رفتار همسرم بعد از خیانت من....

[kimiakhaton]

تلافی جان محکم باش ....و با عزم راسخ خودتو از این برزخی که توش دست و پا میزنی خلاص کن .....من مطمئنم پسرت هم درکت خواهد کرد بلاخص بچه هایی که اونور اب بزرگ میشن درکشون کمتر سنتی است و اصلا نگاه بسوز و بساز به زندگی ندارن ...من خودم اینو تو بچه هام میبینم ...مطمئن باش اون الان هم از همه چیز با خبره ولی خوب به رویش نمیاره ...اصلا سست نشو و این فکرها رو بریز دور زندگیتو تو دستت بگیر ..با اراده و پر توان ....ترس بیخود را از خودت دور کن ......اصلا چرا با پسرت در مورد جدایی و تصمیمت حرف نمیزنی ....شروع کن به حرف زدن باهاش میبینی که چقدر از هم چیز اگاهه .....و تو بی خبری .........بچه ها خیلی بیشتر از اونی که ما فکر میکنیم هواسشون به همه چیز هست ......

[تلاقی]

کیمیا خاتون عزیز حرفات خیلی به من کمک می کنه.خیلی آرامش پیدا می کنم ..واقعا از ته قلبم می گم که بحث هاو شنیدن نظریاتی که توی این تالار پیش اومد به من خیلی کمک کردن که بتونم تصمیم بگیرم..مخصوصا تو که خیلی با حرفات بهم جرات می دی و فرشته مهربان که لینکی که بهم داد خیلی کمکم کرد..برام دعا کن که ادامه راه رو با موفقیت برم.
نازنین عزیز ممنون .من زندگی خیلی پر فراز و نشیبی داشتم جزو موارد معدودی بودم که بارها مشاورایی هم که پیششون رفتم به این مساله اذعان کردن.زندگیم از روزای اول با خوبی شروع نشد و نمی دونم چرا همیشه سعی داشتم به زور به خودم بقبولونم که یه روزی درست میشه..خیلی اصرار کردم و یه تنه خودم جلوی همه حرفها و حدیثا وایسادم.تمام مدت نمی خواستم اسم طلاق روم باشه و پسرم بی پدر بزرگ بشه....پسرم 7 ساله بی پدر بزرگ شد و من همیشه خودمو دلداری می دادم که یه روز میاد که شوهرم مشکلاتش حل شه و یه روز میاد که می فهمه در قبال خانوادش مسیوله.اما حیف که خودمم این وسط بی انگیزه شدم و توی مشکلم گم شدم..مشکلم رو حل نکردم و به جاش خودم رو غرق بی خیالی کردم...توی رویاهام خودم رو از این زندگی حذف کردم ..ممنونم از لطفت .من باید با این مساله روبرو بشم.چاره ای دیگه ندارم.
دوست خوبم fcdk
من خیلی سعی کردم به شما این مساله رو بفهمونم که اگر کاری کردم صرفا برای من رفع یه نیاز بوده و ((هدف))جهت داری برای ((انتقام جویی)) نداشتم ..این با اون چیزی که شما فکر می کنین خیلی متفاوته..اگر این نگرش رو حذف کنین درکش براتون متفاوت می شه.
در مورد خانواده خودم مسلمه که از اینکار من جشن نمی گیرن و برام پارتی ترتیب نمی دن!!ولی تصورم اینه که بهتر درک می کنن .هر چند که دکتری که پیشش می رم بهم گفت اصلا در این مورد باهاشون صحبت نکن و وارد بحث باشون نشو .ضمن اینکه اگرم شوهرت چیزی گفت خیلی بی تفاوت با مساله برخورد کن..سعی نکن اصلا توضیح بدی و یا توجیه کنی فقط آروم از کنار قضیه بگذر ..هر چند که شوهر من تا الان هم چیزی به کسی نگفته...که اینشم برام خیلی عجیبه!!...اما به هر حال اصلا بعید نیست که بگه..

طلاق برای یه بچه که همیشه مادر و پدرش رو در کنار هم و زیر یه سقف دیده خیلی سخت و ضربه زننده باشه اما مسلما برای پسر من که یه عمر فقط پدرش رو دورادور دیده و شناخته به اون سختی نخواهد بود..پس می بینید که شرایط اصلا با هم یکی نیست...
در ضمن من اصلا دنبال شخص سوم این رابطه نیستم و بارها گفتم که به آینده ای فکر نمی کنم .اما مسلما فراموش کردنش عملا غیر ممکن خواهد بود و این فقط خواست خداست که آینده چطوری خواهد بود..من فعلا توی زمان حال دارم زندگی می کنم!
و آخرین مساله اینکه شوهرم کاملا دوشخصیتی شده الان..هنوز هم از من متنفر نیست! مطمینا در دراز مدت بر خلاف تصور شما بهتر هم خواهد شد.چون اون الان درگیر حافظه کوتاه مدتشه..یه کم که گرد و غبار این توفان فروکش کنه یادش خواهد آمد که من براش توی این مدت چجور زنی بودم....اینو با اطمینان می گم کاملا درک می کنم که اون خودش رو توی این مساله خیلی مقصر می بینه اما دیگه چه فایده...
امروز برام میل زده بود که من من با تمام مسایلی که با تو دارم همیشه باور دارم که تو برای پسرم یه مادر فداکار و نمونه ای و می دونم که هیچ چیزی رو توی زندگیت به بپت ترجیح نمی دی..از اینکه بچه اینقدر با تو خوشه و آرامش داره خیلی خوشحالم و همیشه این مساله به من آرامش داده که پسرم یه مادر نمونه داره.. و در آخر.روز زن رو بم تبریک گفته بود و برام ارزوی سلامتی کرده بود....
خوشحالم که درک می کنه که من حساب اونو از بچم یه دنیا متفاوت می دونم...
منتظرم امتحانای پسرم تموم شه بیام ایران ..ممنون که می خونین و راهنماییم می کنین..

[مادر]

نمیدونم چرا وقتی کسی در مقابل اینکه همسر بی تفاوتی داره که سال به سال نگاهش هم نمیکنه خیانت میکنه

ویا در قبال خیانت همسرش خیانت میکنه
من خیلی خیلی خیلی خیلی دلم خنک میشه
آی میخندم آی میخندم

با وجود اینکه خیانت و زنا اصلا خوشایند نیست
حالا این مساله الان در حال حاضر در قوانین و ... در صورت داشتن سند و مدرک برای زن سنگساره ولی اگر زیر پوست شهر بری میبینی که زن و مرد نداره و کسی که بهش بی توجهی بشه و به حساب نیاد و یا تحقیر بشه ممکن هست به این عمل رو بیاره و تلافی بکنه(خیانت کنه و یا بی محلی کنه وکلا مقابله به مثل بکنه)


به نظر من قبح این مساله و پشیمونی آن فقط در مقابل خدا هست(چون اون لحظه که این خطا را انجام داده خدا را که ناظر اعمالش بوده در نظر نگرفته)
وکسی که بازخواست خواهد کرد خداونده
همسر بی احساس و اینکه حس میکنه مرده واختیار داره خیلی کارها را با زنش که موجود ضعیفیه انجام بده
در اینگونه موارد حق شماتت همسرش را نداره

اگر میبیند که همسر این خانم خیلی بهش توجه میکنه و همش بهش چسبیده به خاطر این هست که فکر اینکه بهش خیانت کنه را نمیکرده و همش پیش خودش میگفته زن من که با همه چیز من میسازه بهش توجه کنم-نکنم-باهاش خوب باشم-بد باشم
آش کشک خاله س
ولی دیده از این خبرها نیست
و اگر دنبال ضربه زدن به زنش و تلاق و این حرفها نبوده همش به خاطر این هست که دیدگاه خشکی به این قضیه نداشته و خودش فهمیده که در حق همسرش کووووووووتااااااهی کرده
پس سکوت میکنه

خیلی ساده س

[tvcdk]

نمیدونم چرا وقتی کسی در مقابل اینکه همسر بی تفاوتی داره که سال به سال نگاهش هم نمیکنه خیانت میکنه

ویا در قبال خیانت همسرش خیانت میکنه
من خیلی خیلی خیلی خیلی دلم خنک میشه
آی میخندم آی میخندم

با وجود اینکه خیانت و زنا اصلا خوشایند نیست
حالا این مساله الان در حال حاضر در قوانین و ... در صورت داشتن سند و مدرک برای زن سنگساره ولی اگر زیر پوست شهر بری میبینی که زن و مرد نداره و کسی که بهش بی توجهی بشه و به حساب نیاد و یا تحقیر بشه ممکن هست به این عمل رو بیاره و تلافی بکنه(خیانت کنه و یا بی محلی کنه وکلا مقابله به مثل بکنه)


به نظر من قبح این مساله و پشیمونی آن فقط در مقابل خدا هست(چون اون لحظه که این خطا را انجام داده خدا را که ناظر اعمالش بوده در نظر نگرفته)
وکسی که بازخواست خواهد کرد خداونده
همسر بی احساس و اینکه حس میکنه مرده واختیار داره خیلی کارها را با زنش که موجود ضعیفیه انجام بده
در اینگونه موارد حق شماتت همسرش را نداره

اگر میبیند که همسر این خانم خیلی بهش توجه میکنه و همش بهش چسبیده به خاطر این هست که فکر اینکه بهش خیانت کنه را نمیکرده و همش پیش خودش میگفته زن من که با همه چیز من میسازه بهش توجه کنم-نکنم-باهاش خوب باشم-بد باشم
آش کشک خاله س
ولی دیده از این خبرها نیست
و اگر دنبال ضربه زدن به زنش و تلاق و این حرفها نبوده همش به خاطر این هست که دیدگاه خشکی به این قضیه نداشته و خودش فهمیده که در حق همسرش کووووووووتااااااهی کرده
پس سکوت میکنه

خیلی ساده س

حکیم سعدی چه خوب پاسخ افرادی مانند شما را داده است ( البته خواندن این شعر به خانم تلاقی هم توصیه می شود ) :

سگی پای صحرا نشینی گزید

به خشمی که زهرش ز دندان چکید

شب از درد بیچاره خوابش نبرد

به خیل اندرش دختری بود خرد

پدر را جفا کرد و تندی نمود

که آخر تو را نیز دندان نبود؟

پس از گریه مرد پراگنده روز

بخندید کای مامک دلفروز

مرا گر چه هم سلطنت بود و بیش

دریغ آمدم کام و دندان خویش

محال است اگر تیغ بر سر خورم

که دندان به پای سگ اندر برم

توان کرد با ناکسان بدرگی

ولیکن نیاید ز مردم ، " سگی "


حالا شما برو و کمی اندیشه کن در توصیف " سگی کردن با سگان " !

[بالهای صداقت]

سلام تلاقی عزیز
من پیگیر تاپیک های شما بودم به عنوان یه خواننده
الان که پست آخرتون رو دیدم
فکر کردم این پست رو بزنم

من نه روانشناسم و نه مشاور به همین خاطر نمی تونم نظری در خصوص مشکل شما بدهم



با کلی مشکلات هم اومدم به این تالار
با کمک خدا و یاد گرفتن از این تالار مشکلم حل شد

و اینجا می خواستم از شما به خاطر اینکه تجربه هایتون رو در اختیار دیگران گذاشتید تشکر کنم

تلاقی عزیز
توی دومین تاپیکت ، اونجایی که نوشته بودی چه راهکاری رو در پیش گرفتی که شوهرت رو به خودت وابسته کنی واقعا عالی و کارساز بود خصوصا واسه من
شما تمام جزئیات و احساست رو نوشته بودی
همچنین نحوه مقابله با اون احساسات رو
این نوشته هایت واقعا به من و زندگی ام کمک کرد
من اون قسمت رو پرینت گرفته بودم و بی نهایت ازش استفاده کردم
خیلی خیلی ازت ممنونم
همانند تو یه مدت تحمل می کردم و فقط عشق بیشتری به همسرم می ورزیدم
وقتی زمان بهره برداری از اون همه از خودگذشتی ام فرا رسید
با کوچکترین تغییر حالت و کم کردن یه اپسیلون محبت و عشق نسبت به شوهرم و زندگی ، بلافاصله شوهرم به سمتم میومد

=====
فقط یه نکته ای رو برای خوانندگان پستم عنوان می کنم
وقتی نمی تونید راهکار بدهید
وقتی همدردی به جا و مناسبی ندارید
لااقل استفاده کنید
تلاقی از روی انتقام و نفرت راه وابسته کردن شوهرش رو به خودش در پیش گرفت شاید این روش برای زندگی تلاقی مناسب بوده باشد و شاید هم نه من در این خصوص نظری ندارم

اما برای من ِ خواننده ، در زندگی ام اون راهکار با انگیزه درست شدن زندگی ام ، بسیار مناسب بود
همه راهی رو می رفتم تا شوهرم رو نسبت به خودم و و زندگی دوباره مون دلگرم کنم
راهکار هایی که در تالار صرف خصوص مشکل من می دادند بعضی هاشون موقتی کارساز بود و بعضی هاشون مقداری اصول رو درست کرد
اما در نهایت راهکاری که تلاقی در زندگی اش برای خودش و هدف دیگیری به کار بسته بود در زندگی من با هدف دیگر مناسب و کارساز بود
============
پاورقی
این پست را جهت نقد و بررسی نزدم و به دنبال این هم نیستم که ببینم راهکار درسته بوده یا نه و هزار تا حرف و جواب های دیگه
تنها صرف خود خانم تلاقی بود
(تلاقی عزیز ، این عکس العمل اعضا رو در تالار نسبت به خودم کشیده ام ، خیلی هم آزرده شدم
و شاید هنوز هم در وجودم جملاتشون به مانند استخوانی لای زخم باقی مانده ، اما من هم یه تجربه ای در این خصوص به دست آوردم برایت می گویم
همه اعضای تالار رو به یک چشم نبین
هرکسی از ظنّ خویش شد یار من
هستند اعضایی که با دلسوزی راهکار می دهند ، و بدون قضاوت های شخصیشون تنها درصدند کمک برسونند)

موفق باشی

[داملا]

آفرین به خانم بالهای صداقت
واقعا چقدر خوب وپر محتوا حرف می زنند.
ای کاش همه ماها یک چنین دیدگاهی نسبت به مسائل داشته باشیم.
بعضی ها وقتی نمی تونند شرایط طرف مقابلشون رودرک کنند وخودشون رو جای اون بگذارند چرا میان وجواب میدن وبه عاقبت کارشون اصلا فکر نمی کنند؟
وقتی خانم تلاقی اومده اینجا وازمون کمک خواسته حالابماند که کارش درست بوده یانه ، پشیمونه یانه،مهم اینه که نظری بدیم به دردش بخوره،به روحیه ازدست رفته اش، به حال وخیم همسرش وبه ادامه زندگیشون.
اینو قبول کنیم که تا دراون شرایط نباشیم نمیتونیم نظر بدیم.خانمی که همسرت ازگل کوچکتر چیزی بهت نمیگه یا خانومی که اونقدر آدم معتقدی هستی که این جور چیزا برات حکم قتل روداره ویا آقایی که غیرت مردونگیت قوی تر از منطقت هست هیچو قت نمیتونید خودتون رو تو یه همچین شرایطی قراربدید وبخواهید نظر بدید.اینجور نظرات نه تنها کمکی به ایشون نمی کنه بدتر باعث یه جور لج ولجبازی یا نفرت ازهمگان میشه وهیچوقت ازکاری که کرده پشیمون نمیشه!!!

[نیلا]

منم به نوبه خودم اولا از خانوم تلاقی خواهش می کنم چون مدیریت تاپیک دست خودشون باشه بهتره طوری پست بزنن که مستقیما سوال بپرسند و دنبال رسیدن به جواب برای سوالهای واضحشون باشند که اینقدر برداشت های متفاوت از تاپیکشون انجام نشه
ثانیا از اعضا خواهش می کنم که به سوالات جواب بدن و راهنمایی بکنند، اینجا جای بحث نیست باید به هر حال به عضوی که اومده کمک بشه، صرف نظر از این که بگیم کارش بد بوده یا خوب، قضاوت های شخصی مونو بذاریم کنار چون کمکی به فرد نمی کنه همونطور که نکرده، سرکوفت و سرکوب و قضاوت رو بذاریم به عهده جامعه بیرونی که به حد کافی پر هست از این ها، ما هم تالاری ها لااقل تفاوتی داشته باشیم با بیرونی ها

[تلاقی]

بالهای صداقت عزیز
برام عجیبه که بچه های تالار منو می شناسن و هنوز هم تاپیک منو یادشونه..خدارو شکر می کنم که مشکلت حل شد...خودمم توی مقاطعی مشکلم حل شد و به نتیجه ای که می خواستم رسیدم اما در نهایت زیاد برنده نبودم...البته شوهر من کلا با تمام مردای دیگه که دیدم متفاوته! اون تنها چیزی که واقعا بش توجه داره حسابهای بانکیشه..
با تمامی اینا خیلی ازت ممنونم و امیدوارم زندگیت همیشه گرم گرم باشه....
آریانای عزیزم
ممنون از توجهت .خیلی لطف داری اما عزیزم من دچار لج و لجبازی نمیشم.برام این دیدگاه ها عجیب نیست..همین اقایونی که حس غیرت و مردانگیشون شکوفا شده حاضرم شرط ببندم که حتی یک سال تنهایی رو هم تحمل نمی کنند...مخصوصا که جوون هم باشند البته استثنا وجود داره ولی در کل نه..چه برسه به 11 سالی که من با بدترین شرایط گذروندم.11 سال جوونیم رو گذاشتم .همیشه اینو بخاطر داشته باش که اونایی که اینقدر شعار میدن معمولا از همه ضعیف ترن..بازم ممنونم ازت خیلی .
سابینای عزیزم من مشکلم رو قبلا به صراحت گفتم.جوابایی رم که باید بگیرم تا حدودی گرفتم .دیگه وقتش رسیده که تصمیم بگیرم .پس این تاپیک رو فعلا همین جا نگر می دارم.دکترم هم گفت این مساله حلش بین 6 ماه تا یک سال طول می کشه ..امیدوارم اینقدر طولانی نشه و زودتر مساله روشن شه اما زمان کمک می کنه بهتر تصمیم بگیریم..برام دعا کنین .با تمام وجودم از خدا می خوام منو ببخشه و به من و پسرم آرامش بده..
و از همه دوستان هم ممنون که توی این تاپیک بهم کمک کردند.این تاپیک به آرامش من خیلی کمک کرد.بخشید که تک تک اسم نمیارم.مخصوصا کیمیا خاتون مهربان که حرفاش منو خیلی امیدوار کرد و اقای کامران که اینقدر صریح کمک کردن.خانم فرشته مهربان که خیلی سازنده بودن و مدیر همدردی عزیز که سالهاست شرمنده محبت هایشان هستم.
با تشکر

[kamran2007]

تلاقی،
سلام،

فکر می‌کنم این رو خودت بهتر از هر کسی‌ بدونی که همه ما با توجه به محیطی‌ که درش بزرگ شدیم، رشد و پرورش پیدا کردیم، تعصباتی داریم، به یه سری مسائل حساسیم، و یک سری مسائل رو هم غیر قابل بخشش میدانیم...از دید خیلی‌ از دوستان، موضوع شما یکی‌ از این مسائل هست...

با توجه به برخورد‌های دوستان اینجا که عموماً منفی‌ بوده و با رویکرد محکوم کردن شما، فقط می‌خوام بدونی که، دوستانی که اینجا نظر میدهند، مشاور نیستند، بلکه اکثرا افرادی از جامعه هستند که هر کدام با توجه با مشکلی‌ که زمانی‌ داشتند وارد این محیط مجازی شدند،

قاعدتاً در چنین محیطی‌ نمیتوان برخوردی غیر از این رو انتظار داشت...در جامعه‌ای که خودت الان زندگی‌ میکنی‌ و عموم افراد حتی دیدگاه دینی هم ندارند، وقتی‌ یک دختر و پسر که بدون هیچ تعهد یا پیوند خاصی‌ با هم زندگی‌ میکنند، به یکدیگر خیانت میکنند، این عمل بسیار نکوهش میشه، چه برسه به اینکه به یکدیگر تعهد رسمی‌ هم داشته باشند...وقتی‌ این مساله وارد جامعه ما می‌شه مساله به مراتب پیچیده تر میشه، چرا که این عمل نه تنها از نظر اجتمایی‌ بلکه از نظر عقیدتی‌ هم در جامعه ما منفور هست...

به هر حال، محیط اینجا نمونه‌ای از جامعه ایرانی‌ ما هست و با توجه به این امر قاعدتاً نمیشه انتظار برخوردی متفاوت از آنچه اینجا دیدی رو داشت.

من فکر می‌کنم، سخت‌ترین بخش مشاوره دادن همین مساله باشه، یعنی‌ سعی‌ در کمک به یک مراجع بدون پیش داوری و دخالت دادن عقاید شخصی‌ در امر مشاوره...

تلاقی این واقعا کار سختی هست،

و من شخصاً خیلی‌ خوشحالم که عناوینی چون مشاور، کارشناس یا ... رو در این محیط ندارم. چون این عناوین، مسئولیت سنگینی‌ رو به همراه داره.

تلاقی، چیزی که من در این تاپیک برای شما نوشتم، چیزی بود که واقعا بهش اعتقاد دارم و البته برگرفته از عقاید شخصی‌ من بود.

و اما در مورد حس غیرت و مردانگی، من شخصاً غیرت و مردانگی رو منحصر به جنسیت نمیدانم، کما اینکه زنانی دیدم بسیار با غیرت تر از خیلی‌ از مردان.

غیرت از نظر من وقتی‌ معنی‌ پیدا میکنه که به حفظ و دفاع از حریم خانواده ما کمک کنه،

من شخصاً در مورد مردی که با چنین مساله‌ای در مورد همسرش مواجه میشه، غیرت رو در قتل، صدمه زدن یا ... به همسرش نمیدانم، چرا که اینها هیچکدام هیچ کمکی‌ به حفظ حریم خانواده نمیکنه...

اما در این میدانم که این فرد رو از کانون خانوادش بیرون کنه، بیشتر به این علت که حضور چنین فردی در محیط خانواده، صدمات بیشتری برای اعضای آن خانواده به خصوص فرزندان خواهد داشت.

شاید در مورد تو، غیرت رو میشد در جدایی از همسرت معنا کرد وقتی‌ متوجه شدی زندگی‌ با او، برای تو و پسرت آسیب زا هست.

تلاقی، تو الان از شرایط بد زندگیت میگی‌، از ۱۱ سال تنهایی‌ و بی‌ کسی‌،

درک شرایط سخت تو کار سختی هست، من و خیلی‌‌های دیگه میفهمیم که تو واقعا شرایط سختی رو تجربه کردی، اما این مساله رو واقعا نمی‌شه به عنوان توجیهی‌ برای اشتباه تو در نظر گرفت، میدونی‌ چرا؟

چون ما همیشه با بهترین‌ها مقایسه می‌شویم و در همین جامعه ما زنان زیادی هستند که با شرایط خیلی‌ سخت تر و بدتری از شما دارند زندگی‌ میکنند، اما هیچوقت حتی به چنین اشتباهاتی فکر هم نکردند چه برسه به اینکه به مرحله اجرا برسانند.

این یک واقعیت تلخ هست، ما همیشه با بهترینها مقایسه می‌شویم!

من فکر می‌کنم شما با توجه به شرایط سختی که داری، در حال حاضر داری فرافکنی میکنی‌، این یک مکانیزم طبیعی در انسان هست که همیشه سعی‌ میکنه اشتباهات خودش رو ناشی‌ از شرایط و جبر بدونه. و البته، همه ما این مکانیزم رو داریم و این منحصر به شما نیست.

اما متاسفانه، این کمکی‌ به شما نمیکنه، من فکر می‌کنم تو الان باید سعی‌ کنی‌ با واقعیات زندگیت رو به رو بشی‌،

فکر می‌کنم لازم باشه باز هم یاد آور بشم که به واقع، قصدم کوبیدن یا تخریب تو نبوده و نیست...

به هر حال، مشکلی‌ که تو را امروز به این نقطه رسانده، شرایط سخت زندگیت نیست، ضعف تو در تصمیم گیری هست.

و البته بدبختانه، با توجه به شرایط که در زندگی‌ داشتی، موقعیت‌های زیادی بوده که تو باید تصمیم می‌گرفتی، آن هم تصمیمات قاطع و انقلابی‌! اما به خاطر همین ضعفت، با عدم تصمیم گیری و منفعل عمل کردن در چنین شرایطی، امروز به چنین مشکلی‌ خوردی...

تصمیم گیری یک هنر هست!

و من فکر می‌کنم، تو به عنوان یک مادر، که آرامش فرزندت برات مهم هست، باید یاد بگیری تصمیم بگیری، و تصمیم گرفتن رو به فرزندت هم یاد بدی... راز آرامش تو و فرزندت در زندگی‌ امروز، و البته آینده روشن برای فرزندت در همین هست.

امیدوارم روزی برسه که تو به شرایط زندگی‌ دستور بدی، با تصمیم گرفتن آنها رو تغییر بدی، و بر خلاف همیشه خودت رو محصور به دایره شرایط زندگی‌ و جبر نبینی.

فراموش نکن، خداوند خیلی‌ بخشنده هست. سعی‌ کن بهش نزدیک بشی‌.
از خداوند، برای تو و فرزندت آرامش عمیق قلبی می‌خواهم، و امیدوارم کمکت کنه تا در این شرایط با اتخاذ تصمیمات درست از سمت تو، شرایطی فراهم بیاد تا کمترین آسیب ممکن متوجه تو و فرزندت بشه.

موفق باشی‌،
برادرت،
کامران

[kimiakhaton]

باز میگم تلافی جان ....این تنها نیستی که مشکل داری شاید خیلی از ماها حتی شهامت بیان مشکلات زندگیمونو نداشته باشیم ....احسنت بهت که این توانو داشتی ...و مطمئنم توان اینرا هم داری که بزرگترین و قاطعترین انتخاب زندگیتو بکنی ...و خودتو از این برزخی که درش قرار داری رها و ازاد کنی ...بابا ما یک بار بدنیا میاییم ..چرا باید زندگی که خرابه ...ساختمانی که درب و داغونه و با هیچ استانداردی ..هماهنگی نداره به زور در و دیوارشو رنگ کنیم .و پنجره هاشو دو جداره کنیم ...و سقف کاذب جدید بزنیم ..و نماشو سنگ کنیم ...اصل کار خرابه ...با این تزیینات هم صورت مسئله رو نمیشه عوض کرد ...با توجه به تخصصم ..که امور ساختمانیه مثالی در این باب زدم که ملموس باشه ........ پس با اراده برو جلو میدونی من فکر میکنم گاهی ما باید اتنخابی تو زندگی کنیم ..و عواقبش رو هم بپذیریم ......این رسم روزگاره .........البته من هم اعتقاد دارم که باید برای درمان خرابی ها تلاش کرد باید ساخت ...ساختن بهتر و بر تر از تخریبه اما جایی که نمیشه ...نمیشه بابا ...به زور که نمیشه چشماتو ببیندی و بگی همه چی ارومه ...من چقدر خوشحالم .....................شاد باشی