پارمیس عزیز، از شعرهایی که نوشتی معلومه که هنوز با خودت کنار نیومدی. عزیزم زندگی ما مثل مار و پله اس، البته با این تفاوت که فکر خودمون نقش زیادتری توی عدد تاس داره، بعضی وقتها فقط داریم توی خونه های خالی قدم می زنیم، بعضی وقتها با یه قدم سنجیده به نردبان می رسیم و چند طبقه می ریم بالا، بعضی وقتها با یه اشتباه کوچیک یه مار نیشمون میزنه و چند خونه ما رو می اندازه عقب، خوب این جور مواقع سعی می کنیم تاس رو درست توی دستمون بگیریم که 6 بیاریم، پس نگاه کن ببین تاسو توی دستت چطور گرفتی؟ باید 6 بیاری، وگرنه دوباره یه مار دیگه میاد و معلوم نیست طولش چقدر باشه، شاید خیلی طولانی تر از مار قبلی بود اون وقت خیلی عقب می افتی!
عزیزم به فکر خودت باش، امیدوارم خیلی خوشحال تر از الان ببینمت..
![]()






علاقه مندی ها (Bookmarks)