نقل قول نوشته اصلی توسط نرگس65 نمایش پست ها
میدونی شوهرم 3سال تو دانشگاه منو زیر نظر داشته بقول خودش. و 1سال هم منو راضی کرد.حتی خانوادش هم مخالف بودن از شهردیگه زن بگیره. ولی فامیلاشون بالاخره پدرشو راضی کردند. الانم از ترس خانوادش.کوتاه نمیاد. یعنی منو به خانوادش فروخت. . شوهرم هم میگه من عاشق همه چیتم . تو خونه یعنی خوب. ولی میریم دادگاه انگار غریبه میشیم. 2ماه دیگه بیشتر تو این خونه نیستم. بخاطر شرایط کاریم مجبورم بهتر از آبروریزی و رفت وآمد بین 2شهر هست.بنظرشما کسی که به خانوادش درحق من ظلم کرد.ارزش زندگی داره؟ یا همه چی رو تموم کنم؟
من اصلا نمیتونم جای شما تصمیم بگیرم این زندگی سخته در مورد آبروریزی هم کاملا بهت حق میدم آدم بخاطر آبروش چه کارا که نمیکنه چون خودمم بخاطر آبرو هرکاری که فکر کنی کردم. ولی شما بیشتر راه جدایی رو رفتین عاقل و بالغ هم هستین. مطمئنا مشاوره های خوبی هم شدین یا دارین اینجا هم میتونی همین کمک هارو بگیری. من که خیلی چیزا یاد گرفتم مسلما شماهم میتونی علاوه بر مشاور های خود دادگاه اینجا هم مشاوره بگیری . چه از نظر مشاوره ی خصوصی که باید عضو بشی چه راهنمایی و همدردی هایی که دوستان میکنن.
خیلی از مردا بعد از چندین سال هنوز یاد نمیگیرن که خانواده اصلی هرکسی زن و بچه خودشه این فقط مشکل شما نیست بیشتر مردا همینن متاسفانه البته شاید خیلی از خانما هم همینطوری باشن که شوهرشون و بچه ها رو اولویت قرار ندن و مامان بابا براشون اولویت باشه اونارو خونواده بدونن ولی اینطوری که من تجربه کردم در آقایون بیشتره و به این باور نمیرسن که زن و بچه اولین خانواده یه مرد هست. من جای شما نیستم جرات و شجاعت تمام کردن رو بخاطر بچه ندارم شما فقط میتونی جای خودت تصمیم بگیری هنوز بچه ای نیست. پس بهتره هرچه زودتر بهترین نتیجه رو با کمک مشاورین بگیری. اگه واقعا شوهرت با کمک مشاورین هم نتونست اولویت رو روی شما بزاره و باور کنه که شما در درجه اول خانوادش هستین . پس راه دیگه ای نیست.