفته بود و از من پرسید(ناسلامتی من مریض بودما) زنگ میزنه اورژانس وقتی ازش سن منو میپرسند میگه 28 سال!!!من نمیدونم چرا سنمو برد بالااگه بدونید چطوری جوابشون رو میداد!!سرآخر اون بنده خداها فکر کردند سرکاریه گفتند مورد اورژانسی نیست.
بعد از اینکه تلفن رو قطع کرد اومد بالای سر من و زیر لب دعا میخوند حتی گریه اش گرفته بود منم کم کم حالم بهتر شد.تا صبح دستمو نگه داشت و خوابید
چقدر اون شب شیرین بود

[khaleghezey]

سلام

اجازه هست!!
نمیدونم اینی که میخوام بگم جزو خاطرات عاشقانه محسوب میشه یا نه! اما واسه من که قشنگترین شب عمرم بود
چند ماه پیش ساعت دو نصف شب حالم خیلی بد شد با تپش قلب زیاد از خواب پریدم مرگ رو به چشمام دیدم واقعا فکر کردم دارم از دنیا میرم سریع همسرمو صدا زدم وقتی بیدار شد بلند گفت چیه چیه!!حسابی هول کرده بود گفتم دارم میمیرم همسرم با صدای بلند ائمه رو صدا میزد(یا اباالفضل یا امام زمان)من که دیدم همسرم این حالی شد کاملا خودمو باختم و بدتر شدم سریع تسبیح رو گرفت شروع به ذکر گفتن کرد و برام آب قند درست کرد نمیتونستم بخورم خواست به اورژانس زنگ بزنه از بس نگران بود شماره اورژانس یادش رفته بود و از من پرسید(ناسلامتی من مریض بودما) زنگ میزنه اورژانس وقتی ازش سن منو میپرسند میگه 28 سال!!!من نمیدونم چرا سنمو برد بالااگه بدونید چطوری جوابشون رو میداد!!سرآخر اون بنده خداها فکر کردند سرکاریه گفتند مورد اورژانسی نیست.
بعد از اینکه تلفن رو قطع کرد اومد بالای سر من و زیر لب دعا میخوند حتی گریه اش گرفته بود منم کم کم حالم بهتر شد.تا صبح دستمو نگه داشت و خوابید
چقدر اون شب شیرین بود

کلا راست میگن شما زنها ناشناخته هستید اصلا نمیشه شماهارو شناخت.

نوشته های بالا رو میخوندم پیش خودم گفتم با چه چیزای کوچیکی خوشحال میشید!!!! ولی ما مردها فکر میکنیم حتما باید براتون طلا بخریم یا مسافرت بریم یا کلی پول خرج کنیم براتون تا خنده به لباتون بیاد چقدر تفاوت دیدگاه وجود داره!!!

یه پیشنهاد این تایپیک را به شوهرانتان نشان بدید تا متوجه بشن چه رفتارهایی کوچیکی که اصلا نیاز هم نداره به پول خرج کردنب اعث میشه لذت ببرید و خوشحال بشید.

چه جای خوبیه اینجا پر از محبت از خوندنه بعضی هاش واقعا بغض کردم منم دوست دارم واسه اولین بار بنویسم و من با شوهری رفته بودیم بیرون من از دانشگاه اومده بودم خیلی گشنه ام بود و یه کم باهاش بد اخلاقی کردم به شوهری گفتم گشنه امه گفت بیا بریم یه چیزی بخریم رفتیم فست فود من گفتم یه همبرگرمیخورم یه دونه گرفتش گفتم بیا نصف کنیم گفتش که نه من میل ندارم بزور من یه گاز زدش شوهری خیلی شیکمو تعجب کردم نخورده چند روز بعد گفتم تو چرا نخوردی گفتش آخه پول نداشتم دیدم تو خیلی گشنه اته گفتم تو بخوری نمیدونید چه حالی شدم فقط تونستم ببوسمش خیلی بغض کردم الانم از یادآوری این خاطره گریه میکنم واقعا عاشقشم

خوب پس منم یکی بنویسم بهترین لحظه وقتیه همسرمو بغل میکنم بعدش مهدیه سادات حسودیش میشه و خودشو لوس میکنه پرت میکنه اون وسط و روی ما غلت میزنه جدیدا خیلی نازش بیشتر شده و شیطونترم شده پدرسوخته

[مو فرفری]

سلام
این خاطره من مال چندسال پیشه. یه روز برفی که من و نفسم با هم داشتیم از سرکار برمیگشتیم خونه(آخه اون موقع هنوز ماشین نداشتیم)، خواستیم میون بُر بزنیم و یه تیکه مسیر رو از داخل یه میدون تره بار که نزدیک خونمون بود بریم. بعد از کلی پیاده که راه رفتیم و رسیدیم به اون سر میدون تره بار با تعجب دیدیم در میدون رو قفل کردن. اینقدر سرد بود و ماهم از راه رفتن تو برف خسته بودیم که رفتیم به کارگر اونجا اصرار کردیم در رو باز کنه ، اونم گفت من کلید ندارم.
خلاصه تصمیم گرفتیم از زیر در اونجا لیز بخوریم و بریم بیرون. نفسم گفت تو نمی تونی رد شی بیا برگردیم منم که میخواستم کم نیارم بهش گفتم وقتی تو رد بشی مطمئن باش منم رد میشم. (آخه نفسم ماشالا خیلی هیکل درشتی داره)
با این حرفِ من نفهمیدم یهو چی شد، عین گربه لیز خورد و از زیر در رفت تو خیابون و اونجا منتظر من شد. منم فکر کردم کار راحتیه. اومدم از زیر در لیز بخورم که گیر کردم و نتونستم برم. خلاصه نفسم دستامو گرفت و منو رو زمین کشید و از زیر در کشید بیرون.
اینقدر خندیده بودیم که نا نداشتیم راه بریم.

بعدشم ادامه مسیر رو من نشستم رو پاهام و نفسم از دستام گرفت و منو مثل سورتمه رو زمین کشید.

این یکی از بهترین خاطره های عمرمه

- - - Updated - - -

یه خاطره خوب دیگه!
تولد 28 سالگیم بود. ما اوضاع مالی مناسبی نداشتیم و فکر نمیکردم نفسم کاری واسه تولدم انجام بده. ازش توقع هم نداشتم ولی ته دلم یه خورده دلخور بودم از این وضعیت و اوضاع مالی. دلم خیلی گرفته بود. از سرکار که اومدم خونه رفتم که دوش بگیرم. نفسم خونه بود. از تو حموم یه صداهای یواشِ عجیب و غریب میشنیدم ولی هر دفعه که درحمام رو باز میکردم میدیدم همه چی عادیه.
کارم تموم شد و از نفسم حوله خواستم، اونم برام آورد. وقتی به صورتش نگاه کردم یه برق شیطنت تو چشاش دیدم ولی بازم شک نکردم. همین که پامو از حموم گذاشتم بیرون یهو همه دوستام باهم فریاد زدن "تولدت مبار......ک"
یکی ازم عکس مینداخت. یکی فشفشه گرفته بود دستش. نفسمم بغلم کرد و منو بوسید.
البته آقایون رفته بودن تو یکی از اتاقا و منتظر بودن من لباس بپوشم و بیام.

دو تا شانس آوردم:
1- حولم تن پوش بود.
2- حولمو تو حموم پوشیدم بعد اومدم بیرون

عاشق سورپرایز کردناشم. با کمترین امکانات بهترین خاطره رو برام میسازه

[آویژه]

حدود یک هفته مانده بود به امتحان اصل کاری. امتحانی که حدود شش ماه برای آماده شدنش وقت گذاشته بودم و نه تنها خودم، بلکه همسرجان را هم در حالت آماده باش قرار داده بودم! شرایط به گونه ای برایم پیش رفته بود که مجبور شده بودم اغلب درس ها را بصورت خودخوان بخوانم و این سختی و فشار کار را دو برابر می کرد. بماند که چقدر اعصاب خودم و همسرم را کرده بودم توی قوطی و بماند که در میانه راه چند بار ناامید شده بودم و همسرم کشان کشان مرا رسانده بود به آن هفته ...

حالا رسیده بودم به هفته آخر. امان از آن هفته جهنمی! هفته پر استرسی که تنها و تنها آرامش می خواستم و بس.

توی همین گیر و دار بودم که خواهرشوهر عزیز، پیغام دادند که دارند می آیند مسافرت سمت ما آنهم نه به تنهایی، بلکه همراه ایل و تبار همسرش مادرشوهر عزیز هم هی پیگیر تماس های ما و ایشان می شدند! گویی که انتظار داشتند( شاید هم به جا) که ما دعوتشان کنیم و سر راه خانه ما هم بیایند...

می توانید حال مرا تصور کنید؟ ... آن روزها من تحمل خودم را هم نداشتم، چه برسد به مهمان...

داغان(!) بودم و استرسم چند برابر شده بود. حتا تصور اینکه در آن شرایط بخواهم در خانه دانشجویی ام، مهمانداری کنم، دیوانه ام کرده بود و عصبانی. اما همسر مهربانم حالم را فهمید و اطمینان داد که حواسش به شرایط من هست. تنها به یک تعارف خشک و خالی که "دوست داشتیم ببینیمتان" بسنده کرد و آنها هم از شهر ما رد شدند و رفتند.

شیرینی همراهی همسرم در آن شرایط طاقت-فرسا، آنقدر شیرین بود که حتا بعدتر، وقتی چند بار به رویم آوردند که دعوتشان نکردم و سر سوزنی شرایط مرا نفهمیده بودند، چیزی از حال خوشم کم نکرد.

[آرام دل]

همسرم هر روز صبح که میخواد بره اداره میاد بالا سرم و پتو میذاره رو سرم


منم از قصد پتو رو میذارم کنار که همسرم بذاره...
چند وقت پیش صبح وقتی همسرم پتو رو گذاشت سرم رفت بیرون منم طبق معمول بلند شدم
و رفتم نزدیک پنجره و آیت الکرسی میخوندم


منتظر بودم همسرم از دروازه بره بیرون اما نرفت
یهو صدای باز شدن در اومد منم داشتم فرار میکردم که برم سرجام بخوابم پام خورد به پایه فلزی مبل منم بلند گفتم آی همسرم متوجه شد
اومد جلو گفت چی شده!! سر صبحی داری با مبل کشتی میگیری!!
پامو ماساژ داد و گفت اصلا مگه تو خواب نبودی!!
گفتم بیدار شدم دیگه!!
گفت ای شیطون دستت برام رو شده
منم اشتباهی خودمو لو دادم گفتم باور کن فقط امروز بیدار بودم!!


خندید و گفت قربونت برم که انقدر صاف و ساده ای!!
امروز صبح که میخواست بره اومد پتو رو بذاره سرم گفته میدونم بیداری نتونستم جلو خندمو بگیرم هر دومون خندیدیم
خیلی شیرین بود..

[Somebody20]

سال اولی که ازدواج کرده بودیم.مامانمینا رفته بودن سفر من تنها بودم.شوهرم اومد پیشم سه روز.
منم مریض شده بودم شدیدا.
شوهرم هرروز صبح ساعت میذاشت داروهامو بهم میداد.
هروقت درد میکشیدم اونم مینشست کنارم باهام غصه میخورد.2 روز از کتارم تکون نخورد.
روز اخریم که مامانمینا میومدن و من حالم خوب شده بود کمک کرد همه خونه شون رو باهم تمیز کردیم.


یه بارم دعوامون شد منم خونه شون بودم.تنها بودیم.
وسط دعوا پاشد قهر کرد و رفت بیرون و من رو تنها گذاشت تو خونه شون.
منم نشستم همونجا کلی گریه کردم.
داشتم حاضر میشدم برگردم خونه که.
اس ام اس داد: ببخشید.
چند ثانیه بعدم اومد و بغلم کردو کلی منو بوسید گفت: خدا خدا میکردم نرفته باشی.ببخشید که تنهات گذاشتم

(بماند که بعدش فهمیدم رفته بود خونه دوستش قلیون کشیده بود شارژ شده بود برگشته بود و کلی ناراحت شدم پیش خودم)




یه روزایی م هست که هروقت فک میکنم بهش دلم وااا میشه.
اوایل ازدواجمون تا یه سال همیشه که میومد دیدنم:(اتاقم جدا بود)
درو که میبست منو بقل میکرد ............................ و قربون صدقه م میرفت و میبوسید.هی به اسمای مختلف صدام میکرد و منم میگفتم اوهوم.(کلی اصطلاح از خودش دراورده بود)
-جیگمل من؟
-اوهوم.
چوچک من؟
اوهوم؟
خ.شگلل من؟
اوهوم
بانو ی من؟
اوهوم
.
.
.
.یه عااااااااااااااااالمههههه ههه.کلیم قلقلکم میداد و میخندید.
یادش بخیر.چه لوس بودیم.
چه خوش میومد.
چه زود گذشت

[بی نهایت]

نزدیک به دو ماه مادرم در بستر بیماری بودند وحصور یک پرستار فول تایم براشون الزامی بود.
در این شرایط همسرم با همراهی هایی که داشتند من رو شرمنده و مدیون خودش کرد.
این دو ماه در عین اینکه شرایط سختی بر خانواده حاکم بود اما پر بود از خاطرات عاشقانه.
نمونش یک روز از خستگی نا خود اگاه پشت تلفن گریه کردم 4 ساعت بعدش همسرم دوباره تماس گرفت و گفت بهتر شدی؟ من گفتم کمی .گفت پس در رو باز کن تا کامل حالت خوب بشه.
مسیر به این طولانی رو بلافاصله بعد از تماس اولش رانندگی کرده بود تا بتونه من رو خوشحال کنه.