گلِ نرجس

[دیده]

روزی کودکم پرسید که مادر خدا کیست؟او چگونه است؟وچیست ؟

یاد آن شعر افتادم که میگفت:
فاطی که از من نامه عرفانی خواست
از مورچه ای تخت سلیمانی خواست

مانده بودم از سوال او که واقعا چه بگویم
سالها پیش خود این سوال را در دامن پدر بزرگ پرسیدم وجوابی مبهم گرفتم
چه بگویم :
خداوند یعنی تمام نسخه ها
خداوند یعنی عظمت .
خداوند یعنی اقرب من حبل الورید
خداوند یعنی یحول وبین المرا وقلبه
خداچیست؟اینها که همه اشاره است!!!
چه بگویم؟
خداحس زیباایست که در نیکی ها می بینی
خدا آن حس زیبایست که در بخشش وبخشیدن می بینی
خدا آنحس زیبا ایست که سر سجاده هنگام گریه وراز ونیاز میبینی ؟
نه!نه!

خدایا توکیستی؟
خدایا تو کیستی ؟که در عین ناپیدا یی همه پیدایی
خدایا تو کیستی که هر سر شوریده حالی عالمی را سر وسرگردان تو می گردد واز خود بی خود شده وحیران می ماند
خدایا توکیستی ؟که عاشق همچو طفلی وابسته عاقوشت شده
خدایا تو کیستی ؟ای مهربانم که همه
امر به خوبی هستی وونهی از بی خبری
خدایا ااااااااااااااااااااااااا اتو کیستی که نشناخته ام ؟
هرگاه که درد داشتم به سراغت آمدم وهرگاه شادمان شدم رفتم ودیگر نیامدم
باز هم مرا دیدی و لبخند زدی ونور پاشیدی
خدایا نمیدانم تو کیستی ؟
تورا نشناختم
تورا نفهمیدم
تورا فقط برای امیالم خواستم
وبه مانند گدایان بیچاره دست بیچارگیم را دراز کردم
تورا نفهمیدم
تورا نخواندم

تو آن مهربانیکه مادر افرید تا دامن مهر ومحبتش باز کند
تو ان نوری که خورشید آفرید تا بخشش را یاد دهد
تو آن کرسی قرص ومحکمی که چرخید وآب در دلم تکان نخورد
خدایا توکیستی ؟!!!!!
که من نمیدانم چون دورم
چون گمم.اواره و بی پناهم .سرگشته وحیرانم در آن روزهای دردناک
باز هم تو مامنی و من نمیدانم

خدایا سکوت میکنم زیرا که قاصرم
من کجا و وصف تو
دست کودکم را گره بزن به عظمت دستهایت گره بزن به نورت
گره بزن به یادت وبه آن منجی پشت پرده ی تنها وغریب
الهی آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآمم ممممممممممین

[هلیاجون]

هر چند فراق پشت امید شکست

هر چند جفا دو دست امال ببست

نومید نمیشود دل عاشق مست

هر دم برسد به هر چه همت در بست

[هلیاجون]

ای وای اینها چرا این شکلی شد.؟؟؟!!!!!!!

کی بلده ؟؟؟من باید چی کار میکردم؟؟؟

یکی نیست بگه خب نمیدونی دست نزن بچه

جوونیه دیگه!!!شما ببخشید


ای بابا...هیچی از این عکسها خوشم اومد گفتم بذارم اینجا متنه اینه:

ارزو نمیکنم ک بیایی

ارزو میکنم وقتی امدی چشمانم شرمسار نگاهت نشود

چون همه میدانند ک می ایی

اللهم عجل لولیک الفرج

[هلیاجون]

[mohamad.reza164]

سلام بر همه دوستان همدردی و مخصوصا گل نرجسی ها.

چقدر دلم تنگ شده بود برای شما ها. برای همدردی.

ببخشید که بی خبر رفتم، چون باید میرفتم. شایدم باز برم.

از همه شما دوستانی که مرا شرمنده الطاف خودتون کردین و چه تو وبلاگ و چه با ایمیل سراغ مرا میگرفتین، تشکر میکنم.

-----------------------


مجنون شدم که راهی صحــرا کنی مرا
گاهی غبــار جاده ی لیلا ، کنی مرا

کوچکـــــ همیشه دور ز لطف بزرگـــ نیست
قطره شدم که راهی دریـــا کنی مرا

پیش طبیبـــــ آمده‌ام، درد می‌کشم
شاید قرار نیستـــــــ مداوا کنی مرا

من آمدم که این گره ها وا شود همیـن!
اصلا بنا نبود ز سرتـــــــ وا کنی مرا

حالا که فکـــــر آخرتم را نمیکنم
حق میدهم که بنده دنیـــا کنی مرا
---------------------

این روزها که به آسمان نگاه می کنم
نمیدانم چرا فکر می کنم... زودتر می آیی..!
و ظهورت نزدیک تر شده است انگار...
حتی اگر خیال هم باشد؛ خیال شیرینی ست...

[mohamad.reza164]

الا که راز خدایی خدا کند که بیایی

تو نور غیب نمایی، خدا کند که بیایی

شب فراق تو جانا خدا کند به سرآید

سرآید و تو برآیی، خدا کند که بیایی

دمی که بی تو سر آید خدا کند که نیاید

الا که هستی مایی، خدا کند که بیایی

فسرده غنچه گلها فتاده عقده به دلها

تو دست عقده گشایی، خدا کند که بیایی

ز چهره پرده بر افکن به ظلم شعله در افکن

تو دست عدل خدایی، خدا کند که بیایی

نظام هر دو جهانی امام عصر و زمانی

یگانه راهنمایی، خدا کند که بیایی

تو مشعری عرفاتی، تو زمزمی تو فراتی

تو رمز آب بقایی، خدا کند که بیایی

دل مدینه شکسته حرم به راه نشسته

تو مروه ای تو صفایی، خدا کند که بیایی

به سینه ها تو سروری به دیده ها همه نوری

به دردها تو دوایی، خدا کند که بیایی

ترا به حضرت زهرا، بیا ز غیبت کبری

دگر بس است جدایی،خدا کند که بیایی

[mohamad.reza164]

سلام

یک هفته مونده به میلاد صاحب الزمان ادرکنی

حیفه که این تاپیک تو این یک هفته بالا نباشه.

از همه دوستان و عاشقان این درگاه، به نمایندگی از استارتر تاپیک، دعوت میکنم تا این تاپیک رو نورافشانی کنند.

------------

تمام راه ظهور تو با گنه بستم
دروغ گفته ام آقا كه منتظر هستم

كسي به فكر شما نيست راست مي گويم
دعا براي تو بازيست راست مي گويم


اگرچه شهر براي شما چراغان است
براي كشتن تو نيزه هم فراوان است

من از سرودن شعر ظهور مي ترسم
دوباره بيعت و بعدش عبور مي ترسم

من از سياهي شب هاي تار مي گويم
من از خزان شدن اين بهار مي گويم

درون سينه ما عشق يخ زده آقا
ت تمام مزرعه هامان ملخ زده آقا

كسي كه با تو بماند به جانت آقا نيست
ب براي آمدن اين جمعه هم مهيّا نيست


سیدامیرحسین میرحسینی

[mohamad.reza164]

ای نمی از عنایتت دریا
قطره‌ای از حکایتت دریا
دست ما خالی و لبت سرشار
واژه‌های روایتت دریا
پشت دیوار تشنگی ماندم
کاسه‌ی لطف آیتت دریا

ما نفس‌های عافیت سوزیم
که به دست تو چشم می‌دوزیم

بی‌تو یاصاحب‌الزمان دردیم
مثل پاییز خسته و زردیم
پیشکش در مسیر آمدنت
دل سرشار غصه آوردیم
بلکه با یک نگاه پر مهرت
به سر راه نور برگردیم

به دل تنگ ما نگاهی کن
عاشقت را به جاده راهی کن

منتظر مانده‌ایم برگردی
شعرها خوانده‌ایم برگردی
در هوای ظهور موعودت
اشک افشانده‌ایم برگردی
هرچه غیر از غم محبت را
از درون رانده‌ایم برگردی

کاش این روزها ظهور کنی
سهم ما جلوه‌ی حضور کنی

دست ما را بگیر آقا جان
جان ندبه... مجیر... آقا جان
ما گرفتار حب دنیاییم
لطف کن بر اسیر آقا جان
من گدایی که سخت محتاجم
تو امیری امیر آقا جان

می‌سزد سهم من دعا بشود
بوسه بر خاک کربلا بشود

کربلا معنی عزای دلت
اشک خون رمز کربلای دلت
زلف پر گرد و خاک حادثه‌ها
وزد از سمت کربلای دلت
تا ز عباس روضه می‌خوانند
می‌کنم یاد ضجه‌های دلت

نظری کن که روسفید شوم
وچه خوشتر اگر شهید شوم

[mohamad.reza164]

ای نمی از عنایتت دریا
قطره‌ای از حکایتت دریا
دست ما خالی و لبت سرشار
واژه‌های روایتت دریا
پشت دیوار تشنگی ماندم
کاسه‌ی لطف آیتت دریا

.............................



من ديروز اسم شاعر رو يادم رفت بگم

مصطفي كارگر

وخدا دید فلک بر سربی سامانی ست

حلقه در حلقه اسیر غم سرگردانی ست

چارده عصر زمین حسرت ایمان دارد

و زمان معرکه گردان شب ِ سفیانی ست !

ذکر « البیعتُ له فی عُنُقی...» می خواند *

غرل «الغوث» ترین زمزمه ی پنهانی ست *

یازده بار دل قافییه را باخته است ...

سیصد و سیزده آیینه تبار اما نیست !!

و خدا قافیه از نیمه ی شعبان آورد

«فال سعد»ی که به دیوان"جمادی ثانی" ست *

«آنکه پیشش بنهد تاج تکبر، خورشید»

« بیت حمد» ی ست که از روز ازل نورانی ست !*

شعر تو گوشه ی لبخند خدا خیمه زد و –

- « وَاستَمِع یَومَ یُناد...» َش غزل پایانی ست

بركه سجاده ی « قدقامت »مهتاب شد و ...

قبله بی تاب شد و ... ، چشم سحر بارانی ست

باز در سینه ی دفتر غزل از عشق نوشت

شاعری كه هیجان در قلمش زندانی ست



شاعر: فخرالسادات موسوي

[نشـاط]

العجل یابن الزهرا

الا طلیعه ی کوثر سفر بس است بیا
غروب غربت مادر سفر بس است بیا

به دست بسته ی مولا میان آتش و دود
و شرم چهره ی حیدر سفر بس است بیا

غرور نخل عدالت و فاتح خیبر
شکسته در پس یک در سفر بس است بیا

بیا که چشم به راهت نشسته خاک بقیع
به جان فاطمه دیگر سفر بس است بیا


مهدی جان!


به روسیاهی ‌من نگاه نکن و به دست هایم که خالی و گنه کارند

قلبم را ببین که هر روز، صبح و شام تو را می‌خوانند . . .