سلام به همگی.
تاپیک جالبیه.
دوستان نکات خوبی رو گفتن.
من تجربه انتخاب و ازدواج ندارم. ولی فکر میکنم تمام انتخاب نکردنهام و جواب رد دادنهام درست و منطقی بوده. حتی در مورد پسرخالم که خیلی دوستش داشتم، سعی کردم منطقی تصمیم بگیرم حتی به قیمت خفه کردن خودم. چون خانواده ها افتاده بودن روی لجبازی با هم، و اگه ما میخواستیم هم زندگی کنیم دل هر دومون رو خون میکردن.
الان گاهی فکر میکنم که اونقدر از خودم گذشتن درست نبود و خودم خیلی اذیت شدم. ولی حداقل از بین ما دو نفر، یکیمون الان زندگی خوب و با ارامش و موفقی داره. و اون یکی هم بالاخره کج دار و مریز داره طی میکنه و تلاش خودش رو میکنه.
اما من کاری که خودم کردم رو به مجردها توصیه نمیکنم. مقابل مخالفتهای غیرمنطقی و بی دلیل خانواده هاتون شهامت داشته باشید و تسلیم نشید.







پاسخ با نقل قول

علاقه مندی ها (Bookmarks)