ماندگار جان ، باز هم می گم من دقیقا برخلاف بقیه معتقدم همسرتون رو سمت خودتون بکشونید.شما یکبار پستهای من رو بخونید که دقیقا گفتم این که تحویلش نگیرید باعث می شه زندگیتون بپاشه.
همسر شما اگر هم عذرخواهی کنه باید در برابر شما باشه و نه خونوادتون. ازتون ملتمسانه می خوام هرگز کاری رو نکنید که یک مرد در برابر خونواده شما تحقیر می شه. کینه عجیبی وجود اون رو می گیره. عذرخواهی کردن روشی برای حل مسالمت آمیز مسائله نه نشونه ای برای برتری شما یا اون!!
یکی دو روز صبر کنید. شما منزل خودتون برید(اگرالان منزل مادرتون هستید) . بعد از تماسش(اگر گرفت ) بهش بگید که دلتنگش شده بودید .همین. چند روزی رو صبر کنید و بعد( ودقیقا بعد از این چند روز) آروم آروم بهش برسونید این حق شما نبوده که در مقابل مادرش کوچیک بشید.از احساساتتون هر چی که هست بگید و به اون برسونید(باز هم ) که به دلیل احترامی که برای ایشون(همسرتون) قائلید و به دلیل دید اخلاقی خودتون حجابتون رو رعایت می کنید و مادر همسرتون بد برداشت کرده ( و نه اینکه دخالت کرده!!!) . نرم صحبت کنید تا نرم جواب بگیرید.
اشک بریزید، حتی داد هم بکشید ولی نه در شرایطی که هر دو عصبی هستید. کلمات معجزه می کنند. اول بگید دلتنگش بودید و بعد معجزه رو ببینید.
واقعا به این فکر کنید که چه اشتباهی رو مرتکب شدید و اون رو برای همیشه کنار بگذارید . به همسرتون برسونید که هیچ مشکلی با مادرش ندارید و با رفتارتون هم اینو نشون بدید. فقط می خواید که زندگیتون نپاشه از هم. بگید دوست دارید کنار هم زندگی رو بسازید. و خودتون هم نمی خواید خونوادتون تو زندگی که مال شما و اونه دخالت کنند. در هر جملتون از خونواده خودتون هم صحبت کنید و بعد از خونواده اون بگید. قضایا رو کلی بیان کنید. "اون باید متوجه بشه که اولین ضربه رو خودش می بینه از واکنش پذیری زیادش به حرف مادرش. " اون رو بالا ببرید. حس مردونشو بهش بدید. اون دیگه به سمت مادرش به همچین شدتی بر نمی گرده.






علاقه مندی ها (Bookmarks)