می خواهم از شوهرم جدا شوم

[paiize]

[QUOTE=banafshe;311957]خيلي ممنون پاييز جان كه براي من وقت مي زاري.
دقيقا درست ميگد من واقعا فكر مي كنم با اين ازدواج زندگيمو باختم. من بخاطر زيباييم و موقعيت خانوادگيم خيلي خواستگار داشتم، همش فكر مي كنم شوهرم فقط با سماجتش تونست با من ازدواج كنه، در صورتي كه بقيه با نه و كم محلي خودشونو مي كشيدن كنار. خب معلومه خیلی دوستت داشته که واسه به دست آوردنت این همه سماجت کرده.توواسش خیلی خواستنی بودی .قدرشوبدون!!!
رابطه جنسي چندان گرمي نداريم!این خودش دلیل محکمیه واسه این دلسردی ودلزدگی ازهمدیگه.سعی کن روی این موضوع بیشترتلاش کنی.چون مردهاواسشون خیلی مهمه.چرادوست نداری هردوتون ازهمدیگه لذت ببرین وقتی که خدااینوبزرگترین کارخوب درحق همدیگه دونسته.اگه شوهرت باتولذت نبره خدایی نکرده دنبالش جایی دیگه بره که خیلی بدمیشه واونوقت بزرگترین ضربه روخودت میخوری.توی همین سایت وسایت های دیگه درمورداینکه چطوررابطه خوبی داشته باشی مطالب زیادی هست حتما دراین زمینه مطالعه کن.
رابطه عاشقانه ام نداريم، يعني در حد خيلي كم. فكر هم ميكنم دليلش اينكه من واقعا اگه مشكل يا اختلافي پيش بيادنمي تونم به راحتي فراموش كنم. بايد حتما حلش كنم و شوهرم برعكس مي گه بيخيال. من اين اخلاق خودمو مي دونستم براي همين اگه چيزي خيلي ناراحتم مي كرد را اوايل بهش مي گفتم ظاهرا گوش مي كرد ولي دوباره اون چيز را تكرار ميكرد!! يادمه سال اول ازدواجمو راجع اين موضوع خيلي حرف زديم و نظر خودش اين بود كه چيزي را از گذشته نياييد حل نشده انبار كنيم ولي دقيقا اين اتفاق افتاد واين چيز هاي كوچك اينقدر روي هم جمع شده كه من الان به اينجا رسيدم.و روي همه چيز اثر گذاشته، واقعا دست خودم نيست نمي تونم ناراحتيمو پنهون كنم يا طور ديگه اي رفتار كنم. شايد باور نكنيد ولي من كلي فكر كردم كه راجع به خصوصيات مثبتش چيزي بگم، از بس كه خاطرات بد جلو چشمام رژه مي رفتن!!!اگه واقعا این مسائل مهم نیستن چرابه خاطرشون لحظه های خوبی روکه میتونیدباهم داشته باشیدروازدست میدید.بنفشه جان واسه شوهرت دلبری کن اینطورکه گفتی خیلی هم خوشگلی بس عشوه گری کن وبزارکه شوهرت شیفته ات بشه اونوقت میبینی که همه تلاشش رومیکنه تافقط توازش راضی باشی.به جزقیافه خوب بایدیه اخلاق خوب هم باهاش داشته باشی .واسش خانمی کن ونشون بده که توبهش تکیه کردی .این باورروبهش بده که مردزندگیه تواونه وبدون اون توهم نمیتونی زندگی خوبی داشته باشی.اگه ازاین لحاظ یعنی اعتبارواعتمادبخشیدن بهش بتونی موفق بشی بدون شک خوشبخت ترین زن دنیامیشی.چون مردهافقط همینومیخوان.اینکه بدونن همسرشون فقط چشم امیدشون به شوهرشونه.ازش تعریف کن ازاخلاقهای خوبش وازکمکهایی که توی زندگی بهت میکنه وازتلاشهایی که واسه زندگی میکنه اونم توی این شرایط امروزی.واسش ارزش قائل شووبزاراینوباتمام وجود حس کنه.سعی کن رابطه عاشقانه خیلی گرمی بینتون به وجودبیاری. توی همین سایت خیلی مطالب خوب هست که کمکت میکنه.(شوهران وزنان ازیکدیگرچه انتظاراتی دارند)


از نظر قيافه من خودمو خيلي بالاتر مي بينم(این خیلی بده ونشونه غرورشماست. سعی کن خوبیهاوزیباییها شوهرت روببینی تااونم زیبایی توروببینه)
تيپش تا حد قابل قبولي رسيده!! شايد هم ديگه براي من مهم نيست.
شوهرم هم خيلي بندرت از زيبايي من تعريف مي كنه در صورتي كه من از بقيه هميشه اينوميشنوم ، يادم سال اول ازدواجمون رنگ مو خريده بودم كه برم موهامو رنگ كنم، عكس روي جلد رنگ مو را ديد بهم گفت فكر كردي اگه موهات رنگ كني اين شكلي مي شي!!(اگه تواونوزیبا ببینی اونم توروزیباترین زن دنیامیبینه.امااگه خودت فکرکنی که ازش بهتری اون دیگه دوست نداره این فکرروبکنه وهمش میخوادعکس این قضیه روبهت بفهمونه واین حرفهاروبزنه.وخودش رونشون بده امااگه توسعی کنی اونوبیشترببینی وبهش توجه کنی واین اعتمادبه نفس روبهش بدی دیگه این مشکلات بیش نمیاد)


مي دونم شوخي كردو از روي حما قتش بود و من هم چيزي نگفتم ولي زندگي ما پر از اين حماقتها!!!
در صورتي اگر كسي بخواد راجع به قيافه ايراد بگيره منم نه اون!
احساس مي كنم هميشه دست پيش مي گيره كه پس نيافته.
در صورتي كه من هرگز چه با خودش چه با خانوادش طوري رفتار نكردم كه من از شما بالاترم!
چند وقت پيش مادرش مي گفت يكي از دوست هاي دخترش كه حالا زياد هم از خودشون بالاتر نيستن كلي براشون فيس وكلاس گذاشته بود، مادرش مي گفت من تو اين چند ساله هيچوقت چنين رفتاري را از تو خانواده ات نديدم. نمي خوام بگم كار مهمي مي كنم چون رفتار درست همينه. فقط مي خوام بگم هيچ وقت طوري رفتار نكردم كه شوهرم از من پايين تره.[/QUOTE](درستش همینه.آفرین بهت که میدونم خیلی خانم فهمیده ای هستی)