حال و احوال یاران همدردی (10)

[مصباح الهدی]

سلام
میلاد امام زمان مبارک...
اومدم سایت تبریک عرض کنم. دیدم پررنگ شدم...
نمی دونم چرا... من خیلی وقته نیومدم... از کی پررنگ شدم؟و چرا نمی دونم.ولی تشکر می کنم که پررنگ شدم. بلکه در حد یه پست با دوستانم حرفی بزنم

خیلی وقته دستم به کی برد نمی ره و حوصله تایپ ندارم. نمی دونم چرا هروقت می خوام بیام همدردی یه چیزی انگار ازم ممانعت می کنه... حتی الان هم بیشتر نمی تونم تایپ کنم...
کاری هم ندارمها... ولی بی حوصله شدم (شاید چون تو خونه ام وکارهای الانم تو خونه انجام میشه این طوری شدم!)... موقتی خوب می شم اما دوباره.....

فرشته اردیبهشت عزیز خیلی خیلی بهت تبریک می گم. ان شاالله خوشبخت بشی... این پستت خیلی چیزها بهم یاداوری کرد.ممنون که تجربه ات را بهمون گفتی......
صبر می کنم... فکر کنم اواخر دوران صبرم باشه اما...
خدا کنه به قول تو آبرو داری کنم هنوز... (هرچند که همچین آبرویی هم ندارم)
حتی یه ذره هم حوصله گذراندن یه جریان دیگه ندارم... حتی یه ذره...
دچار خستگی فکری، قلبی و روحی شدید شدم...
خدا بهم رحم کرده فعلا...

امشب تا صبح بیدار میمونم....
ان شاالله صبح امید و ظهور امام زمان نزدیک و نزدیک تر شه...
التماس دعا

[شمیم الزهرا]

سلام دوستان خوبم.
چقدر به حال و تفکر فرشته اردیبهشت غبطه خوردم ... ان شاالله در کنار همسر خوبتون خوشبخت و عاقبت بخیر بشین.

نمیخواستم که بعد مدتها اومدم اینجا پست بذارم غر غر کنم! خداروشکر میکنم که خیلی خیلی از مشکلاتی که الان مردممون دارن رو ندارم.

پدرم دوست محترمی دارن (تحصیلکرده و دارای جایگاه اجتماعی مناسب اما وضع مالی خیلی بد) که نابینا هستن، واقعا برای من اصوه صبر و زهدن. با این وضعیتشون سه تا دسته گل تربیت کردن و بماند که چه خانم ماه و صبوری دارن که با یک نابینا ازدواج کرد و اینطور زیبا زندگی میکنن (در کودکی بر اثر یک حادثه از هر دو چشم نابینا شدن) و هر روز با اینکه محل پایین شهری میشینن برای جلسات مذهبیشون با اون سختی میرن... من خودم همیشه از دیدنشون خجالت زده میشم که من چقدر از زندگیم بهره میبرم با داشتن سلامتی؟ چقدر بندگی خدارو میکنم؟

خدا کمکمون کنه قدر داشته هامون رو بدونیم و از اونها در مسیر بندگیش استفاده کنیم.

[بانوى مهر]

سلام
من عیدی مو از امام زمان گرفتم...یکی از مشکلاتم حل شد هنوزم باورم نمی شه...اگر نمی شد زندگیم مختل می شد...الآن یکی از دغدغه هام کم شد...احساس آرامش و راحتی دارم...

[بانوى مهر]

سلام
همسر عزیزم با گل پسرم امروز میان ... امشب می ریم خونه مون...خونه م انقده
شیک شده (سلیقه ی خودم بود آخه)
داماد و خواهرم وقتی خونه مو دیدند حسودی شون شد به نقاش گفتند رنگشو تغییر بدند و عین خونه ی من کنند
الآن تو خونه م کارگره داره تمیز می کنه...وای انقده ذوق دارم انگاری تازه عروسی کردم دارم می رم خونه م

دوستان مهربونم منو از دعاهاتون بی نصیب نگذارید هفته ی بعد سونو دارم ... دردم خیلی کمتر شده...یعنی صدای قلبشو می شنوم !!!

[khaleghezey]

درود


یه کاری که از انجامش لذت میبرم اینه با مهدیه سادات دوتایی بریم پارک شهر بازی کنیم و بعدشم بریم توی شهر دور بزنیم بیشتر مواقع میزارم روی دوشش بهش یاد دادم برای بچه ها دست تکان بده و بهشون بگه دوست دارم یا باهاشون دست بده و براشون بوس بفرسته یکی از بهترین لحظاتش اینه وقتی میبینم افرادی که رد میشن با لبخند تماشا میکنن این خیلی خوبه یاد صحبت یک دوست بسیار عزیز در سایت همدردی میوفتم در مورد اینکه افرادی که در کودکی مورد مهر و محبت والدین قرار نگیرند هرچند در آینده انسان موفقی بشن بازم احساس بد دوران کودکی همراشون هست.
یکی از بزرگترین لذت های دنیا اینه که کنار هم قدم میزنیم بدون ترس و واهمه از اینکه زمان در حال گذره

[بی نهایت]

تمرین صبر تجویز این هفته من بود و خیلی سخت داره می گذره .

من موندم و یک دل پر از حرف و سکوتی که به اجبار بر دهانم زده شده.

خیلی سخته بعد از چند ماه مادرتو ببینی حتی نتونی تو بغلش گریه کنی تا کمی سبک بشی.

خیلی سخته مادرت رنگ و روی پریدتو نشانه کم خونی و کم ویتامینی بدونه و تو در حالی که می دونی علت رنگ پریدت بار سنگینیه که داری به تنهایی به دوش می کشی و نظرهای مادرتو تایید کنی و با لبخند بهش قول بدی چشم به خورد و خوراکم بیشتر توجه می کنم.

الان بیشتر از هر زمان عمرم احساس تنهایی می کنم و هیچ کس رو نیافتم که بتونم باهاش درد دل کنم جز همون خدایی که موقع گرفتاری به یادش می افتیم و چقدر با روی باز با این همه بی مهری که از من دید آغوشش را باز کرد.

تنها دلخوشیم اینه که خودمو بسپارم بهش و بی دغدغه خودمو رها کنم .

خدایا خیلی درموندم و سرگردان خودت راه درست رو بر سر راهم قرار بده.

دعام خیلی خودخواهانه بود چون فقط در حق خودم بود اما بچه ها خیلی به دعاهاتون نیاز دارم .حالم خوب نیست.

[بانوى مهر]

سلام
یه خبر خیلی خووووب من صدای قلب بچه مو شنیدم الآن لباسای بیرونم تو تنمه اومدم همدردی انقدر که خوشحالم ... باورم نمی شه بعد از ده سال من دوباره این صدا رو شنیدم


حکمت خدا رو می بینید سه تا از بچه هام که خودم می خواستمشون ، سقط شدند اما این یکی رو که غیر منتظره بود واسم موند من ضربان قلبشو شنیدم
هدیه خداست...خدا جونم ممنونم...شکرت خدای خوبم...نمی دونم چه جوری از خدا تشکر کنم...گریه م گرفته


بعد از دکتر مستقیم رفتم مزار شهدا همون جا سر مزار نماز شکرانه خوندم...


بعدش رفتم از فروشگاه لباس یه دونه بلوز و شلوار با جوراب نوزادی هم خریدم انقده نازه!


وااای من واقعانی دارم دوباره مامان می شم... الحمدالله رب العالمین


دوستان خوبم منو فراموش نکنید دعا کنید بچه م صحیح و سالم باشه
هر چی خدا داد بالای سرم جا داره ولی حالا که دارید دعا می کنید بگید به خدا ، که یه دختر ناز، سالم و تپل بهم بده :)




==============================


بی نهایت ، عزیزم از صمیم قلبم براتون دعا می کنم که ان شاء الله مشکلتون حل بشه و خداوند به شما صبر و آرامش بده (الهی آمین)

[فرشته مهربان]

سلام و سلام و صد سلام


با شما از احوال شما :

بی نهایت جان

جای بسی شکر داره که خدا را داری .... که خودت را بهش میسپاری .... که مادری بهت داده که رنگ پریده ات دغدغه اش میشه و مهرورزانه توجهت میده به خودت ..... خدا را شکر کن که خودت را داری ....

به کسانی فکر کن که هیچکدام را ندارند و سرگردان سرگردانند حتی در میان خوشیهای این دنیا ، حتی در میان هرآنچه به ظاهر بروفق مرادشونه و ...... چون اون اولی را ندارند ....

وقتی وابسته به این دنیا میشیم چه آدمهاش چه اسبابش از اون اولی دور میشیم و بین ما و او همین وابسته ها فاصله میندازه و اونوقته که هر حرکتی یا محرومیتی از سوی این وابسته ها ما را به تلاطم و رنج می افکنه و ..... اما وقتی مواظب باشیم که غیری جای او را نگیرد و هیچ کس در طول او برای ما مهم نشود او خود در هر آنچه برای ما قرار می دهد تلاء لوء می یابد و دل و چشم و وجود ما را پر می کند و آن هرچه که او قرار داده هرگونه که باشد شیرین و لذت بخش خواهد بود چون به قول مولا علی علیه السلام ما او را نمی بینیم که خود خدا را می بینیم ( می فرماید من هیچ شی ای را نمی بینم مگر قبل و بعد و همراه آن خدا را )

این موقعیت را فرصتی بدان برای رهایی ، برای طلب هب لی کمال الانقطاع الیک و ......

اصلاً میدونی چیه وقتی او را داشته باشی ، وقتی دلت مملو از او باشد، هم هرچه از اوست برایت جذابه چه باشند و چه نباشند و هم تو جذاب میشی که گردت می گردند و اشباع کننده و آرامش بخش می شوی و ....

عاشقم بر همه عالم که همه عالم از اوست

و یا اینکه

خدا را در دل اندازش که بر مجنون گذار آرد

فرصت خوبی برایت پیش آمده غنیمت بدان ، اگر چه ظاهرش تلخ باشد اما باطنش و فرصت بودنش را دریاب

............................................

بانوی مهر ، مادر خانمی !

خدا را شکر ( الحمدلله رب العالمین )

وقتی می گذری و رها می کنی بهت میده و این دریافت دیگر فرق می کند با آنچه سریش می شوی و می خواهی و بدست میاری ... این دریافت همیشه نشان خود اوست ، دست او را به عینه می بینی و لطف او را واضح می چشی و ..... پس باید برای رسیدن به همه چیز از همه چیز گذشت .....

هر آنچه خود خودش بدهد حلاوتی دیگر دارد ... این به معنای نخواستن و تلاش نکردن نیست ، بلکه به معنای خواستن و تلاش کردن اما رهایی و بی توقعی هست ..... آزادی یعنی همین ، یعنی از هر بندی جز بند بندگی خودش رها بودن و ... عجب سرخوشی ای دارد
...........................................


و اما :

من خوبم به خوشی شما

نیاز دارم به دعای شما

برای بهره گیری از فرصتها

و شکر نعمتها

[مصباح الهدی]

سلام دوستان
من الان حالم خیلی خوبه... خیلی خوب...
ولی راستش چند وقت حالم خوب نبود... خسته بودم... فکری،روحی،قلبی....
اصلا فکر نمی کردم این قدر دختر بی جنبه ای بشم و یه روزی نسبت به موضوع خواستگاری حساس...
نمی دونستم چمه... هیچ کاری نمی تونستم بکنم... هیچ کاری... حتی حوصله تایپ کردن هم نداشتم...
ممکن بود تو مهمترین مساله زندگیم همین جوری تصمیم بگیرم و دیگه می خواستم همه چیز تموم بشه... اما خدا بهم رحم کرد و گذشت...
تو دلم خیلی حرف داشتم اما نمی تونستم تبدیل به کلمه کنم... انگار تو دلم تلنبار بود... می خواستم فقط تو این دنیا یکی منو بفهمه...
یکی بگه من فهمیدم چی می گی... نه که الکی بگه فهمیدم...نه... می خواستم یکی واقعا تمام حرفام که وقت ناراحتیم به کلمه تبدیل نمی شن خودش بفهمه...

رفتم قم... حرم حضرت معصومه(سلام الله علیها)...
چقدر خوبه... حضرت معصومه خودشون دختر هستند و حس می کردم ایشون همون کسی باید باشن که می تونن بفهمند من چمه...
اولش نتونستم هیچی بگم... هیچی... اصلا نمی دونستم چی بگم... حتی اشکم هم درنیومد...

نزدیک ضریح یه پسر بچه ای گم شده بود و به شدت گریه می کرد و این ور اون ور می دوید. گم شده بود. یه جا نمی ایستاد تا بفهمم اسمش چیه...
به زور نگهش داشتم مجبور شدم الکی بهش بگم آقا پسر من مادرت را می شناسم حتما پیداش می کنم. اسمت چیه؟ اسمش را بهم گفت. به یه خادم تحویلش دادم بعد هم رفتم چند جا اعلام کردم که یه پسر به این نام پیدا شده. بالاخره پیدا شد... خواهرش گمش کرده بود...
نمی دونم چم شد وقتی پسر بچه پیدا شد انگار فهمیدم چمه.... فهمیدم باید چی بخوام.....
من گم شدم... آره من هم یه جور گم شدم... من باید مشخصاتم را به یه آدم مطمئن بدم تا پیدا بشم....
به حضرت صادقانه مشخصاتم را گفتم... خیلی صادقانه... تونستم حرفام را بزنم.... خیلی درد و دل کردم... هر چی تو دلم بود گفتم... هر چی شکایت هم بود گفتم...

خیلی حالم خوب شد... هنوز کامل پیدا نشدم ولی آرومم چون می دونم بالاخره پیدا می شم.چون به شخص مطمئنی خودمو سپردم...و یه واسطه خیلی خوب پیدا کردم...
برای بعضی ماجراهایی که داشتم و روح و روانم را داغون کرده بود یا نسبت به بعضی عذاب وجدان داشتم جدا جدا یه نماز زیارت خوندم و بعد هر نماز هرکدوم را می سپردم به حضرت و تمام...

احساس کردم تمام احساسات منفیم و شاید هم بی خودیم را تو شهر قم جا گذاشتم و اومدم.
الان خیلی حس خوبی دارم. اون شعر را شنیدین که رضا صادقی خطاب به امام رضا می خونه ؟
یه قسمتش اینه: بین تردید زمین و آسمون... گم شدم بلکه منو پیدا کنی...
گاهی واقعا خوبه آدم گم بشه و بعد دوباره پیدا بشه... چون دفعه بعد که داره خودش را پیدا می کنه به یه چیزهایی پی می بره که قبلا نمی دونسته و بعد می فهمه چقدر براش مهم و مفید بوده.

راستی دوستان برای همتون از ته ته دلم خیلی دعا کردم و نماز زیارت خوندم... خیلی هاتون را با اسم نام بردم... و در موردتون ویژه دعا کردم...خیلی ها همین جوری یادم میومدند... خلاصه دعای من که یقینا قابل نیست اما کرم حضرت معصومه حتما خیلی زیادتر از این حرفاست...
دخترخانومای سایت خیلی یادم بودین... خیلی زیاد... از حضرت خواستم که این بار که میام همدردی بتونم برای بقیه دخترا مفید باشم و راستش بعدا یه تجربیاتی دارم که بهتون می گم.(بعد هم شاید خداحافظی...)

من پیشنهاد می کنم هر دختری که دلش گرفته اگه می تونه حتما حتما بره حرم حضرت معصومه... مطمئنم خیلی خیلی حالتون خوب میشه.من فکر می کنم ما دخترا خیلی پارتی خوبی پیش خدا داریم... الحمدالله...

[Aram_577]

به نام خدا

سلام

گلستان سعدی ، حکایت 26 :

"یاد دارم که شبی در کاروانی همه شب رفته بودم و سحر در کنار بیشه ای خفته ، شوریده ای که در آن سفر همراه ما بود نعره ای برآورد و راه بیابان گرفت و یک نفس آرام نیافت. چون روز شد گفتمش آن چه حالت بود گفت بلبلان را دیدم که بنالش در آمده بودند از درخت و کبکان از کوه و غوکان در آب و بهایم از بیشه. اندیشه کردم که مروّت نباشد همه در تسبیح و من به غفلت خفته.

دوش مرغی به صبح می‌نالید / عقل و صبرم ببرد و طاقت و هوش


یکی از دوستان مخلص را / مگر آواز من رسید به گوش


گفت باور نداشتم که ترا / بانگ مرغی چنین کند مدهوش


گفتم این شرط آدمیت نیست / مرغ تسبیح گوی و من خاموش "

.
.
.
.
.

بیانی رساتر و شیرین تر از این اشعار سعدی برای حال و احوال کنونی نیافتم!

.

این روزهای آخر شعبان که نسیم رمضان داره نرم نرمک عطر افشانی میکنه ، توی اون احوالات خدایی تون ، دوستان همدردی رو هم فراموش نکنیم!

( http://www.hamdardi.net/thread-29105.html#post279847 )

.

ایام به کام!

.
درپناه حق.