آینده این رابطه رو شما کمک کنید

[tesoke]

[color=#FF0000][size=small]سلام
مرسی baby عزیز
می دونید من تازگیا متوجه چی شدم؟ اینکه گاهی نه رو می تونم بگم اما از ترس اینکه نکنه طرف ناراحت بشه و ازم برنجه بهش باج می دم طوری که اگه خواسته اولی فرد و انجام میدادم کمتر اذیت می شدم. باج دادنهای من خیلی زیاده.
البته نمی گم قدرت نه گفتنم خیلی بالاس اما خب اگرم جایی جسارت به خرج بدم و بگم نه بعدش خیلی باج می دم.

خب خيلي خوبه كه كم كم مي تونين نه بگين. اما بايد بتونيد باج هم بعدش ندين. مثلا در مورد اين كه ميگين شايد طرف ناراحت بشه، يه وقتايي شما خودتون ديگه خيلي ديگران را تحويل ميگيرين. مثلا در مورد مادرتون حالا بايد نگران باشيد كه ناراحت نشه، اما حالا همكلاسي اگه از جزوه ندادن ناراحت بشه، خب بشه، فداي سرتون، شما كه مسئول خدمات اونها نيستين. قرار نيست كه طرف جزون ننويسه و شما براش جزوه درست كنين، اون وقت اگه به موقع درست نكرده باشين، ناراحت بشه. :(
اما واقعيت اينه كه خيلي وقتا اونا ناراحت نميشن و شما بي خودي پياز داغشو زياد ميكنين. مثلا من مطمئنم كه اون طرف از جواب خيلي خوب شما در مورد جزون ندادن اصلا ناراحت نشده، اما شما بي خودي ناراحتي كه نكنه اون ناراحت باشه. يا مادرتون را اگه مثل جواب baby ميگفتين دوستتون آمپولو ميزنه و شما كار دارين، اون ناراحت نميشد و شما بيخودي ناراحتين كه نكنه اون يه وقت ناراحت بشه.

يه وقتايي هم به خودتون بگين، اگه طرف خواسته اش خيلي غير منطقيه، اشكالي نداره حالا يك كمي هم ناراحت بشه، طوري نيست.

[color=#FF0000][size=small]سلام
این در حالی بود که قبلا نوشته های قبل و پاره می کردم میدادم بهشون تا هم کار خودم راه بیفته هم کار اونا.

يعني شما جزوه ي خودتون را پاره ميكردين و به اونها ميدادين. ببخشيد هان ولي، شما ديگه خيلي شورشو درآوردين. مگه شما مامان اونهايي هستين. منم اگه جاي اونها بودم، تا مي تونستم جزوه نمي نوشتم وقتي يكي هست كه اين قدر در خدمت ماست.
ناراحت نشين ها، اونها اصلا اين را به حساب خوبي شما نمي زارن و با خودشون ميگن، بهتره تا مي تونيم از اين خانوم استفاده كنيم و كارهامون را به گردنش بياندازيم.
حالا در مورد مادرتون يا نزديكان نزديك اين عادت، يه ذره اشكال داره، اما در مورد غريبه ها اصلا نبايد به راحتي كارشون را انجام بدين.
من 6 ماه پيش يه آقايي كه مجازي مي خوند منو توي دانشگاه ديد و گفت جزوه ي فلان درس را برام كپي كن و بفرست اصفهان، من پولشو بعدا بهت ميدم. يه شماره تماس هم بهم داد. منم گرفتم و يه ساعت بعد شماره را پاك كردم و جزوه هم بي جزوه. حالا مي خواد ناراحت هم بشه، فداي سرم. من اگه قرار باشه وقت براي خوبي كردن بگذارم، اونو صرف خانواده ام مي كنم نه ديگران.
ولي نگران نباشيد؛ من اينجام تا اين مشكل شما حل بشه. ديگه اين مشكل شما براي من هم حيثيتي شده، عمرا اگه نتونيم حلش كنيم.

[sisili]

[si: دیگه جز تشکر چی می تونم بگم
تمام ابروم و می ذارم وسط که زحمات شماها رو هدر ندم.
حرفاتون عالیه. می دونید تا چند روز پیش از دست بعضی از دوستان تالار کلافه می شدم که این همه وقت می ذاریم و براشون می نویسیم اخرش می گن اخه نمی تونیم اخه نمی شه اخه سخته اخه و اخه و اخه.....
نمیخوام مثل اونا باشم اما واقعا برام سخته. حس می کنم همه دنیا ازم دلخورن. باور کنید من یه ذره کمتر باج می دم و نه می گم بالاخص به قوم محترم شوهر بهشون بر می خوره که تو عوض شدی و بد شدی و ... مامانمم هی می گه عیب نداره مامان جان خدای منم بزرگه و این نقطه ضعف منه
باور کنید هر چی بگید می دونم و خودم بیشترش و هر روز به خودم می گم. یه جورایی از من خل ترم مگه پیدا می شه که بیان بشینم رو سرم و بهشون جزوه بدم و .....
من حتی موقعی که خوابگاهی بودم یکی از بچه ها رو سرم زده بودم نصف شب هم امپول داشت خودمم فرداش یه امتحان مهم داشتم تا صبح نشستم که سرمش تمام شد بکشم و امپولش و بزنم بعدش اینقدر از خودم لجم گرفته بود.
واسه همین می گم سخته اما واقعا دارم سعی می کنم بتونم بگم نه و باج هم ندم.
هر کی از من در خواستی می کنه نا خداگاه اسم baby و tesoke تو ذهنم نقش می بنده و جلو چشمم راه می ره و من از ترس شما می گم نه نمی تونم البته از ترس اینکه فردا منفی بگیرم و اعتماد به نفسم کم شه. کلمه ای جز تشکر پیدا نکردم مرسی[/size]

[tesoke]

شما واقعا اون محبتی که در حق دوستتون کردین و تا صبح منتظر بودین تا سرم او تمام شه، کاریه که فقط یه فرشته ممکنه انجام بده. این کار شما خیلی باارزشه، فقط بندگان برگزیده ی خدا این طور رفتار می کنند. اما چون اون کار را از روی علاقه انجام ندادین و تنها برای این که او ناراحت نشه، پس اون کار نه تنها کار خوبی نبوده، بلکه کار بدی هم هست.
تنها محبتی ارزش داره که شما از روی علاقه و داوطلبانه انجام بدین.

[sisili]

سلام
تقریبا 90% کارامو از روی رضایت انجام می دم از جمله نشستن تا صبح برای دوستم ,اومدن مامانم اینجا, خرید برای مامانم, راننده شخصی مادر شوهرم بودن, درس دادن به پسر خواهر شوهرم و.... اما بعدش از کرده پشیمان می شم که چرا من این همه باید واسه دیگران زمان بگذارم.
یه امتیاز مثبت دیگه واسم بذار تسوکه خان. امروز دوباره مادر شوهرم زنگ زد و گفت بیا دنبالم و ببر خونه اون یکی عروسش. گفتم نمی تونم گفت فردا بیا گفتم نمی تونم گفت چرا گفتم من محرم می دونید که خونه نیستم اگه خیلی واجبه مهمونیتون خودتون برید اگه صرف یه سر زدنه بذارید بعد از عاشوار می برمتون. خلاصه کلی ناراحت شد کلیم حرف بارم کرد که همه جا می ری نوبت من که می رسه نمی بری و ....
خلاصه نتونستم توجیهش کنم باجی که بهش دادم این بود که بعد عاشورا باید ببرم اما همین که نه گفتم یه عالمه خوشحال شدم یادمه اخرین باری که گفت بریم من کلاسم و کنسل کردم بردمش.
یه عالمه ممنونم ازتون. فقط خدا کنه این عذاب وجدان بعدش و بتونم باهاش کنار بیام.
ممنونم از تون

[tesoke]

[color=#C71585][size=small]سلام
تقریبا 90% کارامو از روی رضایت انجام می دم از جمله نشستن تا صبح برای دوستم ,اومدن مامانم اینجا, خرید برای مامانم, راننده شخصی مادر شوهرم بودن, درس دادن به پسر خواهر شوهرم و.... اما بعدش از کرده پشیمان می شم که چرا من این همه باید واسه دیگران زمان بگذارم.

وقتي بعدش دارين پشيمان ميشويد، يعني از روي علاقه نيست. در ضمن تمام مواردي را كه دارين انجام ميدين، خيلي بيشتر از وظايفتون و بيشتر از استاندارده. بنابراين بهتره حذف بشه و خيلي خودتون را براي ديگران به زحمت نياندازيد.

یه امتیاز مثبت دیگه واسم بذار تسوکه خان.

پس تا حالا شد، 4.5 امتياز.

خلاصه کلی ناراحت شد کلیم حرف بارم کرد که همه جا می ری نوبت من که می رسه نمی بری و ....

اين جا ديگه شما بايد روي اون قسمت "چطور خوب نه بگوييم" كار كنين. البته اونها يه ذره نسبت به شما پرتوقع شده اند، اما شما بايد با افرادي كه باز مهمترند، مثل مادر شوهر، سياست بيشتري به خرج بدهيد تا ناراحت نشن.
مثلا مي گفتين، مادر جونم، قربونت برم، آخه من كجا ميرم. من كه كار دارم و گرنه اگه كار مهمي نداشتم، از خدامه كه وقتم را با شما صرف كنم و كلي از اين حرفاي قشنگ و رنگارنگ كه كيف كنه و مطمئنم خودتون بلديد چي كار كنيد.
اين جوري مارد شوهرتون هم كلي كيف ميكرد و اصلا يادش ميرفت كه بهش "نه" گفتين.

یادمه اخرین باری که گفت بریم من کلاسم و کنسل کردم بردمش.

خب همين كارها همه را پر توقع كرده.

فقط خدا کنه این عذاب وجدان بعدش و بتونم باهاش کنار بیام.

اين عذاب وجدان همون حس الكي است كه شما براي خودتون ساخته ايد. شما اصلا كار اشتباهي نكرده ايد.
همش به خودتون بگين: اونها بايد عذاب وجدان بگيرند كه از من توقعات بيجا دارند و نه من.

[sisili]

سلام
بچه ها من بعد از یه عالمه کار کردن و مقاله خوندن و زحمت کشیدن باز برگشتم سر نقطه اول.
من الان می تونم نه بگم اما بعدش چنان عذاب وجدان می گیرم.
مثلا هفته پیش مامانم میخواست بیاد خونه ما و 2 هفته ای اینجا باشه اما من گفتم الان امادگی ندارم و باشه واسه بعد (البته مودبانه تر گفتم) ولی بعدش اونقدر عذاب وجدان گرفتم انقدر با خودم کلنجار رفتم اخرش بعد از چند روز زنگ زدم که بیاد و الان 5 روزه که خونه ماس.
دیروزم مادر شوهرم زنگ زد که ما داریم می ریم خرید میای؟ منم چون مامانم خونمون بود و البته نمی خواستم اونا بفهمن ( به خاطر واکنشون نسبت به مهمانای من در خانه پسرشون) بهانه ای اوردم و نرفتم. اما همش عذاب وجدان دارم نکنه ناراحت شده باشن و هزارتا نکنه دیگه.
من واقعا در نه گفتن ضعف دارم. با وجودی که خیلی مطالعه در این زمینه دارم اما موقع عمل که می رسه نمی تونم.
لطفا کمکم کنید

[tesoke]

من بگم. من بگم. اجازه هست، ما راه حل رو بلدیم. میشه بگیم.
اولا آفرین که تونستین نه گفتن را بگین، بنابراین نیمه ی اصلی قضیه حل شده و حالا مونده نیمه ی کمتر. خب مسئله این جاست که شما بی خودی این مسئله را برای خودتون بزرگ میکنین. در حالی که دیگران اصلا بهش فکر نمیکنند.
مثلا در مورد همین مسئله ی خرید، چنین اتفاقاتی می افتد: اونها به شما پیشنهاد دادن و شما گفین نه؛ حالا اونها دارند با خودشون تصمیم میگیرن که خب sisili هم که نیومد، کجاها بریم. بریم لباس بگیریم و بعد هم بریم سینما. بعدش هم بریم خونه ی زری خانوم اینها.بعدش هم پارک و ...
دیدین، بعد از این که گفتین نمیام، اونها اصلا به این قضیه فکر هم نمی کنند، خب نیومد، حتما کار داشته. اصلا بدون sisili حالش هم بیشتره.
اما شما دارین فکر میکنین که: نکنه ناراحت شده باشند. نکنه دوستم نداشته باشند. نکنه و ..... نه خانوم این جوری ها هم نیست. شما بد جوری دارین خودتون را مهم میکنین. اون قدرها هم که فکر میکنین، بقیه در تنهایی شما ناراحتی نمیکشند. فکر میکنین خیلی باحالین که اگه نرین، اونها حتما تنهایی غصه می خورند.
در مورد مادرتون هم مطمئنم که 5 دقیقه ناراحت هم اگه بوده (تازه شاید هم اصلا ناراحت نشده باشه) بعد یادش رفته و برای خودش برنامه میریزه. میگه خب میرم خونه اون یکی دخترم. یا بعد از 5 دقیقه یه کار دیگه میکنه و فراموش کرده، ولی شما بی خودی خودتون را ناراحت میکنین که نکنه ناراحت بشه و نکنه غصه بخوره و ... . نه بابا، عین خیالشون هم نیست. تازه مادرتون یه برنامه دیگه ریخته و مثلا با خودش گفته میرم خونه اقدس خانوم واسه غیبت کردن از عفت خانوم و کلی هم حال میکنیم و شما زنگ زدین که بیا خونه مون. تازه شما برنامه اش را بهم زدین و اون کلی ناراحته که باید بیاد خونه شما و غیبت کردن با اقدس خانوم را هم از دست داده.

از این به بعد، وقتی نه میگین و همش این فکر میاد توی ذهنتون، با خودتون این طوری فکر کنین:
یکی از این حالات رخ خواهد داد:
1) اصلا هم ناراحت نشده و درک کرده که من کار داشتم.
2) ناراحت شده اما بعد از 10 دقیقه یادش رفته که من بهش نه گفتم و عین خیالش هم نیست. تازه یه برنامه باحال تر هم چیده و میگه: بهتر که نیومد. این لواشک ها را که گرفته بودم با هم بخوریم، تنهایی میخورم.

باور کنین دیگران عین خیالشون هم نیست و برای نبودن شما کلی برنامه دارن و شما اگه باشین، براشون خوبه اما اگه نباشین هم دیگه از غصه نمیمیرن.

[آفتاب همدرد]

با حرفای آقای تسوکه کاملا موافقم.
فقط اجازه هست یه چیزی اضافه کنماجازه میدین؟
اول اینکه ناراحت نمیشن ایشالله، اما یه درصد کوچولو هم اگه ناراحت شدن خودشون بعدا به شما میگن و بعد شما واسشون توضیح میدین و از دلشون در میارین، چند بار که این اتفاق بیفته دیگه خودشون دلیلای شما رو حدس میزنن حتی اگه شما هیچی هم نگین و کم کم برخورد شما عادی میشه واسشون.
تازه اینا به شرطیه که شما همون اول که میخواین نه بگین دلیلشو واسشون توضیح نداده باشید یا اینکه دلیلتون واسه اونا قانع کننده نبوده باشه و گرنه که اصلاناراحت هم نمیشن و اوضاع عادیه عادیه و شما فقط دارین فکر میکنین.(فکرای منفی).
قبول؟

[sisili]

سلام
کاملا درک می کنم که این طوری گفتین که من از حالت عذاب وجدان در بیام. اما من واقعا فکر نمی کنم ادم مهمی هستم متاسفانه ادمایی که من باهاشون سر و کار دارم این طوری هستن که وقتی پاسخ نه رو از من می شنوند به جای اینکه به این فکر کنن که حالا باید کجا بریم و چه کنیم به این فکر می کنن که چقدر سیسیلی ادم بی ادبیه که ما بهش رو انداختیم و اون رومون و زمین انداخت.
و همین طرز تفکر اونا باعث شده که من از نه گفتن بترسم و تا جایی که ممکنه براشون زمان می ذارم که فکر نکنن من دارم بهشون بی احترامی می کنم.
به هر حال از پاسخاتون ممنون.

[آفتاب همدرد]

اگه ناراحت شدن خودشون بعدا به شما میگن و بعد شما واسشون توضیح میدین و از دلشون در میارین، چند بار که این اتفاق بیفته دیگه خودشون دلیلای شما رو حدس میزنن حتی اگه شما هیچی هم نگین و کم کم برخورد شما عادی میشه واسشون.

ناراحتی اونا مهمه قبول اما ناراحتی شما پس چی میشه؟ چرا اونا نباید به این فکر کنن شاید واقعا سیسلی یه کار مهم داره و نمیتونه با ما بیاد ما نباید مزاحمش شیم. یه کم باید به خودمونم احترام بذاریم. مگه نه؟