جملاتی زیبا و پر محتوا

[parnian1]

کشاورزی چینی اسب پیری داشت که از آن در کشت و کار مزرعه استفاده می کرد. یک روز اسب کشاورز به سمت تپه ها فرار کرد. همسایه ها در خانه ی او جمع شدند و به خاطر بد شانسی اش به همدردی با او پرداختند. کشاورز به آنها گفت: شاید این بد شانسی بوده و شاید هم خوش شانسی فقط خدا می داند.

یک هفته بعد؛ اسب کشاورز با یک گله اسب وحشی از آن سوی تپه ها بازگشت. این بار مردم دهکده به او بابت خوش شانسی اش تبریک گفتند. کشاورز گفت: شاید این خوش شانسی بوده و شاید بد شانسی فقط خدا می داند.

فردای آن روز وقتی پسر کشاورز در حال رام کردن اسب های وحشی بود؛ از پشت یکی از اسب ها به زمین افتاد و پایش شکست. این بار وقتی همسایه ها برای عیادت پسر کشاورز آمدند؛ به او گفتند : چه آدم بد شانسی هستی کشاورز باز هم جواب داد : شاید این بد شانسی بوده و شاید هم خوش شانسی؛ فقط خدا می داند.

چند روز بعد سربازان ارتش به دهکده آمدند و همه جوانان را برای خدمت در جنگ با خود بردند؛ به جز پسر کشاورز که پایش شکسته بود. این بار مردم با خود گفتند: کشاورز راست می گفت؛ ما هم نمی دانیم شاید این خوش شانسی بوده و شاید بد شانسی فقط خدا می داند.

آری تنها خداست که می داند

[بی دل]

به آرامی آغاز به مردن می‌کنی ...

به آرامی آغاز به مردن می‌کنی
اگر سفر نکنی،
اگر کتابی نخوانی،
اگر به اصوات زندگی گوش ندهی،
اگر از خودت قدردانی نکنی.

به آرامی آغاز به مردن می‌کنی
زمانی که خودباوری را در خودت بکشی،
وقتی نگذاری دیگران به تو کمک کنند.

به آرامی آغاز به مردن می‌کنی
اگر برده‏ی عادات خود شوی،
اگر همیشه از یک راه تکراری بروی ...

اگر روزمرّگی را تغییر ندهی
اگر رنگ‏های متفاوت به تن نکنی،
یا اگر با افراد ناشناس صحبت نکنی.

تو به آرامی آغاز به مردن می‏کنی
اگر از شور و حرارت،
از احساسات سرکش،
و از چیزهایی که چشمانت را به درخشش وامی‌دارند،
و ضربان قلبت را تندتر می‌کنند،
دوری کنی . . .

تو به آرامی آغاز به مردن می‌کنی
اگر هنگامی که با شغلت،‌ یا عشقت شاد نیستی، آن را عوض نکنی،
اگر برای مطمئن در نامطمئن خطر نکنی،
اگر ورای رویاها نروی،
اگر به خودت اجازه ندهی
که حداقل یک بار در تمام زندگی‏ات
ورای مصلحت‌اندیشی بروی . . .

امروز زندگی را آغاز کن!
امروز مخاطره کن!
امروز کاری کن!
نگذار که به آرامی بمیری.

پابلو نرودا _ ترجمه احمد شاملو

[ani]

خانه هاي كه ما مي سازيم قصرهاي شني يا خانه هاي مقوايي اند، آنها فقط اسباب بازي هستند. چون مرگ،‌ همه آنها را نابود مي كند. خانه واقعي جاودانه است. بدن گذراست. ذهن موقت است. پول،‌ قدرت و شهرت همگي گذرا هستند. در اين خانه ها نمانيد. از آنها استفاده كنيد،‌ اما به ياد داشته باشيد كه همه آنها كاروان سرا هستند و فقط براي اقامت يك شبه مناسبند. صبح روز بعد بايد آنها را ترك كنيد. ما پيوسته خانه واقعي خود را گم مي كنيم؛ ‌خانه بسيار نزديك است. خانه حتي نزديك نيست؛‌ بلكه در درون ماست. در درون بدنبال آن بگرديد. همه كسانيكه به درون رفته اند، آنرا يافته اند.

[مهاجر بي نشان]

((آگاه باشيد! اين دنيايى را كه آن را آرزو مى‏كنيد، و به آن شوق مى‏ورزيد، و شما را گاهى به خشم مى‏آورد و گاهى از خود راضى مى‏گرداند، نه سراى شما و آن جايگاهى است كه براى آن آفريده شده‏ايد. آگاه باشيد! اين دنيا براى شما نخواهد ماند، و شما در آن جاويد نخواهيد بود.

هر چند اين دنيا شما را به خود فريفته است ولى از بدى خود نيز شما را بر حذر داشته است. پس به فريب دنيا دچار نگرديد كه شما را از آن بر حذر داشته، و به آن آز نورزيد كه شما را از آن ترسانيده است و در آن به سرايى كه به آن فرا خوانده شده‏ايد مسابقه بگذاريد و با دل هايتان از آن روى بگردانيد.))

نهج البلاغه بزرگمرد تاريخ علي (ع)

دهه ولايت مبارك

[هاله نو]

گواراترین زندگی را کسی دارد که به آنچه خداوند نصیب او کرده است خرسند باشد (امام علی ع)

کوتاهترین فاصله میان دو آدم لبخند است


حدیث قدسی
بنده من!
هنگامی که به نماز می ایستی
من آنچنان به سخنانت گوش فرا میدهم که گویی همین یک بنده را دارم
ولی تو چنان غافلی که گویی صدها خدا داری!

[هاله نو]

مرا دیوانه می شمارند، چرا که روزهایم را به دینارهایشان نمی فروشم.
من نیز آنان را دیوانه می شمارم.
چرا که می پندارند روزهایم با دینارها خریدنی است

[align=center][size=large][color=#9370DB]به دفتر روزنامه دیروز بنگر و ببین که هنوز به انسانها و زندگی بدهکاری

[ویدا@]

دوستان واقعی مثل صبح هستند

نمیشود تمام روز ان ها را داشت...........

اما مطمئنی که فردا

هفته بعد

و تا ابد هستند.

[gole maryam]

وقتي کوچيک بوديم دلمون بزرگ بود ولي حالا که بزرگ شديم بيشتر دلتنگيم ............کاش کوچيک مي مونديم تا حرفامون رو از نگاهمون بفهمن نه حالا که بزرگ شديم و فرياد هم که مي زنيم باز کسي حرفمون رو نميفهمه

[زهره]

به جای گله از سنگینی بار زندگی شانه هایت را بزرگتر کن

[108]

توی این دنیای بی حاصل بودن
با همه شکستگی های دل من
با همه تلخیه قصه ی تو و من
من که حیفم میاد از گلایه کردن
ارزش گلایه ی من بیش از اینهاست
نه برای اون کسی که اهل سوداست
کسی که لحظه به لحظه رنگ دنیاست
من ساده به خیالم از خود ماست
سهم من از تو چه بوده غیر آزار
تویی که دنیا برات شده یه بازار
من تورو به چشم یاری دیده بودم
تو منو اما به چشم یه خریدار
ارزش گلایه ی من بیش از اینهاست
نه برای اون کسی که اهل سوداست

تورو باید می شناختم که هزارتا چهره داشتی
روی احساس و دل من داشتی قیمت می گذاشتی
تو نتونستی بفهمی که وفا خریدنی نیست
چینی شکسته ی دل دیگه پیوند شدنی نیست