تا کی سنگ صبور باشم؟

[reihane_b]

ریحانه جان

باید خاموشی توجه در پیش بگیری .

یعنی بشنوی ولی گوش نکنی که اگر چنین شود ابتدا فقط آوای ایشون به گوشت میرسه و کم کم هرچه تمرکز شما قوی تر شود

خواهی دید که دیگر صدایش را هم نمی شنوی و این شدنی هست . راهکارهای تقویت تمرکز را هم به کار بگیر و روی کاری که

وقت صحبت کردن مادر داری انجام می دهی بیشتر تمرکز داشته باش .

وقتی صحبتهایش ترا مختل می کند یعنی اهمیت می دهی هم به گفتن هایش هم به محتوای آنها . پس بهتره حرف زدن و

محتوای حرفهایش را از مدار اهمیت و توجهت خارج کنی . حتی از تمرکز روی اعصاب خورد کن بودن آن یا چاره اندیشی برای آن

هم بیرون بیا که همه اینها خودش یعنی مهم بودنش .


مهم نباشد ، توجه نکن . سرت عمیقاً به کاری که می کنی گرم باشد .

تجربه عملی دارم و شدنی هست

ممنونم فرشته مهربان از توجهتون
پس شما هم میگید همون روش خودم رو ادامه بدم!؟!

آخه فرشته جان، بله شدنی هست، ولی برای یه روز دو روز، 1ماه 1سال ....نه برای همیشه !
قبلنا خیلی راحت تر این کارو میکردم.گوش نمیکردم. ولی مثلا موقع از خواب بیدار کردن من! تا متوجه میشه من بیدار شدم،یکی دو جمله (مثلا در مورد اتفاقات و حرفای دیشب خودش و پدرم) میگه بعدش میره!
خب منم اعصابم خرد میشه، میگم چرا نمیره پیش بقیه بچه ها بگه؟یعنی پیش اونا خیلی کمتر از من میگه، چون اونا نشون میدن که عصبانی میشن، و برا همین مادرم طرفشون نمیره زیاد

قبلنا چند باری خواستم رفتار اونا رو داشته باشم، دیدم می شینه گریه میکنه، میگه پیش کی حرفم رو بزنم!

اعصابم خرد میشه، به هر حال تاحدودیش رو همین راه رو میرم ولی بعد اعصابم خرد میشه، بازم تو خودم میریزم

همه مشکل دارن، این درست نیست که راه بریم و از مشکلمون حرف بزنیم که! به هر موضوع بی ربطی هم ربطش میده!
دیگه اینجوریاست دیگه...