کی و چطوری بگم؟؟؟

[دختر بیخیال]

خیلی ممنونم از دختر بیخیال غزیز، از راهنماییاتون خوب و کاربردی بود...
شروع آشنایی ما اینترنتی بود نه به قصد دوستی فقط از یک سوال اعتقادی شروع شد ولی دیگه به صورت نتی ادامه پیدا نکرد و پیامکی شد... تا 1ماه ادامه داشت که به دلایلی تموم شد و مادرم متوجه شد وقضیه رو بهشون گفتم... گفت دیگه تمومش کن و درست نیست و....خیلی ناراحت شده بودن...
تا اینکه این آقاپسر باز هم به مناسبت های مختلف پیامک میداد ولی من هیچ جوابی نمیدادم و دوباره پیشنهاد آشنایی بیشتر رو مطرح کرد ولی قبول نکردم که آخرش خواهرش بهم پیامک داد ولی یک پیامک درسی!(من و خواهرش همسن هستیم) گه دوباره این رابطه شروع شد به طور اتفاقی...
الان 2،3 ماه هست از این رابطه(بیشتر پیامکی) میگذره... و اون کامل این قضیه رو به خانواده ش گفته و من رو معرفی کرده... وخیلی از این آشنایی خوشحاله...
و اما مشکل من... راستش یه بار ازم پرسید بیماری یا درد کهنه ای نداری؟ که من مشکل شنواییم رو بهش نگفتم ولی کاش همون موقع میگفتم...

بهم گفت قراره 3 روز دیگه شماره تلفن خونتون رو بدم به مامانم که زنگ بزنه به خونتون بنظرم باید قبل از اینکه شماره خونه رو بده من باید این موضوع رو بهش بگم...ولی اصلا "نمیدونم چطوری بحثش رو شروع کنم؟؟" یا اون چه واکنشی نشون بده؟؟ اگه گفت چرا تا الان نگفتی؟؟ البته ب نظر خودم خدا اگه یه چیزی رو از بنده ش میگیره به جاش یه چیز خوبی بهش میده و با این حال بازم خدارو خیلی شاکرم...
توروخدا باز هم از راهنمایی های خوبتون کنین

مادرتون درست گفتن، پس از نظر حانواده اینجور آشنایی درست نیست، بنظرم دیگه حتی جواب درسی خواهرشون هم ندین. به همشون بگین اگه تصمیمیشون جدیه خواستگاری رسمی انجام بدن .در خلال آشنایی رسمی بهشون بگین.
اگه پرسیدن چرا قبلا که پرسیدم نگفتین بگین شما باید خواستگاری رسمی و انجام میدادین تا من در جلسات کاملا رسمی این مسله و عنوان کنم.

البته ایشون پرسیده بودن شما باید میگفتین، حالا هم اشکال نداره، فعلا باهاشون در ارتباط نباشین تا خواستگاری رسمی انجام بدن .اگه این اتفاق افتاد اونوقت بهشون بگین.

وقتی ازتون این سوال و پرسیدن شما دروغ گفتین نه؟ یا سربسته چیزهایی گفتین؟

- - - Updated - - -

خیلی ممنونم از amirmahmood که با نظراتتون بهم کمک میکنین

دیشب موضوع رو بهش گفتم
متنی که واسش فرستادم: میخواستم یه چیزی بگم... من شنواییم یه مقدار کمتره ولی چون تو کارها و مکالمات روزمره تقریبا مشکلی ندارم اطرافیانم متوجه نمیشن مگه اینکه خودم بهشون بگم... گفتم این موضوع رو قبل از تماس مامانتون بهت بگم که اگه بخوای اقدامی کنی با آگاهی اینکار رو کنی ولی اگه تمایلی نداری و فکر میکنی نتونی بپذیری همین حالا بتونی تصمیمتو بگیری...
اونم اینطور جواب داد:
یادته ازت پرسیدم بیماری خاصی نداری؟ گفتی نه! خب چرا همون موقع نگفتی؟ الانم اشکالی نداری، نه واسم مهم نیست حالا یه کمی ضعیف تر اشکالی نداری خداروشکر اونقدر امتیاز+ داری که اینها تاثیری نداره...
از دختر بیخیال عزیزهم خیلی ممنونم...

ااا پس گفتین، خب خدارو شکر همه چی بخیر و خوشی گذشت.

فقط حواست و خوب جمع کن، احساساتی برخورد نکنی.
و مطمعن هم بشین که هم خودشون هم خانوادشون این قصیه و قبول کردن.
دقت داشته باشین که بخاطر این مشکل نخواین سرکوفت بزنند.

مشکل شما چیز خاصی نیست، اعتماد بنفستو ببر بالا ندار روت تاثیر منفی بذاره.

موفق باشین..