رابطه ی جنسی و تاثیر آن در انتخاب همسر آینده

[matin_female_1988]

خارپشت عزیز

دوستی قبل ازدواج رو مرددم که درسته یا خیر
اونم بخاطر مشکلات و اعصاب خوردی هایی که کشیدم
اما از یه نظرم برای شخص من خوب بوده چون حداقل می تونم با اطمینان بیشتری انتخاب کنم و همه جانبه برسی کنم
نمونه ش همون موردی که تو 20 سالگی برام بوجود اومد, اگه پدرم ردش نمی کرد من باهاش ازدواج می کردم چون نماز خون بود و اونموقع من هم نماز خون بودم و اینکه رفتارهاش به نظرم منطقی جلوه می کرد اما با اون پیشنهادش متوجه شدم که حتما با خیلی ها بوده و تردید کردم که بتونم آینده ی خوبی باهاش داشته باشم.

اما اگه نامزد کنم چی؟ باید بدون شناخت کامل برم سر زندگی؟ بیچاره یکی از دخترای فامیل نامزد کرد و واسه اینکه خانوادش از حرف بقیه ناراحت نشن عقد و ازدواج و آخرشم رسید به طلاق و اونقدر بعد طلاق حرف شنید که دوباره ازدواج کرد نمی خوام ریسک کنم ابدا, خودت که وضعیت زندگی من رو می دونی, ترس تمام وجودم رو گرفته از آینده و اینکه با فامیل هایی که داریم طلاق بگیرم باید به عالم و آدم جواب پس بدم و هزار تا فکرم می کنن و ببخشید آدم رو خراب می دونن(ببخشید).

رابطه ی جنسی قبل ازدواج از اونجا برام غیر قابل تحمله که وقتی کسی یه بار مزش رو بچشه دیگه براش عادی می شه و از قید و بند خارج می شه اونوقت بعد ازدواج هم براش فرقی نمی کنه چون خیلی عادیه و اینکه در مورد روابط جنسی کسایی که به سمتش می رن چون با آدمای مختلف بودن نمی تونن به یک نفر پایبندی داشته باشن (منظورم کلشون نیت اما اکثریت اینجوری هستند)اما در مورد روابط عاطفی (که من درگیرش نیستم و فقط یه دوستی معمولیه) فرق می کنه, ما با خیلی ها روابط عاطفی داریم, مثلا اعضای خانواده, دوستان و ... اما کنترل کردنش تو رابطه ی پسر و دختر می دونم که دشوارتره و ممکنه به روابط جنسی بکشه و خدا رو شکر در بحث من و ایشون نمی گنجه چون کاملا کنترل شدست.
گفتید حسادت... باکی ندارم بگم که حسادت هم هست اما کمرنگ تر از موردیه که عرض کردم.

خارپشت در مورد اعتقاداتم حرف زیاده اگه بخوام بگم اما دنبال توجیح نیستم, فقط این رو می گم که هر انسانی اعتقادات خاص خودش رو داره و قابل احترامه و من هم دوستی م با کسی هست که اعتقاداتمون تو یه مسیره و از لحاظ اعتقادی به مشکل نمی خوریم و بهتر اینه که هر کسی با طرفش هم اعتقاد باشه این نظر منه و کاملا شخصیه و نظر شما هم برام محترمه.

راستی

بالاتر از خدا هم هست؟
من به خدا اعتقاد دارم و همین اعتقاد باعث شده که راه کج نرم
آیا خدا کافی نیست؟

[kamran2007]

tell me گرامی‌،

سلام،

صرف نظر از سطح اعتقادات شما، سوالی هست که دوست دارم از شما بپرسم، که البته امیدوارم خوب به آن فکر کنید:

فکر نمیکنید، اگر ارتباطی‌ را که در حال حاضر دارید، با اطلاع خانواده میداشتید، حاشیه امن بهتری برای شما فراهم میشد؟

منظورم این نیست که الزاماً همه فامیل از رابطه شما با اطلاع میشدند، بلکه تنها پدر و مادر شما از اینکه شما با چنین فردی به قصد ازدواج در رابطه هستید و در حال برسی‌ او میباشید مطلع می‌بودند.لزومی هم نداشت که الزاماً رسما نامزد بشوید و کلّ فامیل با خبر بشوند...این روزها، اهمیت دوره شناخت برای ازدواج برای خیلی‌ از خانواده‌ها روشن شده است و بنابرین، در این موارد اکثرا منعطف تر برخورد میکنند.

این امر چند مزیت داشت:

۱- از همفکری و پشتیبانی‌ پدر و مادر خود میتوانستید در این ارتباط استفاده کنید، حتی میتوانستید از خانواده خود برای تحقیق هر چند اولیه در رابطه با این آقا پسر کمک بگیرید.

۲- ارتباطی‌ که دارید منطقی‌ تر پیش میرفت، شناخت منطقی‌ تری نسبت به یکدیگر پیدا میکردید، و ورود بی‌ مقدمه به فاز احساسات که معمولا در چنین روابطی صورت می‌گیرد، چشم شما را به روی برخی‌ حقایق نمیبست! قاعدتاً ارتباط سنجیده تری میتوانستید داشته باشید!

۳- اعتماد خانواده به شما بیشتر میشد.

۴- نزد آقا پسری که در حال حاضر با او در ارتباط هستید، اگر واقعا قصد ازدواج داشته باشد، وجهه‌ بهتری پیدا میکردید، چرا که برای او مبرهن میشد که شما دختر خانواده داری هستید و با هر کسی‌ وارد رابطه نمیشوید، اگر هم که قصد آقا ازدواج نبود و صرفاً اتلاف وقت و سو استفاده بود، که حساب کار دستش میامد که تورش را جای خوبی‌ پهن نکرده است!

به هر حال با شرایطی که شرح دادید، قصد ندارم که شما را بدبین کنم، اما دوست دارم به اینها هم فکر کنید:

۱- چقدر با اطمینان میتوانید بگویید، شما اولین نفری هستید که این آقا پسر این حرفها را به او زده است؟ یا اصلا مطرح کرده است که قصد ازدواج دارد؟

۲- اگر خانواده شما بر خلاف میل شما، از رابطه شما مطلع شوند، چه احساسی‌ نسبت به شما پیدا میکنند؟

در مورد سوال اول، بر اساس تجربه خیلی‌ از دوستانم به شما میگویم، که این روزها خیلی‌ از پسر‌ها با مطرح کردن قصد ازدواج وارد رابطه با دختر‌ها میشوند، و البته این را هر پسری میداند که اگر به دختر بگوید من قصد ازدواج با تو را ندارم، یا به عبارتی امید او را به ازدواج از بین ببرد، آن دختر رابطه را ادامه نخواهد داد. به همین دلیل، اکثر پسر ها، حتی وقتی‌ دختری را برای مدت محدود(دوستی‌) میخواهند، با او صحبت از ازدواج میکنند، اما واقعیت این است که پسری که قصد ازدواج داشته باشد یا رسما به خواستگاری شما میاید یا ارتباط خود را نسبتا رسمی‌ می‌کند، یعنی‌ این ارتباط را زیر نظر خانواده‌ها ادامه میدهد...

و اما در مورد سوال دوم، اعتماد کردن کار خیلی‌ سختی هست و از آن سخت تر جلب اعتماد دوباره...

به هر حال، من اگر جای شما بودم، سعی‌ می‌کردم ارتباط نزدیکتری با خانواده‌ام برقرار کنم و از این آقا پسر هم می‌خواستم، تا اگر قصد ازدواج دارد، ضمن در جریان قرار گرفتن دو خانواده، این آشنایی به قصد ازدواج ادامه پیدا کند...که البته، این خود می‌توانست محکی برای میزان جدی بودن این آقا پسر در امر ازدواج هم باشد.

این چند خط را به قصد مباحثه ننوشتم، به این قصد نوشتم تا کمی‌ عمیق تر فکر کنید.

در نهایت صلاح ملک خویش خسروان دانند .

موفق باشید،

کامران

[شب نم]

کسی که رابطه جنسی داشته باشه به این راحتی ها به شما نمی گه و اونقد ماهر هست که نذاره بفهمید.

دختری هم که باهاش بوده همینطور. فکر کردی می ری زنگ در خونه اشون را می زنی می گی شما با ایشون رابطه تون در چه حد بوده می گه بفرمایید تو براتون تشریح کنم؟؟؟

بهتره به جای این شک ها و موشکافی هایی که بعضا به سختی به نتیجه می رسه، بررسی کنی که شخصیت سالمی داشته باشه، معتاد نباشه، چند جلسه برید مشاوره و خوب جوانب قضیه را بررسی کنید. کاری و با اعتماد به نفس باشه. اهل زندگی باشه و .... بعد از ازدواج دنبال این مسایل نباشه.

کم پیدا می کنی مردی را که اهل این مسایل نبوده و بعد از ازدواج هم دنبالش نره. مردی که در تمام زندگیش با یک زن باشه .... خییییلی سخته که پیدا کنی. اگرم تا حالا نبوده بعد از ازدواج تازه چشم و گوشش باز می شه و ... پس دنبال کسی باش که عاقل باشه، فهیم باشه، باشعور باشه. متعهد باشه.

با عرض معذرت از حامد و کامران و فرهنگ ( و بقیه آقایونی که می گن ما رابطه نداشتیم و ... )

همچین هم نیست که کسی اگر رابطه داشت دیگه قبح همه چیز براش بریزه یا دیگه نتونه خودش را کنترل کنه و همیشه بره دنبالش و ... اینها همه بستگی به شخصیت فرد داره. ببین توی این تالار چند تا از مردهایی که خیانت کردن ظاهر موجه و اهل دین وایمان و ... بودند. نهایتش اینه که اسمش را می ذارن صیغه. روی رابطه زوم نکن. روی شخصیتش زوم کن خانم گل.

جالب تر اینکه شما باهاش دوستید اما می گید به دوستی های قبلیش شک دارید ...

[فرهنگ 27]

نداشتیم مگه زوره ولی شما راست می گی.ممکنه یه نفر قبل از ازدواج محدود بوده نتونسته سراغ این برنامه ها بره ولی

بعد ازدواج که آزادی بیشتری داره وارد این برنامه بشه.

[hooty]

سلام تل می
ببین اولین چیزی که به ذهنم میرسه چند سواله
چه قدر دوستش داری؟ و چقدر دوست داره تا حالا از زیر زبونش کشیدی؟ واقعتو بفهم نه حرف حرف باد هواست ؟
ببین خواهرم یه چیز برادرانه بهت میگم اگر کسی کسی رو دوست داشته باشه واقعی خودشو وقف معشوقش میکنه بلاخره تو باید یه نفرو برای خودت انتخاب کنی پس باید به یه نفر اعتماد کنی همه آدما هم مثل هم نیستن ببین یه چیز دیگه بگم انقر تو این ماجرا مانور نده از قدیم میگن از هرچی بدت بیاد سرت میاد خیر الامور اوسطها در همه چیز حد وسط رو نگه دار
شما تو تاپیک های قبلی گفتی برادر داری؟ رابطتت باهاش چطوره؟ می تونی ازش کمک بگیری بگو با طرفت دوست شه و زیر و بمشو برات مشخص کنه یادت باشه پسرا زبون هم دیگرو خوب می فهمن
بعد میتونی از مادرت کمک بگیری هرچی باشه اون توی اینکاربا تجربس و سالهاست با پدرت زندگی می کنه بهترین مشاور مادره
ببین شما خیلی میتونی در دوران نامزدی روی طرفت تاثیر گذار باشی!!

پسر مجرد مثل آرده وقتی عاشق میشه تبدیل به خمیر میشه وهر حالتی رو می پذیره پس بقیش به مهارت دستان معشوق بستگی داره که با هنر خودش حالتی دل پسند به عاشقش بده استثنا هم داره اونم آردای بنجل چینی هستند که یا خیال بدی دارند و فقط به نیات پلید خودشون می اندیشند و بویی از عاشقی نه انسانیت نبرده اند و دسته دوم اونایی که دلشون تک حالتس و به هیچ صراطی مستقیم نیستن

شما تحقیق کن ببین طرفت کدومیه
ولی خودمونیما چه جمله ای گفتم به به
راستی یادم رفت اینو بگم ما برای خودمون زندگی می کنیم نه برای دیگران از نظر شما زندگی یعنی چی ؟ غیر از اینه که کنار کسی که دوستش داری شاد باشی و زندگی رو بگذرونی پس گور پدر حرف مردم
ما نباید نیازمند دیگران باشیم ما باید نیازمند خدا و خودمون باشیم دستتو بذار رو زانوت و بگو یاعلی و مشکلتو خودت حل کن کار مردم تو این دورو زمونه شده نیش و کنایه و غیبت و ... بگذریم
موفق باشی
من در خدمتم
یا علی

[matin_female_1988]

اول خارپشت عزیز سلام

داشتم فکر می کردم که شرایط من اونقدرها هم کثیف نبود که اینطوری تو تاپیکم نوشتی(لحنم کاملا دوستانه ست)
فقط خواستم بگم شرایط ناسالم تر و اعتقادات بدتر از اعتقادات من هستن و اینقدر زود رفتی تو اجتماع و اخلاقیات و بی بند و باری تو تاپیک بنده.

من خدا رو می دونم و می پرستم با تمام وجودم و به هیچ کس نه توصیه می کنم با کسی دوست بشن نه اینکه مثل من با خدا ارتباط برقرار کنن من تو نماز خدا رو گم کردم و خوشحالم که با زبون دلم دوبار پیداش کردم

من و شما یا من و بقیه فقط طرز ارتباطمون با خدا متفاوته و این چیزی از ارزش دیگری کم نمی کنه.

آقا کامران گل مرسی بابت اینکه نوشتی اما تو همین تاپیک هم گفتم که خانواده ها از همون روز اول در جریان دوستی ما بودند اوایل مادرامون بعد مدتی خانواده ایشون کلا و بعدش کل خانواده ی من

با وجود رابطه ی خوبی که با مادرم نداشتم اما روز اول بهش گفتم و راهنمایی م هم می کرد, با اینکه بهم محبت نمی کنه اما حداقل گاهی از لحاظ فکری ساپورتم می کنه
بارها گفتم من وارد فاز احساسی نشدم کاش کل پست های حداقل من رو که تو این تاپیک گذاشتم می خوندید

اصلا نمی تونم با اطمینان بگم که من اولین نفر بودم اما شما قضیه رو خیلی جنایی کردید, من اون رو می شناسم و شناختم از روی منطقه, رفتارهاش رو با خودم دیدم و کاملا حد خودش رو رعایت می کنه و برام احترام قائله من سوالم فقط در مورد گذشته ش بود که بحث کشیده شده به اینجا من هم فکرم راجع به گذشته ش مشغول بود و حالا باید چیزی رو که سوال کردم رو جواب بدم؟

البته بحثامون خوبه چون ازش دارم هم یاد می گیرم هم برام مرور می شه یه چیزایی.
آیا فکر می کنید منی که تو پست بقیه میگم گول نخورید ساده نباشید خودم گول کسی رو می خورم؟ با شناختی که خودم از گذشته و الانم دارم می گم نه, من آدم حساس و احساساتی هستم اما نه در این مورد خاص.


شب نم عزیزم با صحبت هات کاملا موافقم عزیزم مرسی که برام روشن کردی و امیدوارم بتونم تو خودم حلش کنم
فرهنگ جان مرسی

هوتی عزیز
چقدر دوست داشتن من کاملا به اخلاقیاتش بر می گرده, نمی دونم اصلا دوست داشتن حساب می شه یا خیر اگه شما می دونی بهم بگو
قضیه اینه: اگه بهم بد بودنش ثابت بشه بدون هیچ درنگی ازش جدا خواهم شد و شاید نهایت یک ماه فکرش ناراحتم کنه . تو اون یک ماه هم اگه بیاد سراغم غیر ممکنه که قبول کنم اینو با اطمینان کامل می گم

در مورد ایشون فقط یه نمونه ش رو می گم, حدود یک ماه و نیم پیش دیدم دارم بخاطر قسط هاش خیلی مظطرب می شم و همش تو فکر می رم و با خودم گفتم اصلا به من چه که باید اینقدر استرس بگیرم و بهش گفتم من دیگه حوصله ندارم و دیگه تمومش کن من دیگه ادامه نمی دم, فرداش رفت دنبال کار منم اصلا جوابش رو نمی دادم حتی وقتی التماس می کرد پس فرداش شروع به کار کرد! 6 ماه بود دنبال کار می گشت و تو اون 6 ماه خیلی اذیت شدم.

این حرفت خیلی منطقی بود:
بلاخره تو باید یه نفرو برای خودت انتخاب کنی پس باید به یه نفر اعتماد کنی
من هم تو همین اعتماد کردن مشکل دارم

برادرم اصلا اخلاقی نداره که بتونم برم سمتش و بگم برو باهاش دوست شو مخصوصا اینکه اصلا موافق نیست من با ایشون ازدواج کنم اونم چون بیکار بود و تحصیلاتش از من کمتر بود.
مادرم هم دارم ازش کمک می گیرم اما از تجربه های تلخش تا خودم تکرار نکنم
من اصلا حرف دیگران مهم نیست فقط تاثیرش رو خانوادم برام مهمه و شرط عقل انه که درست انتخاب کن تا پشیمون نشی.

هوتی مثال آردت هم خیلی قشنگ بود بهش فکر می کنم مرسی از حضورت

راستی امتحان چطور بود؟

[ali98916]

منم با نامزدم مشکل شدید پیدا کردم چطور میتونم به صورت جداگانه مطرح کنم این شماره کاربری داداشمه.خودم ثبت نام کردم ولی نمیدونم چطور مشکلم از طریق شماره کاربری خودم مطرح کنم

[matin_female_1988]

منم با نامزدم مشکل شدید پیدا کردم چطور میتونم به صورت جداگانه مطرح کنم این شماره کاربری داداشمه.خودم ثبت نام کردم ولی نمیدونم چطور مشکلم از طریق شماره کاربری خودم مطرح کنم

سلام دوست عزیز
باید بری تو قسمت طرح مشکلات ازدواج و در موضوع مربوطه وارد بشی مثلا (عقد و نامزدی), بالای صفحه ی موضوعات نوشته موضوع جدید, اونجا می تونید موضوعتون رو مطرح کنید.
موفق باشید

[deljoo_deltang]

عزیزم اینکه نکته بین باشی قبل ازدواج خیلی مفیده

مطمئن باش اگر خوب دقت کنی می تونی سر نخ رفتارهای اینده همسرت رو تو حرفها و رفتار امروز دوستت (نامزدت ) پیدا کنی. حتی در مورد رابطه جنسی اگر قبلا داشته. این در مورد 90 درصد ادما صدق می کنه هر چقدر هم که ادم زیر اب کاهی باشن. پس کافیه دقتت رو بیشتر کنی البته لازم نیست در ظاهر اینو نشون بدی. الحمدالله که خودتم دختر عاقل و فهمیده ای هستی.

منم اگر این نکته بینی امروزم رو برای دوستای مجردم در زمان مجردی خودم داشتم همه رفتارهای شوهرم رو قبلا باید حدس می زدم در حالیکه همسر من فوق العاده ادم زرنگی بود.

بذار یه نمونه مثلا بگم تا دستت بیاد چطور باید دنبال سر نخ باشی. مثلا من به نامزدم گفتم که وقتی رفتیم خارج غذا رو چی کار کنیم. گفت خوب می گردیم دنبال حلالش و بعد ایه ای از قران رو خوند که گفته اگر حلال گیر نیاوردید گوشت مردار براتون حلاله. خوب من اون موقع گفتم عجب ادمی همه قرانم حفظه همونیه که من می خواستم (من دنبال یه پسر مذهبی و مومن بودم) حواسشم دقیقا بود که من منظورم حلال حرام بود. ولی نگو اصلا همسر من هیچ ایه ای از قران رو بلد نبود و اصلا چیزی که براش مهم نبود حلال حرام نبود. سر نخشم همین بود که دقیقا ایه ای رو خوند که گفته اگر حلال پیدا نکردید هر چی بود بخورید.

حالا متوجه منظورم از سر نخ شدی عزیزم؟

موفق باشی

[matin_female_1988]

دلجو جونم مرسی که برام نوشتی عزیزم

متوجه شدم که می خوای چی بگی کلا اما نتونستم بفهمم که همسرت بخاطر اینکه نشون بده قرآن خونه رفته و اون آیه رو دراوورده یا واقعا بلد بوده؟ اگه بخاطر جلب رضایت شما اون کار رو کرده شما از کجا متوجه شدی؟