شرح چند مشکل روانشناسی و اختلاف با خانواده

[ali1369]

بله حدس می زدم اینطور باشه. شما به نظر میاد Avoidant Personality Disorder هم دارید (که شاید بشه گفت یک حالت حاد همون فوبیای اجتماعی باشه)و سابقه مشکلات روانی در خانواده رو هم که دارید، کودکی مناسبی هم به نظر میاد نداشتید از اختلاف سن نامناسب با برادرتون گرفته تا برخورد والدین. وضعیت جامعه ایران هم برای افرادی مثل شما بسیار بد و مخربه.

اگه مشکل مالی ندارید همین فردا برید پیش دکتر چون تا اینکار رو نکنید چیزی درست نمیشه و اگه کسی نیست که شما رو ببره، بهتره این رو بپذیرید که قرار نیست کسی بهتون کمک کنه و این نباید باعث بشه شما به خاطر نادانی بقیه، مثل یک آدم فلج و دست و پا شکسته زندگی کنید. قطعا کار ساده ای نیست ولی وقتی کسی نیست، شما باید خودتون مشکلتون رو حل کنید.



بله متاسفانه چنین تجربیاتی اصلا خوب نیست و می تونسته زمینه ساز مشکلات اساسی بشه. پدر و مادرها بعضی مواقع فکر می کنند هر چیزی برای خودشون خوش آیند هست برای فرزندانشون هم خوش آینده در حالی که می تونه خیلی خیلی مخرب باشه.

خیلی ممنونم ازتون الان که این موضوع رو تو اینجا مطرح کردم به لحاظ روحی خیلی راحت شدم و خوشحال شدم از اینکه بالاخره افرادی هستند که درک میکنند مشکل من چیه و باید دنبال راه حل بود تا آدم سلامت روانی خودشو بدست بیاره فرقی هم نمیکنه مشکل جسمی یا روحی متاسفانه این باور غلط بین خیلی از ماها بخصوص ایرانی ها هست که فکر میکنیم اگه سرما خوردیم باید بریم دکتر و مثلا بیماری هایی مثل افسردگی یا هر نوع اختلال دیگه جزئی از شخصیت هست و فقط جای یه آدم روانی که قتل میکنه پیش دکتره چه بسا حتی اگه به وضعیت خیلی از اونایی که دست به اینکارها هم میزدن رسیدگی میشد شاید اینقدر جرم و جنایت تو جامعه نداشتیم.

مشکل مالی هم داریم ولی بدتر از اون این مشکلات روحیه و هر طوری شده هزینه اش رو هم درست میکنم حتی پس اندازه های این چندساله رو هم که جمع کردم خرج اینکار کنم ارزش داره حداقل یکبار واسه همیشه ریشه ترس و اضطراب رو برای همیشه نابود کنم تو خودم. چون با این وضعیت اصلا نمیتونم برم سر کار یا جایی استخدام بشم چون روابط اجتماعیم صفره.

بله شرایط جامعه ما هم واسه افرادی با این مشکلات مناسب نیست چه من که این اختلال رو دارم و چه بقیه با مشکلات دیگه، به قول معروف یک مشت گرگ دور و بر آدم رو گرفته و ادم برای بقا باید بتونه با اونها کنار بیاد و برای حقش بجنگه و به سلامت زندگیش رو طی کنه مثلا حتی تنها دوستی که داشتم و ترکم کرد تا لحظه آخر خوب نفهمید مشکل من چیه بارها بهش توضیح دادم همیشه با احترام و صمیمت باهاش برخورد کردم و هرکاری تو این مدت از دستم بر میومده براش انجام دادم ولی در آخرش به من گفت تو یه آدم ضعیف سست و بی اراده هستی و من از آدمای اینطوری اصلا خوشم نمیاد برو پیکارت اون لحظه خیلی واسم سخت بود دست و پام رو گم کردم دوست نداشتم زندگی دیگه حرکت کنه و من از شدت این همه مشکلات راحت بشم.

به همین خاطره که اگه درمان نشم جامعه افرادی مثل من رو تو خودش نمی پذیره و تو برخوردها به مشکلاتم اضافه میکنه.

هرچند بخاطر هشت ماه خونه نشینی کاملا افسرده شدم و اعتماد به نفسم به شدت سقوط کرده ولی باید همه تلاشمو بکنم و به این فکر کنم اگه خودمو نجات ندم روز به روز حالم بدتر میشه. واقعا سخته برام باید اول از همه یه روانشناس خوب پیدا کنم که نزدیک هم باشه ترجیحا بتونم حضوری برم پیشش و همه این چیزا رو توضیح بدم حتی اگه تم صحبت کردن هم مشکل داشتم همه اینا رو مینویسم رو کاغذ بهش میدم.

با اون فردی که دوستمون معرفی کردن هم سعی میکنم ارتباط برقرار کنم یا حداقل آدرس این تاپیک رو بهش میدم بیاد خودش در جریان همه چیز قرار بگیره و بعد امیدوارم یه راهی بزاره جلوی من.

ایشالا اگه مسائل دیگه ای به ذهنم رسید که میتونه به ریشه یابی این بیماری کمک کنه حتما میام براتون میگم.

بازم ممنونم از همتون که به حرفام گوش کردید.