توقعات قبل از ازدواج

[hamishetanha]

سلام دوستان. با كمال تعجب من در چند پست اخيرم بسيار عصبي برخورد كردم و شما به بزرگواري خودتون ببخشيد. (من خيلي عصبي نميشم اما در حال حاضر يه مقدار تحت فشارم) اما خوشحالم كه بعد چند روز جو تاپيك به حالت ايده آل رسيده.

بهشت جان همونطور كه گفتم ما بحثمون در مورد معضلاتيه كه تو توقعات قبل از ازدواج وجود داره. در حقيقت ديدگاه بدي نسبت به خانوما در ذهن آقايون و ديدگاه بدي نسبت به آقايون در ذهن خانوما نقش بسته كه ما ميخوايم اون ديدگاه عوض شه. پس مايليم دوستان توقعاتشون رو (چه مادي و چه معنوي) واسه ازدواج با دليل مطرح كنند تا خانوما درك كنند واقعا انتظار يك آقا از يك خانم براي ازدواج و براي زندگي مشترك چيه و خانوما هم بيان كنند معيارهاشونو بر چه اساسي تنظيم ميكنند.

دوستان اگر اين رنگ هم اذيتتون ميكنه بگين عوضش كنم آخه از رنگ مشكي واسه پست زدن خوشم نمياد.

[بهشت]

از تجربه ها و توقعات شخصیمون بگیم؟

[hamishetanha]

بله خانم بهشت. البته بهتره دليل توقعاتتون هم ذكر كنيد، در ضمن ميتونيد از نظر اجتماعي هم نقد كنيد.

[بهشت]

یه کم کوچه بازاری بگیم : آقایون کلا نگاهشون خیلی مادی است. اگه برای چیزی پول بیشتری بدهند برایشان ارزش بیشتری دارد. برای همین هم باید تا می شه ازشون پول گرفت و مسئولیت زندگی را انداخت گردنشون!!!!!!!!!!

آقایون در مسایل اقتصادی خیلی حساسند و برآورده کردن نیازهای مادی همسرشون براشون غرور و اعتماد به نفس می آره. پس باید تواناییهای طرف مقابل را سنجید و یه ذره بیشتر از حد تواناییش ازش خواست تا همیشه درگیر تامین نیاز همسر ( و تقویت غرور و اعتماد به نفسش ) باشه.
البته این شاید بیشتر در جریان زندگی به کار بیاد نه قبل از ازدواج.

این شرط نصف کردن سرمایه و دارایی هم خیلی شرط خوبی نیست. چون اولا مرد حس می کنه استقلال لازم را نداره و بعد هم راههای فرار زیادی داره. یعنی اگه یک زندگی به همچین جایی برسه شاید نشه اموال را نصف کرد و ایشون زودتر اموال را منتقل کنند.

من می گم باید شرایط طرف را سنجید و با توجه به اون درخواست مهریه داد. اگه همه چیز اوکی هست و به قول دوستان شرایط معنوی را دارد، می شه مهریه و مهمانی عروسی را در حد توانایی فرد در نظر گرفت. راستش اصلا چیز مهمی نیست. ولی یک کمی هم باید دقت کرد چون یکی از دوستان من خیلی ساده گرفتند و بعدها مرتب شوهرش بهش غر می زد که تو از اول اصلا من را آدم حساب نکردی. حتی مهریه و عروسی هم ازم نخواستی. فکر میکردی من ندارم و نمی تونم. تو فکر می کنی من بی عرضه ام و ... ( واقعا هم نداشت اما نمی دونم چه اصراری داشت غر بزنه )


اگر زن شاغل نباشه باید در این مورد یک کم بیشتر فکر کرد و تصمیم گرفت. خیلی هم مهم است. چون بعد از چند سال کار کردن در خانه ی همسر و نداشتن هیچگونه درآمد و بازنشستگی و پس انداز یک دفعه در شرایطی قرار می گیره که خیلی سخته. جدایی و ...
پس اگر خانم شاغل نباشد شاید بهتر باشه که مهریه اش را مشخص کنه و ماهانه هم بخشی اش را بگیره. یعنی توی همون مراسم خواستگاری مطرح بشه، نه اینکه بعدها مهریه به اجرا بذارند و دعوا و ...

[arix]

یه کم کوچه بازاری بگیم : آقایون کلا نگاهشون خیلی مادی است. اگه برای چیزی پول بیشتری بدهند برایشان ارزش بیشتری دارد. برای همین هم باید تا می شه ازشون پول گرفت و مسئولیت زندگی را انداخت گردنشون!!!!!!!!!!

مرسی بهشت جان ، خیلی قشنگ و لطیف نوشتین (با اینکه مخالف نظر من بود ولی نوشته تان گیرایی و طنز جالبی داشت)

خب نظر من این است که خانوم مهریه را نگیرند.نه اینکه اصلا هیچی نباشد.ولی مثلا نمی دونم زیر 30 سکه باشد (مزنه ی بازار الان دستم نیست):دی .
در عوض مرد به خانوم باید حق طلاق و حضانت فرزند را بدهد.(جفتش منطقیه : حق طلاق مال این است که خانوم زندانی که نیست در حقیقت اینکه خانوم ها حق طلاق ندارند بخاطر مهریه است.که ممکنه شوهر به دردسر بیفتد.حالا که مهریه کمه باید حق طلاق داده شود.حضانت فرزند هم هیچ کس روا نمی دارد که کودک را از مادرش جدا کند)

خب ازدواج صورت گرفت و ....

به سلامتی هورا

بعدش مرد در زندگی هر چه به دست آورد (حالا نمی خواهد دقیق باشد) ، نصفش را به نام خانوم بکند.مثلا نصف خانه به نام خانوم باشد.یا مثلا ماشین به نام خانوم باشد ویا ....

به نظرم اینطور زندگی شیرینی بیشتری دارد.مسلما برای خانوم هم ارزشمند است که آقا با اینکه ضرورت قانونی در کار نیست این ها را به نامش کرده و زندگی صمیمانه تر و زیباتر می شود.به قول خانوم بهشت غرور آقا هم حفظ می شود

ارادتمند

[ashnayedirooz]

نکته جالب اینجا اینه که خانم ها معتقدند آقایان نگاهشان مادیه و آقایان بالعکس در نتیجه خانم بهشت از همین الان برنامه چیدن برای مدیریت یه زندگی مادی!

به طور کلی چه آقایان چه خانم ها متناسب با روحیات و فرهنگی که در آن رشد کرده اند توقعات متفاوتی دارند و این جنسیتی کردن آن اشتباه است

من تجربه زندگی در شهرستان کوچک، شهرستان مرکز استان و تهران را دارم و به خوبی می دانم چه جوری با تغییر شرایط روحیه ها و توقعات عوض می شود یعنی در شهرستان کوچکی که مرد زمان زیادی از روز را با همسر و خانواده طی می کند و ناهار را با خانواده صرف می کند و رفت آمدها راحت تر است و روابط خانوادگی عمیق تر نوع توقعات کاملا با تهران فرق می کند. در شهرستانی کوچک انتظار برخی مسائل مادی چیزی کاملا طبیعیه چیزی که توی تهران کاملا زیاده خواهی تصور می شود از طرف دیگر برخی نیازهای روحی ای که در شهری مثل تهران ایجاد می شود مانند مسافرت چیزی است که در شهری کوچک که خود باغ و بستان دارد نیاز روحی تلقی نمی شود و تنها تفریحی است از باب خالی نبودن عریضه!
در توقعات از همسر تناسب فرهنگ ها یکی از مسائلی است که لحاظ نشدن آن می تواند اختلافات عمیقی را به وجود آورد

[شیدا حاتمی]

دوستان عزیز سلام

اول از همه از آقای montana ممنونم که پست من رو نقد کردندر مورد فرمایش شما با بخشی اش موافقم و بخشی اش نه.
با اینکه توقع من برا داشتن خونه از همسرم بالاست موافقم و تو این شرایط که ما تاوان بعضی سیست گذاری های نا درست دولت و معضلات اجتماعی که وجود داره، رو باید پس بدیم مجبوریم از خودمون مایه بذاریم و توقعاتمون رو تا جایی که میشه پایین بیاریم،اینکه من و دختر های امثال من توقع خونه داریم و جوون های الان توان براوردن این توقع رو ندارن نه تقصیر خانم هاست نه آقایون چون به نظرم مسکن جزو اصلی ترین ارکان تشکیل یه خونواده است اما الان جز خودمون کسی به فکر ما نیست پس باید نگرش خودمون رو متعادل تر کنیم.مرسی از تذکرتون

اما قسمتی که مخالفم اینه که من اطراف خودم خیلی از آقایون رو سراغ دارم که حین تحصیل کار هم میکنن و منتظر نموندن که درسشون تمام بشه و سربازی هم برن بعد تازه بگردن دنبال کار!!تقریبا80%همکلاسی های دانشگاه من از آقایون شاغل بودن.پس به نظرم آقایون هم باید تلاششون رو مضاعف کنن:)

جناب فرهنگ عزیز منظور من مالک خونه بودن بود،واقعیتش علت این توقع من بخاطر اینه که تصور اینکه هر سال بخوام تمام وسایل خونه رو بار بزنم و به یه محیط جدید برم و تا بیام به اون محیط عادت کنم دوباره روز از نو و روزی از نو، برام خوشایند نیست اما این به این معنی نیست که توقعاتم رو برا خودم وحی منزل بدونم و روشون تجدید نظر نکنم،اصلا اگه تو این بحث وارد شدم بخاطر همین بوده تا همراه با بقیه به یه نتیجه منطقی برسم

بهشت جان من دقیقا متوجه نشدم توقعات بالا بده یا نه؟!شما به من تذکر دادی که توقعاتم بالاست که بخاطر تذکرت خیلی ممنونم اما خودت تو پست قبل گفتی که بااید توقعات مالی زن بالا باشه!کاش ابهامی که برا من و احتمالا بقیه دوستان به وجود اومده رو بر طرف میکردی:

یه توقع دیگه من از همسرم اینه که در کنار احترام به نظر خانواده ها اجازه دخالت به حریم شخصی مون رو به کسی نده.

پیروز باشید

[ashnayedirooz]

خوب خانم حاتمی من با احتساب کار در زمان دانشجویی الان شش ساله دارم کار می کنم اما کار دانشجویی نیازی را به جز برخی نیازهای شخصی برطرف نمی کنه با این کارها که نمی شه خونه تهیه کرد!
من در خانه ای 450 متری در خانه ای در شهرستانی کوچک بزرگ شده ام سپس در خانه ای 76 متری در یکی از مراکز استان ساکن شده ام و الان در خانه ای 45 متری در تهران زندگی می کنم شاید پیش از این فکرش هم نمی کردم که بتونم در چنین شرایطی زندگی کنم خیلی طبیعیه همشهری من که در شرایطی مثل من بزرگ شده تصور چنین زندگی ای هم براش محال باشه اما هنر تطبیق با شرایط مهارتی است که در زندگی می تونه بسیار کمکتون کنه

می شناسم کسانی را که از زندگی در خوابگاه دانشجویی به اجاره نشینی در آپارتمانی 35 متری روی آوردند و هم اکنون در آپارتمانی 250 میلیونی ساکن هستند و چند دستگاه آپارتمان دیگر هم دارند چرخ زندگی همیشه به یک سرعت و یک روال نمی چرخه اما اگر همسر اون آقا نمی تونست آپارتمان 35 متری را تحمل کنه و آرامش را برای کار و پیشرفت همسرش فراهم نکرده بود مسلما امروز زندگی شون در این مرحله نبود

[بهشت]

در عوض مرد به خانوم باید حق طلاق و حضانت فرزند را بدهد
آریکس جان، حضانت فرزند مال خودتون! مثلا دارین امتیاز مثبت می دین؟
کدوم مردی مرده و می تونه حضانت فرزند قبول کنه. فقط شده ابزار دست مردها برای طلاق و ندادن مهریه. وگرنه اگه بهشون بگی بیا بچه را ببر می گن نمی خوایم.

بهشت جان من دقیقا متوجه نشدم توقعات بالا بده یا نه؟!شما به من تذکر دادی که توقعاتم بالاست که بخاطر تذکرت خیلی ممنونم اما خودت تو پست قبل گفتی که بااید توقعات مالی زن بالا باشه!کاش ابهامی که برا من و احتمالا بقیه دوستان به وجود اومده رو بر طرف میکردی
فکر کنم این دفعه چهارمه که من تو این تاپیک می گم بستگی به شرایط داره. بستگی به طرفین داره.
من گفتم باید شرایط طرف را سنجید و بر اساس اون خواست و همیشه هم توی زندگی حواستون باشه که باید غرور مردتون را با درخواستهای مادیتون تقویت کنید

[arix]

آریکس جان، حضانت فرزند مال خودتون! مثلا دارین امتیاز مثبت می دین؟
کدوم مردی مرده و می تونه حضانت فرزند قبول کنه

راستش رو بخواهید اگر در عقدنامه ذکر نشود من یکی به هیچ عنوان حتی اگر تمام دنیا رو هم به من بدهند حاضر نیستم از حق حضانت فرزندم بگذرم.اینکه می گم بنویسند دلیلش این است حالا که هیچ فرزندی در کار نیست به زور گفته های مشاوران و ... آدم سعی می کند کمی منطقی رفتار کند و در عقد نامه شرط را می نویسد که بله فرزند مادر می خواهد.که راستش را بخواهید همین الان هم که فکر می کنم از حرف ام پشیمان می شوم

مگر نه من که خودم را می شناسم ، اگر خدای ناکرده کارم به جدایی برسد اگر بتوانم عمرا نمی گذارم فرزندم از من جدا شود.من همین الانش یه بچه کوچیک می بینم کلی ذوق می کنم چه برسد به اینکه ....

به نظر من اشکال کار اینجاست که شما سعی دارید برای تمام مردان یک نسخه واحد بپیچید

یه توقع دیگه من از همسرم اینه که در کنار احترام به نظر خانواده ها اجازه دخالت به حریم شخصی مون رو به کسی نده.

به نظر من هم این یکی از مهمترین مورد هایی است که باید باشد