با سلام
ریحانه خانم و مصباح الهدی عزیز از تک تک جملات شما مشخصه که میخواین برای نجات زندگی ما یه کاری بکنید و این برا من اگه معرفتشو داشته باشم خیلی ارزشمنده ، لطفا برای یه لحظه خودتون و بزارید جای من و تصور کنید شریک زندگیتون (حتی اگه عاشقش هم نباشید) داره از شما دورتر و دور تر میشه ببینم میتونید ناراحت و عصبانی نشید ؟ آخه چرا من هیچ کاری نمیتونم بکنم مگه همه ما به یه زبون صحبت نمیکنیم ؟ پس چرا حرفای منو درک نمیکنه ؟ فکر کنید برای اثبات خودتون چیکار باید بکنید ؟
آخه مگه ایشون همون دختری نبودند که شب خواستگاری از دلهره تا خود صبح پلک رو هم نذاشتند ؟ مگه میشه آدمم اینقدر سرد و بی روح بشه؟ آخه به چه دلیلی ؟
بیخیالیم به نظر من ارثیه بعضیا ذاتا بیخیالن بعضیا هم مثل من فکر ریزترین مسائل رو هم باید بکنن ؟ وای کله م دوباره داغ شد ....... ببخشید .