سلام دوست عزیز
به نظرم دوستان گفتنی‌ها رو گفتن، اما نظر شخصی من در مورد شما این هست که شما هدفت از ازدواج اشتباه هست. وقتی هدف گذاریت اشتباه باشه احتمال شکست در زندگی مشترک و طلاق هم بالا میره. هدف از ازدواج رسیدن به آرامش هست، نه ادامه تحصیل، پولدار شدن (برای مثال با انتخاب همسر پولدار) یا غیره. علت عمده طلاق‌های امروز جامعه امروز ما هم همین هدف گذاری اشتباه هست، اینکه پسر‌ها دنبال مثلا دختر پولدار میگردند یا دختری که کارمند باشد و ...، نه دختری که با او آرامش داشته باشند و بلعکس.
مورد دومی که متأسفانه در اکثر دختران ایرانی مشاهده کردم (قصدم توهین نیست!) توهم هست. توهم اینکه این خواستگار‌ها همیشه هستند و اینکه نگرش من همیشه همین نگرش ۲۰-۲۵ سالگی باقی میماند. این جو ادامه تحصیل تا آخر عمر را فقط در ایران می‌توان دید و بس. متاسفم، اما دختران ایرانی زیادی با تحصیلات دکتری میشناسم که ازدواج نکرده اند و افسوس موقعیت‌های از دست رفته‌شان را میخورند. فکر نکنید که در خارج برایتان حلوا خیر میکنند و عسل هست یا با مدرک دکتری به آرامش در زندگی می‌رسید.
۳۰ سالت که بشود و مدرک دکتری، پول، زندگی مستقل و ... داشته باشی اما آرامش نداشته باشی. همه زندگی ات هم تلاش کرده‌ای اما آرامش نداری. در خیلی از موارد همین مدرک دکتری باعث تداوم توهم میشود. چون معمولاً ظرفیت‌ها محدود هست، انتظارات بالا میرود و اکثرا دچار غرور کاذب میشوند که کمتر پسری میتواند با آن کنار بیاید. بنابرین گاهی اوقات چند سالی بیشتر طول میکشد که از خواب بیدار شوند. این‌ها را با توجه به موارد مشابه که با چشمانم دیده‌ام می‌گویم.
این را فراموش نکن که من پسر شاید در سنّ زیر ۳۰ سال دختری هم سنّ خودم را برای ازدواج انتخاب کنم، اما هنگامی که به ۳۰ می‌رسم، به ندرت پیش میاد که دختری همسن خودم رو حتی برسی کنم. علتش هم خیلی ساده هست، یک زن تا ۳۵ سالگی بیشتر فرصت برای مادر شدن ندارد. نمونه اش خواستگار خود شما که با وجود ۳۳ سال سنّ قصد ازدواج با دختر ۲۴ ساله دارد. این‌ها همه حقایقی هست که اگرچه تلخ هستند اما متأسفانه دخترانی با طرز فکر شما ندیده میگیرند. دوباره، قصدم توهین یا کوبیدن نیست، بلکه تشویق شما به تفکر و واکاوی بیشتر اهداف زندگیتون هست.
موفق باشید
کامران
علاقه مندی ها (Bookmarks)