ترس از رابطه جنسی

[pianozan]

سلام دوباره به همگی دوستان
فکر کنم لازمه توضیح بدم که منظور من هم این نبود که آقایی که ظاهر همسرش براش مهم باشه خدای نکرده بی شعوره. من منظورم این بود که اگر کسی میره خواستگاری کسی و مثل اون هم خوابگاهی مظلوم ما بعداز یکسال عقد بودنو بعد از گذشت دو سه ماه از عروسیشون تازه یادش بیفته که این ظاهر رو دوست نداره و بگه اگه ظاهرت اونجوری نشه که من رو ارضا کنه طلاقت میدم یا میرم زن صیغه میکنم این آدم آدم بی اندازه بی شعوریه دیگه. اشتباه میگم؟

[matin_female_1988]

پیانوزن عزیز قرار نیست هر اتفاقی برای دیگران افتاده برای ما هم بیفته... من هم درگیر همچین احساساتی هستم و همش می گم نکنه تکراری بشم... نکنه بد بشه... فقط در همین حد باید دقیق شد که اخلاق های پایه ای طرف رو در اوورد و با ملاک های خودش مقایسه کرد... کسی که ایمان داشته باشه و پایبند باشه و از طرفی اگه ما خانمها هم خوبی و مهربونی رو پیشه بگیریم و مهارت های زندگی رو یاد بگیریم و اون آقا رو هم تشویق کنیم تا یاد بگیره اینها همه به ایجاد و نگه داشتن یه زندگی خوب کمک می کنه...

[mehrdad_m]

به نظر من اكثر كساني كه توي اين تاپيك تا الان پست گذاشتن، فقط دارن صورت مسئله رو پاك ميكنن و همه چيز رو به مسائل رواني مربوط ميكنن!!!!!

اول از همه بايد مشخص بشه آيا نگراني ايشون به جا هست يا نه!! بعد با قاطعيت نسخه روانشناسانه پيچيد!!!!!

[matin_female_1988]

به نظر من اكثر كساني كه توي اين تاپيك تا الان پست گذاشتن، فقط دارن صورت مسئله رو پاك ميكنن و همه چيز رو به مسائل رواني مربوط ميكنن!!!!!

اول از همه بايد مشخص بشه آيا نگراني ايشون به جا هست يا نه!! بعد با قاطعيت نسخه روانشناسانه پيچيد!!!!!

مهرداد عزیز قصد کسی پاک کردن صورت مسئله نیست... ایشون از لحاظ پزشکی در سلامت کامل هستند و خواستگارهاشون با علم به اندامشون ایشون رو پذیرفتند و تنها مسئله پذیرش ایشون هست و این پذیرش ناشی از روان هست و جز با علم روانشناسی نمی شه حلش کرد.

[فرهنگ 27]

مگه شما معاینش کردی؟

[matin_female_1988]

مگه شما معاینش کردی؟

فرهنگ جان باید عرض کنم اگه تمام پست ها رو خونده باشی خود ایشون گفتن که آزمایش دادن و از لحاظ پزشکی در سلامت کامل هستند و من هم که دکتر نیستم! فقط بر حسب پست های خودشون عرض کردم.

خدا رو شکر هیچ مشکل هورمونی و.. ندارم. آزمایش تیروئید هم داده ام و کاملا نرمال بوده.

این نقل قول هم در تاکید عرایضم اینجا می ذارم

[فرهنگ 27]

از نظر درونی سالمه.ولی از نظر ظاهری چی؟ایشون باید توسط جراح پلاستیک یا متخصص زنان،(سارابانو بهتر می دونه)

معاینه بشه تا معلوم بشه این نگرانیش بجاست یا نه.

[asemaneaby59]

به نظر من هر دو گروه شركت كننده در بحث دارن حقايقي رو ميگن كه بايد بهشون توجه كرد:

1)دسته اي كه معتقدند "پيانو زن" بايد مسئله سايز سينه اش رو (از بعد جسمي )حل كند چون يكي از ملاكهاي زيبايي هست اصلا غلط نميگن چون يكي از ظرافت هاي زن به اينه. و البته كه جاي انكار نداره. و حتي خود پيانو زن و خانوادش هم متوجه شدن. پس بهتر است دنبال درمان باشه كه لزوما درمان جراحي نيست!!

2)دسته اي كه معتقدند "پيانو زن" بايد اعتماد به نفسش رو تقويت كند و اينقدر نگران نباشه .هم درست مي گن چون اين مسئله ذهن پيانو زن را اونقدر درگير كرده كه اصلا وارد فرايند بهبود نشده كه هيچ !!! بلكه داره خود تخريبي هم مي كنه.
يعني ذهن نا آرام و غمگين ايشون نه تنها مسئله رو حل نمي كنه كه طبق گفته خودشون كه اگه ناراحت بشن دچار كم اشتهايي هم مي شن بدتر وضعشون رو بدتر هم مي كنه .
...
...
پس:

[matin_female_1988]

امکان جراحی هم که برام وجود نداره. هم از نظر هزینه و ترس از جراحی و شاید عوارض بدتر بعدیش هم از اینکه دوست دارم روی خودم کار کنم و خودم رو همینجوری قبول داشته باشم و نظر بقیه برام مهم نباشه. دوست دارم قوی باشم.

ممنون از همه ی عزیزان.
فکر کنم همونطور که مدیر همدردی فرمودند و دوستان در پست 16 و 19 اشاره کرده بودن بهتره اعتماد به نفسم رو بالا ببرم.
لمروز خیلی پرانژی ام و امیدوارم همینطوری ادامه پیدا کنه
من راه یه گوش در و یه گوش دروازه رو تا حالا خیلی خوب تمرین کردم.یعنی تو این چهار سال دانشگاه توی خوابگاه و با هم اتاقی ها خیلی خوب نتیجه داد و تونستم علی رغم تفاوتهای اخلاقی زیاد با یکی از هم اتاقی هام با هم رابطه ی خوبی داشته باشیم و در صلح و آرامش تمام ترم ها رو با هم هم اتاقی بمونیم.
گاهی خوبه آدم خودش رو به حماقت و نفهمی بزنه.امیدوارم توی این قضیه هم بتونم با این کار حساسیتم رو نسبت به حرفای بقیه کم کنم. ولی یکم سخته هاااا

[pianozan]

سلام.
منظور بعضی از دوستان به خصوص فرهنگ اینه که اگر من سایر مهارتهای همسرداری رو تمرین کنم و در زمینه های دیگه هم فرضا کامل باشم باز هم این مسئله باعث بروز مشکل در زندگی میشه؟

راستش اون موردی که من میگم با اینکه خیلی دوستش داشتم نتونستم جواب مثبت بدم از اقوام بود.اول با خودم تماس گرفت و من گفتم حاضر نیستم با شما صحبتی کنم مگر اینکه از طریق خانواده مطرح کنید.مامانش با خانواده ی من تماس گرفت.چون از قبل شناخت داشتیم و من هم شهر دور درس میخوندم و خوابگاهی بودم امکان صحبت حضوری نداشتیم و فقط تلفنی حرفامون رو زدیم. من فکر میکردم همه چی درسته و به خاطر رفت و آمد زیاد خانوادگی حتما با اطمینان و آگاهی منو انتخاب کرده. بعد از حدود شش ماهی که صحبت کردیم و کلی ابراز علاقه میکرد و... یکبار گذرش خورده بود به شهر محل تحصیل من و غافلگیرانه اومده بود خوابگاه. متوجه شدم تازه داره منو وارسی میکنه و انگار تازه اومده ببینه من چه شکلی ام!! من خیلی بهم برخورد. از اون موقع این قضیه برام نگران کننده شده.