رودابه جان شما الان کینه داری از رفتارهای همسرت و حق داری عصبانی باشی زندگی با لجبازی فایده ای نداره من فکر میکنم باید روحیت رو بازسازی کنی به خودت کمک.کنی تا به آرامش برسی درسته مرد نقش مهمی تو زندگی داره اما باور کن زنها میتونن با مهربانی.و سیاست معجزه کنن. امروز ناراحتی و فکر طلاقی فردا برآی زندگی از دست رفته پشیمون میشی و با خودت میگی کاش به خاطر بچه هام تلاش بیشتری میکردم زندگیرو راحت از دست نده.تو این شرایط پیچیده سعی به اروم کردن خودت داشته باش خودت با بچه ها برین پیاده روی.شوهرت الان بیکاره این موضوع برای مردها خیلی سخته احساس بیخود بودن میکنه.چرا نمیخای تلاش کنی؟صبور باشی؟زندگیتو بسازی. یعنی واقعا دیگه همسرت رو دوس نداری؟از نظر مردها پسر بچه های هستن پر ادعا که نییاز به توجه و حمایت دارن خیلی حرفا فقط تو عصبانیت.باید در جواب همسرت ارومش میکردی شاید قبلا تلاشتو کرده باشی اما ا لان داری کوتاهی میکنی.بازهممیگم. بابت ناراحتیت بهت حق میدم اما توجیهی برای از تلاش دست برداشتن نیست.همسرت چه خاستهای از تو داره؟شما چی؟چه خصوصیات خوبی داره همسرت؟








علاقه مندی ها (Bookmarks)