خودکشی،مرگ قشنگی...

[Pooh]

آقای جنوب سرخ
برادر عزیز
پس اسمتون از اون چیزی که فکر میکردم خیلی قشنگ تره.

برادر گرامی
کمالگرایی بد دردیه. بی اگیزگی بد دردیه. میفهمم. چون خودم هم دچارش هستم. ولی میشه حلش کرد.

شما اول یه سر برید روانپزشک. زیاد وقت نمیگیره. هزینه اش هم زیاد نمیشه. فوق فوقش اگه خیلی دارو لازم باشه 40 تومان خرجش میشه.

بعدشم خب یکم درددل کنید. چی شده؟

[jonube-sorkh]

آقای جنوب سرخ

اسم شما منو یاد غروبهای بوشهر میندازه. چند باری که اونجا رفتیم سفر غروبهاش خیلی قشنگ بودن.

به جز مواردی که در تاپیک قبلیتون گفتید چه چیزایی خستتون کرده؟

یکی یکی به همه اش رسیدگی میشه. اینجا هم حتما دوستان در کنارتون خواهند بود و اگر کمکی از دستشون بربیاد انجام میدن.

خب شما گفتید هم دانشجو هستید هم شاغل هستید.
این که خیلی خوبه.
روی خوبی ها و اهدافتون تمرکز بگیرید.
اگر کمالگرا هستید باید اهدافتون رو در حد تواناییهاتون قرار بدید.

ما اینجا همه دوست داریم شما حالتون خوب باشه و فکرای بد نکنید. دوست داریم قدمی به جلو بردارید و هم خودتون هم ما رو خوشحال کنید.

به خاطر وحشی گری های ذهنم هم تمرکزمو از دست دادم هم حافظه کوتاه مدتمو
سر کلاس اصلا گیرایی ندارم چون تمرکز ندارم تو خونه هم هیچی تو ذهنم نمونده که مرور کنم رو همین حساب تو کل ترم شاید 10 تا کلاسم نرم تو دبیرستان هم همین طور بودم
دلم خون میشه وقتی می بینم پدرم هراز تومن هزار تومن از دهن شیر می کشه بیرون و میزاره تو جیبه بچش ولی این بچه همش درجا می زنه
همیشه خواستم افتخار پدر و مادر باشم اما همیشه خوار تو چشمشون بودم مخصوصا واسه پدری که بچشو به چنگو دندون گرفت و بزرگ کرد
پدرم قهرمان زندگی منه

- - - Updated - - -

آقای جنوب سرخ
برادر عزیز
پس اسمتون از اون چیزی که فکر میکردم خیلی قشنگ تره.

برادر گرامی
کمالگرایی بد دردیه. بی اگیزگی بد دردیه. میفهمم. چون خودم هم دچارش هستم. ولی میشه حلش کرد.

شما اول یه سر برید روانپزشک. زیاد وقت نمیگیره. هزینه اش هم زیاد نمیشه. فوق فوقش اگه خیلی دارو لازم باشه 40 تومان خرجش میشه.

بعدشم خب یکم درددل کنید. چی شده؟

همیشه سنگ صبور دوستام بودم اما هیچ موقع با کسی درد و دل نکردم چون واقعیت درک کردنم سخته
زیاد هم خوشم نمی یاد بزارم دیگران بفهمن تو دلم چه خبره
این سایتم موقعی پیدا کردم که تو گوگل داشتم راه های خودکشی رو سرچ می کردم!!!!!!!!!!
جالب اینجا بود که اول چندتا سایت مستهجن پیدا کرد منم با کلیک رو این سایت وسوسه شدم این تایپیکو باز کنم تا شاید یکی مثل من باشه و منو بفهمه...

[Pooh]

آقای جنوب سرخ

چند سال پیش یه بار تلویزیون رو روشن کردم و دیدم یه قسمت از سخنرانیهای علامه جعفری رو داره پخش میکنه.
علامه میگفت:" جان حکمه نه حق. میگفت یکی میاد میگه جانم مال خودمه و خودم اختیارش رو دارم و میخوام خودمو بکشم. اما جان جزء حق ما نیست. جان حکمه."

البته نقل به مضمون کردم. ما محکومیم به زنده بودن. به جان داشتن. ما حتی با مرگ هم نمیمیریم. ما تا ابد هستیم. دست خودمون هم نیست. محکومیم که باشیم. محکومیم که ابدی باشیم.

با خودکشی خلاص نمیشیم از بودن. اختیاری بر بودن خودمون نداریم.

چاره ای نداریم که باشیم. ولی حالا که مجبوریم باشیم میتونیم لحظه ها رو به خودمون تلخ کنیم و خرابشون کنیم میتونیم هم بهتر بسازیمش. ما مسئول جواب دادن چگونگی عملکردمون هستیم.

من چند سال پیش یه خوابی دیدم که خیلی وحشت کردم. توی خوابم هیچ چیز زشت و ترسناکی نبود. فقط یه جایی بود که حس میکردم نه ازش راه فرار دارم نه امیدی به چیزی دارم. واقعا ترسناک بود. واقعا ترسناک. یادم میاد تنم میلرزه. خدا رو شکر که خواب بود. ولی مساله اینه که وقتی خودکشی کنیم توی چنان شرایطی قرار میگیریم. توی شرایطی که نه راه پس داریم نه راه پیش. توی شرایطی که همه ی راهها رو به رو خودمون بستیم و دیگه امیدی به درست کردنش هم نیست.

در کتاب کمدی الهی اثر دانته هم خودکشی کنندگان در بدترین و آخرین مرحله جهنم قرار گرفته اند. با اینکه دانته مسلمون نبوده.

آقای جنوب سرخ. همه ی ماها گاهی میگیم کاش بمیریم و راحت بشیم. اما مرگ راه خلاصی نیست. مرگ در واقع باید روزنه ی وصال باشه.
اون شهدایی که ازشون مینوشتید رو به یاد بیارید؟ منم یه مدت در موردشون میخوندم. شهید چمران. شهید برونسی، شهید باکری، شهید همت، حتی اونهایی که شیمیایی بودن و بعد از جنگ شهید شدن.

خیلی دوست دارم برم وبلاگتون رو پیدا کنم و بخونم.

میشه آدرس وبلاگتونو برامون بذارید؟

- - - Updated - - -

خب مثل پدرتون باشید.
شما هم با چنگ و دندون بازندگی بجنگید.
نمیشه؟

گذشته هر چه بوده گذشته. شما هنوز خیلی جوونید. هنوز خیلی فرصت دارید تا زندگیتونو تغییر بدید.

- - - Updated - - -

خب اصلا فرضا شما تا حالا بدترین آدم رو زمین بودید. فرضا شما بدترین فرزندی که کسی میتونه داشته باشه بودید.

عیب نداره. گذشته گذشته.

شروع کنید. از نو بسازید. من اراده و قدرت و آرزوش رو در نوشته هاتون حس میکنم. گرچه خودتون میگید بی انگیزه اید.

[jonube-sorkh]

آقای جنوب سرخ

چند سال پیش یه بار تلویزیون رو روشن کردم و دیدم یه قسمت از سخنرانیهای علامه جعفری رو داره پخش میکنه.
علامه میگفت:" جان حکمه نه حق. میگفت یکی میاد میگه جانم مال خودمه و خودم اختیارش رو دارم و میخوام خودمو بکشم. اما جان جزء حق ما نیست. جان حکمه."

البته نقل به مضمون کردم. ما محکومیم به زنده بودن. به جان داشتن. ما حتی با مرگ هم نمیمیریم. ما تا ابد هستیم. دست خودمون هم نیست. محکومیم که باشیم. محکومیم که ابدی باشیم.

با خودکشی خلاص نمیشیم از بودن. اختیاری بر بودن خودمون نداریم.

چاره ای نداریم که باشیم. ولی حالا که مجبوریم باشیم میتونیم لحظه ها رو به خودمون تلخ کنیم و خرابشون کنیم میتونیم هم بهتر بسازیمش. ما مسئول جواب دادن چگونگی عملکردمون هستیم.

من چند سال پیش یه خوابی دیدم که خیلی وحشت کردم. توی خوابم هیچ چیز زشت و ترسناکی نبود. فقط یه جایی بود که حس میکردم نه ازش راه فرار دارم نه امیدی به چیزی دارم. واقعا ترسناک بود. واقعا ترسناک. یادم میاد تنم میلرزه. خدا رو شکر که خواب بود. ولی مساله اینه که وقتی خودکشی کنیم توی چنان شرایطی قرار میگیریم. توی شرایطی که نه راه پس داریم نه راه پیش. توی شرایطی که همه ی راهها رو به رو خودمون بستیم و دیگه امیدی به درست کردنش هم نیست.

در کتاب کمدی الهی اثر دانته هم خودکشی کنندگان در بدترین و آخرین مرحله جهنم قرار گرفته اند. با اینکه دانته مسلمون نبوده.

آقای جنوب سرخ. همه ی ماها گاهی میگیم کاش بمیریم و راحت بشیم. اما مرگ راه خلاصی نیست. مرگ در واقع باید روزنه ی وصال باشه.
اون شهدایی که ازشون مینوشتید رو به یاد بیارید؟ منم یه مدت در موردشون میخوندم. شهید چمران. شهید برونسی، شهید باکری، شهید همت، حتی اونهایی که شیمیایی بودن و بعد از جنگ شهید شدن.

خیلی دوست دارم برم وبلاگتون رو پیدا کنم و بخونم.

میشه آدرس وبلاگتونو برامون بذارید؟

- - - Updated - - -

خب مثل پدرتون باشید.
شما هم با چنگ و دندون بازندگی بجنگید.
نمیشه؟

گذشته هر چه بوده گذشته. شما هنوز خیلی جوونید. هنوز خیلی فرصت دارید تا زندگیتونو تغییر بدید.

- - - Updated - - -

خب اصلا فرضا شما تا حالا بدترین آدم رو زمین بودید. فرضا شما بدترین فرزندی که کسی میتونه داشته باشه بودید.

عیب نداره. گذشته گذشته.

شروع کنید. از نو بسازید. من اراده و قدرت و آرزوش رو در نوشته هاتون حس میکنم. گرچه خودتون میگید بی انگیزه اید.

اوایل تابستون وبلاگ و ف.ب و آیدی یاهو رو همرو با هم پاک کردم!
اگر بود حتما تقدیم می کردم.

واسه جبران و بهتر شدن کم تلاش نکردم
اما هیچ موقع تاثیری نداشت همیشه بعد از مدتی رکود و سستی می یاد سراغم

- - - Updated - - -

آقای جنوب سرخ

چند سال پیش یه بار تلویزیون رو روشن کردم و دیدم یه قسمت از سخنرانیهای علامه جعفری رو داره پخش میکنه.
علامه میگفت:" جان حکمه نه حق. میگفت یکی میاد میگه جانم مال خودمه و خودم اختیارش رو دارم و میخوام خودمو بکشم. اما جان جزء حق ما نیست. جان حکمه."

البته نقل به مضمون کردم. ما محکومیم به زنده بودن. به جان داشتن. ما حتی با مرگ هم نمیمیریم. ما تا ابد هستیم. دست خودمون هم نیست. محکومیم که باشیم. محکومیم که ابدی باشیم.

با خودکشی خلاص نمیشیم از بودن. اختیاری بر بودن خودمون نداریم.

چاره ای نداریم که باشیم. ولی حالا که مجبوریم باشیم میتونیم لحظه ها رو به خودمون تلخ کنیم و خرابشون کنیم میتونیم هم بهتر بسازیمش. ما مسئول جواب دادن چگونگی عملکردمون هستیم.

من چند سال پیش یه خوابی دیدم که خیلی وحشت کردم. توی خوابم هیچ چیز زشت و ترسناکی نبود. فقط یه جایی بود که حس میکردم نه ازش راه فرار دارم نه امیدی به چیزی دارم. واقعا ترسناک بود. واقعا ترسناک. یادم میاد تنم میلرزه. خدا رو شکر که خواب بود. ولی مساله اینه که وقتی خودکشی کنیم توی چنان شرایطی قرار میگیریم. توی شرایطی که نه راه پس داریم نه راه پیش. توی شرایطی که همه ی راهها رو به رو خودمون بستیم و دیگه امیدی به درست کردنش هم نیست.

در کتاب کمدی الهی اثر دانته هم خودکشی کنندگان در بدترین و آخرین مرحله جهنم قرار گرفته اند. با اینکه دانته مسلمون نبوده.

آقای جنوب سرخ. همه ی ماها گاهی میگیم کاش بمیریم و راحت بشیم. اما مرگ راه خلاصی نیست. مرگ در واقع باید روزنه ی وصال باشه.
اون شهدایی که ازشون مینوشتید رو به یاد بیارید؟ منم یه مدت در موردشون میخوندم. شهید چمران. شهید برونسی، شهید باکری، شهید همت، حتی اونهایی که شیمیایی بودن و بعد از جنگ شهید شدن.

خیلی دوست دارم برم وبلاگتون رو پیدا کنم و بخونم.

میشه آدرس وبلاگتونو برامون بذارید؟

- - - Updated - - -

خب مثل پدرتون باشید.
شما هم با چنگ و دندون بازندگی بجنگید.
نمیشه؟

گذشته هر چه بوده گذشته. شما هنوز خیلی جوونید. هنوز خیلی فرصت دارید تا زندگیتونو تغییر بدید.

- - - Updated - - -

خب اصلا فرضا شما تا حالا بدترین آدم رو زمین بودید. فرضا شما بدترین فرزندی که کسی میتونه داشته باشه بودید.

عیب نداره. گذشته گذشته.

شروع کنید. از نو بسازید. من اراده و قدرت و آرزوش رو در نوشته هاتون حس میکنم. گرچه خودتون میگید بی انگیزه اید.

اوایل تابستون وبلاگ و ف.ب و آیدی یاهو رو همرو با هم پاک کردم!
اگر بود حتما تقدیم می کردم.

واسه جبران و بهتر شدن کم تلاش نکردم
اما هیچ موقع تاثیری نداشت همیشه بعد از مدتی رکود و سستی می یاد سراغم

[Pooh]

اوایل تابستون وبلاگ و ف.ب و آیدی یاهو رو همرو با هم پاک کردم!
اگر بود حتما تقدیم می کردم.

واسه جبران و بهتر شدن کم تلاش نکردم
اما هیچ موقع تاثیری نداشت همیشه بعد از مدتی رکود و سستی می یاد سراغم

حیف بوده که پاکشون کردید. خیلی دوست داشتم نوشته هاتون رو بخونم.

خب باز هم تلاش کنید.
خودتون هم دارید میگید بعد از مدتی رکود میاد سراغتون.
پس یعنی یه مدت کوتاه تاثیر خوب میذاشته تلاشهاتون.

خب حالا باید دوباره تلاش کنید و اون مدت کوتاه رو آروم آروم و با صبر طولانی ترش کنید.

در مورد حافظه کوتاه مدت و کم تمرکزی برای امتحانش هم که شده یه سر برید روانپزشک.

خود مشغولیت ذهنی تمرکز رو کم میکنه.

سر همه کلاسهاتون سعی کنید برید. سعی کنید گوش کنید و جزوه برداری کنید. میدونم سخته وقتی آدم تمرکز نداره. اما سعی کنید. به زور هم که شده سعی کنید.

به خدا من دارم اینا رو از ته دلم براتون مینویسم. نه همین جوری. شما هم مثل برادرای خودم.

[jonube-sorkh]

حیف بوده که پاکشون کردید. خیلی دوست داشتم نوشته هاتون رو بخونم.

خب باز هم تلاش کنید.
خودتون هم دارید میگید بعد از مدتی رکود میاد سراغتون.
پس یعنی یه مدت کوتاه تاثیر خوب میذاشته تلاشهاتون.

خب حالا باید دوباره تلاش کنید و اون مدت کوتاه رو آروم آروم و با صبر طولانی ترش کنید.

در مورد حافظه کوتاه مدت و کم تمرکزی برای امتحانش هم که شده یه سر برید روانپزشک.

خود مشغولیت ذهنی تمرکز رو کم میکنه.

سر همه کلاسهاتون سعی کنید برید. سعی کنید گوش کنید و جزوه برداری کنید. میدونم سخته وقتی آدم تمرکز نداره. اما سعی کنید. به زور هم که شده سعی کنید.

به خدا من دارم اینا رو از ته دلم براتون مینویسم. نه همین جوری. شما هم مثل برادرای خودم.

مرسی از این همه دلسوزی و وقتی که می زاری
من خودم حوصله جواب دادن ندارم چه برسه به نوشتن
زبانم از بیان تشکر قاصره
حتما به حرفات فکر می کنم

[ویدا@]

[violet]

jonube-sorkh با تمام این حرفایی که دوستان زدن , شما به چه نتیجه ای رسیدی ؟! می خوای دوستان همدردی رو خوشحال کنی یا سر حرف خودت هستی و نمی خوای یکم هم تغییر کنی ؟
Pooh عزیز , خودش یه سری مشکلات تو زندگیش داره اما قوی هستشو به فکر بهتر کردنه اوضاع هستش با این حال این همه دلسوزانه برای شما وقت گذاشته , من اگر جای شما بودم یه تغییری می کردم حداقل به خاطر حرف های دیگران !

[jonube-sorkh]

jonube-sorkh با تمام این حرفایی که دوستان زدن , شما به چه نتیجه ای رسیدی ؟! می خوای دوستان همدردی رو خوشحال کنی یا سر حرف خودت هستی و نمی خوای یکم هم تغییر کنی ؟
Pooh عزیز , خودش یه سری مشکلات تو زندگیش داره اما قوی هستشو به فکر بهتر کردنه اوضاع هستش با این حال این همه دلسوزانه برای شما وقت گذاشته , من اگر جای شما بودم یه تغییری می کردم حداقل به خاطر حرف های دیگران !

منکر لطف دوستان نیستم
اما حس می کنم دلم بیشتر با رفتنه....

[deljoo_deltang]

منکر لطف دوستان نیستم
اما حس می کنم دلم بیشتر با رفتنه....

خوب این دلی رو که با رفتنه درمانش کن. داره داد میزنه که من مریضم. اونوقت می خواهی بکشیش. دلت الان خیلی ضعیف شده نیاز هست کمی با عقلت برای کمک به دلت تصمیم بگیری.