تردید در انتخاب دختر مورد علاقه ام به دلیل اختلاف فرهنگی(شما بودين چيكار ميكردين؟)

[asemaneabi222]

سلام
آفرین فقط دوست داشتن کافی نیست،اینو صد در صد قبول دارم،آقا شما چرا اینقدر خودتونو اذیت میکنید،هردو باهم یه مشاوره خوب برید شما حرفهاتونو بزنید ایشونم میزنه ،اون مشاور کارشو بلده و میگه فایده داره باهم بمونید یا همینجا تموم کنید ،دلایل منطقی براتون میاره اینجوری نه شما اذیت میشی که احیانا با خودتون فکر کنید در حق خانوم بی انصافی کردی نه اون خانوم فکر میکنه شما شونه خالی کردی،چرا گره ای که با دست باز میشه با دندون باز میکنید؟؟؟؟ ازدواج کنید بعد طلاق بگیرید؟برای چی آخه اینکارو بکنید؟ مهمترین تصمیم زندگی هر انسانی ازدواجه شما شناسنامه تون 4 برگ داره تولد و مرگ که شما نقشی نداری توش میمونه ازدواج و طلاق که اگه از شیوه ی درست و صحیح و اصولی ازدواج کنید هرگز کار به طلاق نمیکشه،من همچنان روی حرفهایی که قبلا هم بهتون زدم هستم،مسائل فرهنگی و خانواده و موقعیت بهتر فقط بهونه ست شما خسته شدی از طولانی بودن یه رابطه چون تبدیل شده به عادت ،عادت هم مخربه،دیگه با اون خانوم بحث نکنید که اعصاب جفتتون بهم بریزه،پیشنهاد بدید که مشاوره برید باور کنید بهترین نتیجه رو میگیرد که هر تصمیمی بگیرید پشیمونی نداشته باشه.حداقل برای چهار سال وقتی که ایشون گذاشتن و شما گذاشتید ارزش قائل بشید و اگه واقعا دوستشون دارید،از عقل و احساس با هم کمک بگیرید و مشاوره برید.
موفق باشید

[Farah_G]

من از مجموع پستهایی که خوندم، این مساله دستگیرم شد که شما و اون خانم هردو این رابطه غلط رو به دلیل یک نوع خودخواهی ( ببخشید کلمه لطیف تری الان به ذهنم نمیرسه !!) ادامه دادید
شما از همون لحظه که ایشون گفت خانواده ها بهم نمیخورن، متوجه شدید که هرگز با اون ازدواج نمیکنید ولی دوستی رو ادامه دادید ( حالا به هر دلیلی که زیاد اینجا روشن نیست ولی حدس زدنش هم زیاد سخت نیست) و اون خانم هم دوستی رو ادامه داده به این امید که شما روزی انقدر عاشقش میشید که روی تفاوتها یک پرده میکشید و باهاش ازدواج میکنید.
شما به اون محبت کردید تا توی یک همچین روزی بتونید خودتون رو راضی کنید و اون هم توی رابطه با شما موند تا چنین روزی برسه و بگه که رابطه اش با شما عمیق تر از اونکه به جدایی برسه..... خوب شاید بشه گفت سهم هردو در این اشتباه یکسان بوده ... اما حالا دم دست ترین راه حل اینکه شما اون خانم رو متقاعد کنید که دست نگهداره و خودش هم فکر کنه به نظرم از روی صحبتهای شما دختر باهوش، مغرور و ایده ال گرایی هست و اگر بدونه، ورودش به خانواده شما با عث تحقیر شدن خودش و خانوادش و یک عمر زندگی با آدمهایی که حداقل توی دلشون اونرو پایین تر میدونن روی این اصرارش تجدید نظر میکنه
تشویقش کنید با یک مشاور خوب حرف بزنه اینم احتمالا کمک کننده است

[صبوری]

منم قبول دارم دوست داشتن تنها كافي نيست الان درك ميكنم شما چه وضعيتي داريد يه را رو شروع كرديد چهار سال اومديد حالا نه ميتونيد برگرديد و بگيد هيچي نبود نه به ادامه مطمعنيد ولي تنها راه رو ادامه اونم به دليل تنها راه حل ميدونيد . نميدونم اگر من هم جاي اون دختر بودم به ازدواج حتي اگه به طلاق ميرسيد رضايت ميدادم ولي تا حالا اين طور بودم چيزي رو به زور نخوام اگر اون دختر خانوم خودش بيخيال اين قضيه مي شد شما هم راحت باهاش كنار مي اومديد و ختم به خير ميشد ولي الان اون دختر به خاطر چهار سال احساسي كه پاي اين رابطه گذاشته راه بازگشت نمي بينه.
به نظر من هر دو يه فرصت به خودتون بديد يه مدت اين موضوع رو كنار بذاريد .از هم خبر نگيريد .بعد اگر بعد يه مدت هنوزم راه حل خوبي به ذهنتون نرسيد به توصيه دوستان مشكل رو با مشاور در ميون بذاريد.
شرايطي كه شما در اون قرار داري سخته ولي هنوز جاي اميد هست بهترين تصميم رو بگيريد.

[deniz90]

منم مثل سایر دوستان نظرم رو میگم ببینید برادر من الان شما تحت فشار برای ازدواج از طرف اون دختر خانم هستید و این باعث استرس شما شده در حالیکه اشتباهات در این رابطه دو طرفه بوده. اینجا کار این خانم به اصرار به ازدواج اشتباهه محضه . شاید بهتر بود ازتون فاصله بگیرن تا شمام به خودتون بیاید و خوب و سنجیده رو این مسئله فکر کنید بهترین کار یه مدت تموم کردن رابطه هست. و در نظر گرفتن همه جوانب هست حتی این خانم هم باید در نظر داشته باشن که می خوان با خانواده ای وصلت کنند که اختلافات زیادی از همه نظر با خانوادشون دارن. بله بهتر بود زودتر از اینها با خانواده های همدیگر آشنا میشدید تا زودتر تصمیم بهتری می گرفتید ولی من از حرفات این طور متوجه شدم که 2و3 ماهه که وارد رابطه عاظفی شدید و ایشون دوست معمولی بودن پس این خانم هم خیلی عجولانه دارن پیش میرن. بهترین کار هم برا خودتون هم اون دختر خانم اینه که یه مدت راههای ارتباطی رو ببندید تا خوب در مورد این مسئله فکر کنید بعد تصمیم بگیرید. منم به این معتقدم که همه چیز دوست داشتن نیست چون تفاوتها و اختلافات می تونه بعد از مدتی این دوست داشتنم از بین ببره.

[شیدا.]

همه چیز را واضح بهش بگید و ارتباطتون را قطع کنید.
دو سه هفته موبایلتون را خاموش کنید و جواب ایمیل و تلفنش را ندید تا یه کم آروم بشه.
آیا رابطه جنسی داشتید که اینقدر صریح گفته باید با من ازدواج کنی، حتی اگر طلاق بگیریم؟ دلیلش برای این حرف چی بوده به نظر خودتون؟

[doubt]

ممنون از تمام جواب ها

خانم شيدا نه چيز خاصي نبوده، نمي دونم چرا اينطوري ميگه!!

[دختر بیخیال]

ممنون از تمام جواب ها

خانم شيدا نه چيز خاصي نبوده، نمي دونم چرا اينطوري ميگه!!

سلام
تا جایی که من از قوانین اینجا اطلاع دارم عن القریب که فرشته مهربون بیاین و پستتونو ببندن. چون تاپیک هایی که بالای پنجاه تا پست بشن بسته میشن. شما تا الان باید به یه نتیجه گیری ای رسیده باشین دیگه.

اینجور که منم میبینم دوستان نظرات و پیشنهاداتی میدن یا با یه لایک و تشکر ازشون رد میشین یا همون لایک و تشکر هم نمیزنین و یه جمله مختصرو مبهم جواب دوستان میدین.

من که دیگه فکر نمیکنم حرفی مونده باشه که دوستان به ذهنشون رسیده باشه و نگفته باشن بهتره اگه مشکل دیگه ای ندارین زودتر به جمع بندی برسین تا فرشته مهربون نیومده تاپیکتونو ببندن.

اگه هم یه مشکل دیگه ای دارین میتونین یه تاپیک دیگه بزنین.

ولی واقعا من یکی بعنوان یکی از دنبال کننده های این موضوع هنوز جواب سوالمو نگرفتم که چرا شما بطور قاطع با این خانوم صحبت نمیکنین یا از گفتن حرفایی که اینجا درمورد فرهنگ و سطح خانوادگیش زدین مطلعشون نمیکنین؟ واقعا برام جای سواله!!!

البته اگه نگران نام کاربریتون هستین میتونین حرفاتون و حرفای دوستان و کپی کنین براشون.

فکر میکنم اون وابستگبشون با خوندن این حرفا از بین میره. خصوصا که دوستان از دور این رابطه رو نگا کردن و نظراتشونو دادن. بد نیس آدما نظرات دیگران گاهی بشنوه.

بازم حواستون جمع کنین من اومدم فقط یه اطلاعی بدم قبل از هشدار فرشته مهربون چون ایشون بیاین دگیه فقط اخطاز نمیدن همچین با یه قفل خیلیییی بزرگگگگ میاین با یه زنجیر بزرگ . تاپیک و چهار قفله میکنن:)دیگه نمیتونین درشو باز کنین هاااا از ما گفتن بود:)

[شیدا.]

اینقدر که توی دوستی ها رابطه های جنسی عجیب غریب زیاد شده، یکی که رابطه نداشته باید بگیم خدا را شکر.

واقعا خدا را شکر که چیز خاصی نبوده، چون وضعیت را برای اون دختر سخت تر می کرد.
این خیلی خوبه که در 4 سال رابطه تونستید مراعات بعضی مسائل را بکنید.
این همه بخاطر رابطه سرزنش شدید، بخاطر این کار مثبتتون باید آفرین گفت.

این که تقصیر کی بود و چی شد، چیزی را عوض نمی کنه.
یه جوری یک ماه ازش بی خبر باش (سفر، خاموش کردن تلفن، صحبت کردن با خودش و مطرح کردن موضوع ... هر روشی که مناسب می دونی) و خوب فکر کن و تصمیم نهاییت را بگیر.
نه با عذاب وجدان
نه با دلسوزی
نه با گریه و خواهش ایشون
نه با سرزنش های من و دیگری ...
برای ازدواج تصمیم نگیر.
اگر واقعا نمی خواهیش، چاره ای نیست که بهش بگی. براش سخت خواهد بود، اما به هر حال تاوان کاری هست که کرده (نگفتم چه کاری. می تونه منظورم دوستی باشه، می تونه سادگی باشه، می تونه اعتماد باشه، می تونه منفعت طلبی باشه، می تونه احساسی بودن باشه .... بسته به جزییات رابطه و هدف ایشون).
تسلیم گریه هاش نشو.

راه درازی در پیش داره و حیفه که بدون عشق و احترام واقعی زندگی کنه.


گولش نزن. روشن باهاش صحبت کن. مث یک مرد تمامش کن.
طوری ازش جدا شو که چیزی که تو این رابطه از دست می ده یک انسان باشه، نه یک باور.
فقط تو باشی که از زندگیش می ری، نه اعتمادش به آدمها و مردها.

یکی از دلایلش هم می تونه سن کم شما زمان شروع رابطه باشه. تصمیمات پسرها قبل از 25 سالگی خیلی قابل اعتماد نیست.

فکر نمی کنم دیگه تو این تاپیک حرف جدیدی بشنوی.
تعداد پست هاتون هم از ماکزیمم ظرفیت (50 تا) رد شده.
اگر صلاح می دونی تاپیکت را ببند. یکی دو هفته فکر کن و بعد خواستی تاپیک چدید باز کن.

[ayda86]

سلام اقای doubt

من همون اوایل که تاپیکو شروع کردید یه پست گذاشتم. اون موقع پست اولتون رو که خوندم ، وقتی در مورد تردیداتون صحبت کردین احتمال دادم که شما هم. مثل خیلی از جوونای دیگه که وقتی میخوان به قضیه ازدواجشون جدی نگاه کنن ، به خاطر اینکه تعریف و اولویت بندی معیارشون کامل نیست ، دچار سردرگمی شدید.

ام بعدها با دیدن بقیه پستاتون ، نظرم اینه که یکی از دلایلی که این ارتباط ادامه پیدا کرده اینه که شما تو این 4 سال نتونستین حرف دلتونو به این خانم بزنین. و هنوزم نحوه ی تفکر ،نگرش و نگرانی هانون رو در مورد مسایل مالی و فرهنگی به این خانم منتقل نکردید.

یه بار بهش گفتین " انسانیت " مهمه ، در حالی که خودتون هنوز دارین با این طرز فکر کلنجار میرین و واسه خودتون جا نیافتاده.

دغدغه هاتونو صادقانه باهاش در میون بزارید . فکر کنم بعد از 4 سال این حقو داره که بدونه تو فکر شما چی میگذره و قراره با کی ازدواج کنه . با این پنهان کردن نگرشتون، شما بهش اجازه ندادی به یه شناخت کامل از شما برسه .

- - - Updated - - -

شاید اصرارش به خاطر همین شناخت ناقصشه.