میخوام از دانشگاه انصراف بدم وبرم یه دانشگاه دیگه

[میشل]

سلام

خب این موضوع خیلی هم واسه من مهم نیست اما خواستم نظر همه رو بدونم تا در آینده اشتباه نکنم.تازه وقتی من در مورد پسرای دانشگاه ورفتارشون حرف میزنم یه عده به من خرد

ه میگرن که با این سن وسال باید بپرسم که چکار کنم

یوسف جان مهارت های ارتباطی ربطی به سن ندارن. بلکه اول به فضایی که درش رشد کردیم، و دوم به جدیت خودمون در فراگیری و تمرینشون بستگی دارن.

واقعیت اینه که همه ی انسان ها در فضای یکسانی به دنیا نمیان، برای همین یه چیزایی که یه نفر بصورت طبیعی در دهه دوم زندگیش می دونه و انجام میده و شاید هیچوقت هم نفهمه که اینو چطور یادگرفته و چطور درش نهادینه شده، چیزهایی هستند که افراد دیگه ای برای یادگیریشون تلاش می کنن، زمین می خورن و بلند می شن، اشتباه می کنن و اصلاح می کنن، مورد سرزنش قرار می گیرن، تا بالاخره یادش بگیرن. و باز هم استقامت می کنن تا درشون نهادینه بشه.

من بعنوان کسیکه از دسته ای بودم و هستم که برای چیزهایی که برای خیلی ها عادی بود، خیلی تلاش کردم، دلم می خواد بهت بگم: درسته که این راه سخته، اما نتیجه خیلی شیرینه. بنابراین:

1. بپذیر که یه سری مهارت ها رو نداری. بعنوان مثال همین مهارت های ارتباطی که بهشون اشاره کردی.

2. آهسته و پیوسته، سعی در کسبشون داشته باش. و باور داشته باش که یه روزی می رسه که جزئی از رفتارت بشن.

==============================

حالا که همه اینها رو نوشتم، می بینم خودت تو پستت به همشون اشاره کردی (اونجا که گفتی ندانستن عیب نیست و ...). بعلاوه یوسف گمگشته ای که من این مدت دیدم، همیشه سعی داشت کاستی هاش رو برطرف کنه. بنابراین من مسیری رو ترسیم کردم که همین الان هم داری درش حرکتی می کنی. خب حالا باید انتخاب کنم که پست کنم، یا نه.

خبببببببببببببببب..... بذار فکر کنممممممممممممم

.
.
.
پست می کنم. چون درسته که چیز جدیدی برات نداره، اما حداقلش اینه که یه تاییده.

فقط اینو اضافه کنم که اینکه چطور با همکلاسی هات ارتباط برقرار کنی، چیزیه که ارزش یه تاپیک متمرکز رو داره. تاپیکی که الزامی نباشه سریع به نتیجه برسه (حتی چندسال می تونه همراه تو باشه، در اتفاق های ساده ای که بین تو و پسرها میفته)، ولی الزاما به هیچ چیز غیر از این موضوع نپردازه.

و اینکه بهت بگن اینها تو سن تو عجیب هستند هم بد نیست. چون واقعیت اینه که این موضوع در سن تو عادی نیست، اما در عین حال توجیه منطقی داره. و هرچقدر که سنت بیشتر بشه، غیرعادی تر هم میشه، بنابراین ضرورت داره که به قول خودت جلو ضرر رو هرچه زودتر بگیری و نفع کنی. پس با پذیرش واقعیت، و سپاسگزاری از اونهایی که واقعیت رو بهمون می گن، سعی کنیم واقعیت ها رو تغییر بدیم. چون مهم اینه که تو این مهارت ها رو "نیاز" داری. پس واقعیت هرقدر که در حال حاضر قشنگ نباشه، تو فقط به نتیجه فکر کن و چیزیکه امروز هست رو، به مرور زمان، به چیزیکه نیاز داری و دوست داری باشه، تغییر بده، و در این راه از همه ی امکاناتت (شامل تالار همدردی) استفاده کن .