باز هم اسفند ماه و وسوسه ی خودکشی

[love less]

سلام

دوست عزیز، نمیدونم خطابتون به بنده بود یا به دوستان. اگر با من بودید که بازم تاکید میکنم بنده صلاحیت راهنمایی به شماروندارم و نظراتم تایید شده نیستند و صرف از نگاه دوستی واستون می نویسم.

اجازه بدید جملات خودشان صحبت کنند :

برای زندگیه اسان تر دعا نکن، برای انسان قوی تری بودن، دعا کن.
نگران این نباش که زندگی ات به پایان برسد، نگران این باش که هیچ گاه شروع نشود.
همواره به اینده فکر کن، هنوز کتاب هایی برای خواندن، غروب هایی برای تماشا کردن و دوستانی برای دیدن وجود دارند.
وقتی که زندگی برایت خیلی سخت شد، یادت باشد که دریای ارام ، ناخدای قهرمان نمی سازد.
باخت بد ترین نتیجه شکست نیست. بلکه دوباره تلاش نکردن بد ترین حاصل شکست است.
اگر از میان جهنم می گذری، به راهت ادامه بده.
درپشت هیچ در بسته ای ننشینید تاروزی باز شود، راه کار دیگری جستجو کنید و اگر نیافتید همان در را بشکنید.
زندگی در مورد پیداکردن خودت نیست، زندگی در مورد ساختن خودت هست.
تو نخواهی دانست که چقدر قوی هستی، مگر این که قوی بودن تنها راه چاره ات شود.
پشت هر انسان موفقی، سال ها شکست وجود دارد.
اگر یک فلج مادرزاد ، قهرمان دو ماراتن نشود، مقصر خودش هست.

ونهایتا :
الهی...
نه من انم که ز فیض نگهت چشم بپوشم نه تو انی که گدا را ننوازی به نگاهی
در اگر باز نگردد نروم باز به جایی پشت دیوار نشینم چو گدا برسر راهی
کس به غیر از تو نخواهم، چه بخواهی چه نخواهی باز کن در که جز این خانه مرا نیست پناهی