بالهای صداقت شرمنده می کنی ؟! در ایمیل هم لطف کرده بودی و مرا اسطوره ی صبر خطاب کرده بودی .
اما عزیزم یک نکته ، من آدم صبوری هستم اما اسطوره هنوز نه .شکسته نفسی نیست . بلکه یک واقعیتی است که خودم بهتر از هر کس دیگری از آن آگاه هستم .
شاید تصمیم داشته باشم در مراحل مختلف زندگی با فاکتور صبر کارخودم را پیش ببرم و لی خیلی جاها بریده ام با یک فاکتور ساده نشان داده ام و ثابت کرده ام که انسان صبوری نیستم .
شاید دیگران به من رتبه خوبی در صبوری بده اند اما درست این نقطه ای است که من همیشه مورد آزمون قرار می گیرم و بعد می بینم و به من ثابت می شود که آن جورهایی که دیگران فکر می کنند و روی صبوری من حساب کرده اند صبور نیستم .
هر چیزی به قول غزاله اعتدالش خوب است . نباید با واژه ها به طور ایده آلی بازی کنیم .
نمی دانم چه حکمتی در کار است اما من همیشه در مسیر زندگی صبرم مورد آزمایش قرار میگیرد . گویی باید میزان صبر من به بی نهایت برسد و خودم می دانم که هنوز نرسیده .
اسطوره صبر ایوب است و متاسفانه من هنوز ایوب نیستم .
این داستانهای مذهبی بار آموزشی قوی دارد ( می دانید که من انسان مذهبی نیستم ولی به واقع با نوع نگاه خودم هم بسیار می آموزم از هر آنچه آموختنی است )





پاسخ با نقل قول




علاقه مندی ها (Bookmarks)