آیا حدسم درست است؟

[خاموش]

من اگر مرد بودم؛
هرگز و هرگز دست روی همسرم بلند نمی کردم.
دوران عقد که خاطره انگیزترین روزهاست، رهاش نمی کردم و نسبت به سپری شدن تاریخ عروسی بی تفاوت نبودم.

همسرم من رو خرد کرده، بعنوان یه دختر، بعنوان یه عروس، بعنوان یه زن, بعنوان یه شریک...

من چطور خودم را جای اون بگذارم، ر صورتی هیچ گاه رفتار او را انجام نمی دادم؟؟؟؟؟؟؟؟؟

[harfedel]

می شه توضیح بدی چه اتقافی برایت افتاده که اینجور بهم ریختی؟

[sisili]

خاموش عزیز شما به دلیل مسایل امنیتی کم توضیح می دی و توقع کمک داری با توضیحات مختصری که دادی همینا رو از ماها قبول کن.
مسیله دیگه اینکه شما مثل یکی دیگه از افراد این تالار که من سرگذشت تلخش و خوندم فکر می کنی فکر می کنی شما به هیچ عنوان نباید خودت و پیش همسرت کوچیک کنی فکر می کنی نباید از اسب غرور بیای پایین فکر می کنی که همسرت باید فکر تو رو بخونه و ندونسته خواسته های تو رو براورده کنه .
عزیزمن به همون اندازه که ممکنه همسر شما خیانت کنه به همون اندازه ممکنه همسر هر مدوم از ماها خطا کنه پس در این مورد همه با هم برابریم شما نمی تونی رو حدس و گمان زندگیت و خراب کنی.
و از اینکه بهت گفتم برو یه کشور دیگه: واسه اینکه شما توقع داری همسرت مثل مردای خارجی باشه البته اون مردایی که توی کتابها اومدن نه واقعیاش می خوای شما نری طرفش اون بیاد می خوای سرسنگین باشی اون بیاد نازت بکشه م یخوای با همه خوواسته هات موافقت کنه و تازه ندونسته بعضیاشم براورده کنه و تاه از همه ازنا بدتر اینکه به راحتی به طلاق و جدایی فکر می کنی اونم تو کشوری که خودت بهتر از من می دونی به زنای مطلقه به چه چشمی نگاه می کنن. تو باید نمونه کامل یه زن ایرانی باشی. اما در مورد دست بزن همسرت در هر حال اون مقصره و نباید این کار زشت و قبیح و انجام بده اما بازم باید ریشه این کارش و پیدا کنی ببینی در چه مواقعی این کار و می کنه و نذاری اون شرایط برات بوجود بیاد که اونم بخواد چنین کار زشتی و بکنه.
یه کم امیدوارتر باش و امیدوارانه تر عمل کن موفق باشی

[خاموش]

سلام دوستان عزیزم
دفعه پیش خیلی عصبانی بودم و نتونستم علت قهر مجددمون رو بگم.
مرتبه پیش بخاطر این بود که مانیتور کامپیوترم را خرد کرد که کلی خرجشه. من هم باهاش قهر کردم تا بلکه مجبور بشه بده تعمیر و بفهمه که این روش برخورد هزینه برداره و خودش رو اصلاح کنه که زهی خیال باطل!
الان هم من هنوز دارم از یه مانیتور قرضی استفاده می کنم. تازه تو قهرمون یه بار که بابت یه مساله دیگه بهش اعتراض کردم، کلی کتکم زد!
بقیه جریان رو هم می دونید.

اینبار هم مادرم مارو افطار دعوت کرده بود. یه چندباری بهانه گرفته بود ولی نهایتا قرار شد بریم. همون روز دعوت دنبال شر می گشت، از رفتارش کاملا مشهود بود. یه بهانه کوچک گیر اورد و اومد گفت، بزنم دوباره کامپیتورت رو خرد کنم، و می خواست کتکم بزنه. منم بخاطر مهمونی هیچی نگفتم که با بدن کبود نرم اونجا!
خلاصه که نزدیک افطار شد، گفت نمی یام. هرچی خواستم دستش بهانه ندم، بالاخره حرف خودشو زد. گفت خودت تنها برو و من هم رفتم.
بیچاره مادرم کلی تدارک دیده بود و اگه بدونید به چه حالی افتاد. کلی دلیل دروغ برای نیومدنش اوردم که جلوی جمع بد نشه.

حالا از اون روز دوباره قهریم. نمی دونم وقتی اشتباه می کنه باید چطور باهاش رفتار کنم که بفهمه اشتباه کرده و متنبه بشه.حرف هم رو نمی فهمیم حتی وقتی تو آرامش و صلح حرف می زنیم!
اینقدر پیش همه تحقیرم کرده که دیگه هیچکس بهم احترام قبل رو نمی ذاره، حتی خانواده خودم!
یه جورایی خودشم داره احترامشو از دست می ده!
امروز هم از صبح رفته بیرون و ازش خبری نیست. انگار اونم بدش نمی یاد از این وضعیت!
میدونید ظا هرا که ما فقط بخاطر مسائل جنسی است که کنار یکدیگه هستیم!

امروز داشتم یه جمله از باربارا می خوندم:
"تعهد همسرتان مبنی بر مشارکت و همکاریش در رابطه با شما، باعث می شود، احساس کنید، هر دو اعضای یک تیم و به دنبال هدفی واحد هستید، دو انسان متعهد به موفقیت در رابطه ای واحد."
چقدر سعی کردم این رو بهش بفهمونم که بابا من و تو اعضای یه خانواده مستقل و یا به قول باربارا یه تیم هستیم. اگه قصد داریم بین دیگران حتی خانواده هایمان سربلند و محترم باشیم، باید باهم متحد باشیم. با تحقیر شدن یکی، دیگری به اوج نمی رسه. ولی افسوس ....

[sisili]

متاسفم خاموش عزیز.
ظاهرا همان اندازه که شما به مشاوره نیاز دارید که غرورتان را کم کنید همسرتان هم به مشاوره نیاز داره که دست بزنش و کنار بذاره. من می دونم وقتی مردی رو زنش دست بلند می کنه چقدر غرور زن خورد می کنه تا به حال وقتی با هم خوبید ازش پرسیدی چرا دست بزن داره و ازش خواستی تو اون لحظه ها یه کم خودش و کنترل کنه؟؟
به نظرم شما دوتا می تونید زندگی خیلی خوب و شیرینی و داشته باشید منتها هر دوتاتون باید یک قدم به هم نزدیک بشید تا بقیقه مسایل خود به خود حل بشه.
شاید یکی از دلایلی که هسرتان خونه مادرتان نیومد خجالت از خود شما بود چون نمی تونست پیش دیگران نقش بازی کنه در حالی که ته دلش از شما رنجیدس. و قطعا این رل بازی کردن برای شما م سخت خواهد بود.
امیدوارم با تجربه های تالار کمک بیشتری کنن.
موفق باشی.

[harfedel]

به نظرمن هر دوی شما با هم باید به یک روانشناس مراجعه کنید. یک روانشناس روی اخلاقیات جفتتون کار کند تا بتونه یه تصمیم گیری درست بگیره و بهترین روش رو بهتون نشان دهد. البته با اون شوهری که شما دارید بعید می دونم همراهتون بیاد. ولی تمام سعیتو بکن. اینجوری که نمی شه زندگی کرد. زندگی خودش خود به خود مشکل درست می کند حالا خودمونم اوضاع رو بدتر هم بکنیم دیگه چه می شود.

[خاموش]

من از شوهرم متنفرم.
من از شوهرم متنفرم.
من از شوهرم متنفرم.
من از شوهرم متنفرم.
من از شوهرم متنفرم.


خدایا تو این دنیای به این بزرگیت یعنی امکانش نیست من به یه گوشش پناه ببرم و ملاقات با همه اونایی که تحقیرم می کنند رو حذف کنم؟؟؟؟؟

خدایا
خدایا
خدایا

[ایوب]

سلام خاموش عزیز،

چی اتفاقی افتاده؟
چی شده؟
دوباره به مشکل بر خوردین؟

[reza.p]

میدونم شرایط روحی مناسبی نداری ولی با توجه به

(البته اینرا بگویم که الان که اینها را می نویسم. تمام وجودم را نفرت، افسردگی و نا امیدی فرا گرفته است. و به شدت احساس تنهایی می کنم. علاوه بر اینکه غرورم لگدمال شده است.)

از اولین پستت تا

من از شوهرم متنفرم.
من از شوهرم متنفرم.
من از شوهرم متنفرم.
من از شوهرم متنفرم.
من از شوهرم متنفرم.

که آخرین پستته بعید میدونم با اینهمه نفرت واقعا از راه درستی سعی کرده باشی مشکل رو حل کنی، شاید بهتر باشه یه مدت از هم جدا باشین که ببینین اصلا احساسی بینتون مونده یا نه

[harfedel]

خاموش عزیز چی شده که اینقدر بهم ریختی؟ همه ما منتظر هستیم تا ببینیم چه اتفاقی افتاده!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!