سلام ستاره
بعضی ارسالهاتون در این موضوع بیشتر مربوط به موضوع « دوباره چرا؟» می باشد.
از طرفی من هیچکس را دعوا نمی کنمو حوصله ام هم سر نمی ره، بحث هم کاملا جدی بوده ( یا لااقل من اینطور تصور می کردم). اما باید یاد بگیریم که فقط نظرات خود را در مورد نظرات فرد مقابل بگوئیم. انتقاد وقتی سازنده است که متوجه شخصیت طرف مقابل نشود. از طرفی با بالا بردن ظرفیت خود مطالب به ظاهر انتقاد ( که ممکن است حتی متوجه شخصیت ما باشد) را با سعه صدر پذیرا باشیم.
دوستان نادیده و عزیزم
من دوستان شیرین تر از جانم را متوجه این نکته بدیهی( اما نادیده گرفته شده) می کنم که ما می خواهیم با این موضوعات در عالم مجازی آگاهی بخش بوده و از طرفی از آگاهی های دیگران استفاده کنیم. هر کسی از هر جایی با هر مشکلی و ....، ممکن است روی این صفحه بیاید. خوبست که در دریچه دیده او بنشینم و ببینیم پست ها و یادداشتهایمان چقدر آموزنده است. افراد چگونه مبهوت چندین صفحه مطلب را خط به خط مرور کنند تا در بین مطالب آن به قول ستاره گلچین کنند. اما باید هم گل باشد، تا گلچینی انجام شود. پس کمک کنیم تا کمتر بین آنها خار وارد شود.
وقتی احساسها، طعنه ها، مچ گیری ها جای محتوای غنی افکار شما عزیزان را می گیرند. حداقل ضررش احساسهای ناخوشایندی هست که به شما دست میدهد. بیایید خودمان را به نفع همه عزیزانی که در این تالار و سایت به دنبال التیام و چراغی می گردند، ذبح کنیم. بیاییم یک نوع عشق را تجربه کنیم. و به انسانها به عنوان طرف دعوا و درگیری ننگریم. به هرکسی انتقاد بکنیم، نظر مخالف بدهیم، اما احساسهای آنها را هدف نگیریم.
یادداشتهای خود را مرور کنیم، و ببینیم آنگاه که بر اساس احساس انفجاری خود حرفی زدیم ، یا بر اساس احساس انفجاری کسی تحریک شدیم، در هر دو صورت بحث هایمان به انحراف کشیده شده است. ( متاسفانه یکی از مسائل تنش زا خانواده ها از چنین مسائلی نشات می گیرد. تازه اینجا بحث نظری هست. وقتی به مسائل زندگی که لذت و رنج ما نیز مستقیما به آن گره می خورد، مشکل حادتر می شود.)
ما نمی توانیم به راحتی بگوئیم عصبانیت نقطه ضعف من هست، و در ارتباطهایمان از آن مرتب استفاده کنیم. اگر چنین کردیم بازخوردهای گزنده آن دامان ما را می گیرد.
بیاید در اینجا که گفتمان مکتوب هست، و می توان روی صحبت های دیگران فکر کرد، این کار را بکنیم و سنجیده و به تدبیر سخن بگوئیم و کنترل احساسات را تمرین کنیم.
اصلا احساس خوشایندی نسبت به نقش ریش سفیدی که در اینجا بازی می کنم ندارم. اما سعی می کنم زبان انتقادم نرم باشد.
از گردآفرید نیز به خاطر رویکرد قشنگشون در این موضوع سپاسگزارم. ( راستی پارسی صلوات چی میشه؟!:)







علاقه مندی ها (Bookmarks)