من هیچوقت نگفتم شوهر ایده الیم. من گفتم به خاطر بچه هام خیلی دارم تحمل می کنم. بابا نمیاد روانشناس.. می گه مگه دیوونم...
به من امروز میگه اگه می شه هفته ای یکی دوبار بیا تا پسرم راحت اینجا بمونه و فقط خرجی ما رو بده تو!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
می گه اگه می خوای این دوتا بچه هم ببر بده مادر اینا!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
می دونید من آدم ضعیفی نیستم و دوستم ندارم حقیر باشم. فقط دارم راه می دم ببینم تا کجا می خواد بره...
هرچند خیلی دوست دارم زندگی بچه ها-توی وهله اول- و بعد خودم- توی وهله بعد- حفظ بشه...
حتی با وجود تنفر(ی که الان دیگه از خودشم دارم) و از بچش، گفتم بیارش با ما باشه.. هرچند همین الانشم صبح ساعت 7 تا شب ساعت 10 پیش مادرشه .. بعدشم می ره خونه مادر خانومم که یه کوچه اونورتره...
می گه تو آدم خوبی هستی اما من جای مادرتم!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
نمی دونم چرا اینو اول نمی دونست!!!!!
آقا همش بهانه.. به قران تا حالا هیچ وقت مثل خانواده های دیگه، و. حتی شمای خواننده، سر شوری غذا، آماده نبودن غذا، مسایل معمولی زندگی دعوا نکردیم.. دعوامون هر موقع بوده سر اخمش بوده که بعد از بدنیا اومدن بچه هام سعی کردم اونم نداشته باشم..
من به طلاق فکر نمی کنم...
ولی به خدا عجیب شده این خانومم.....
دیروز خواهرش مسج داده به من که چرا خواهرمو راحت نمی زاری!!!!!
الان که به جز منو و خدای اون و خود خانومم کسی نمی دونه و نیازی هم به دروغ گویی نیست.... ولی لامذهبو من اصلا اذیت نکردم!!! اول گفتم چکارش کردم؟ دیدم پرت و پلا می گه و منم خیلی محترمانه و البته قاطع گفتم دیگه توی زندگی ما دخالت نکن.
آقا انگار زنم توی رویاست. انگار واقعیت رو نمی بینه.. انگار که مثلا خونه براش جهنمه (البته وقتی من می رم خونه) و یک نفر بیرون در با اسب سفید منتظره تا این از خونه بره و اون نجاتش بده.
هر چی می گم خودشو می زنه به کوچه علی چپ.
من نمی خوام طلاق بدم ولی شکا بگید چیکار کنم؟ حتی توی این سایت هم نمیاد...
هرچند یبار از History سیستم فهمیدم تمام پیام هامو که توی سایت گذاشتم خونده... خواستم از این راهم که شده بیارمش پیش روانشناس که اصلا قبول نمی کنه..
بگید چیکار کنم.