مشاعره

[erfan25]

دستان کوچکت که جنون مرا نوشت

این واژه های غرق به خون مرا نوشت

[زیبا.]

تمام هستی ام را برگی کن!

بر درختی بیاویز!

خودت باد شو!

بر من بوز!

به زمینم بیانداز!

[شمیم]

زاهد خلوت نشین دوش بمیخانه شد
از سر پیمان برفت با سر پیمانه شد

[مدیرهمدردی]

دیریست که دلدار پیامی نفرستاد
ننوشت کلامی و سلامی نفرستاد

[تارا]

در سينه دلم گمشده تهمت به که بندم
غير از تو در اين خانه کسی راه ندارد

[طاهره]

دیده اگر خطا کند دل که خطا نمی کند
تن به زمانه داده ام هرچه زمانه می کند

[طاهره]

دوش از خانه خمار بدوشم بردند
بین چه سان سخت به یک جرعه ز هوشم بردند
کاش می برد به یک گردش مستانه مرا
چشم مست تو دران جای که دوشم بردند

[no1]

دوستان به که ز وی یاد کنند
دل بی دوست دلی غمگین است

[طاهره]

تا نقش خیال دوست با ماست دلا
ما را همه عمر خود تماشاست دلا
وانجا که مراد دل برآید ای دل
یک خار به از هزار خرماست دلا

[طاهره]

آتش دوست اگر در دل ما خانه نداشت
عمر بی حاصل ما این همه افسانه نداشت