شما و پدرتون تنها هستید؟ خواهر برادری ندارید؟
شما سعی کنید وظیفه اخلاقی تون را به جا بیارید و ایشون ازتون راضی باشن .

نمونه هایی مثل شما دیده ام که سال های جوانی رو صرف نگهداری از پدر و مادر پیرشون کردند و به واسطه این خدمتشون خدا براشون اجر دنیوی قرار داده و پوشیده نیست که چقدر برای آخرت هم ذخیره می کنید.

حالا یا با ازدواج موفق یا پیشرفت کاری و مالی و یا محافظت در برخی خطرها و بیمه شدنشون. نمونه ها بسیارن.

زمان گلایه و تغییر ایشون نیست. می تونید یه سری پیش گیری ها نسبت به رفتارهای آزار دهندشون داشته باشید تا خودتون آرامش بیشتری داشته باشید.

مثال بزنید از برنامه هایی که در نبود پدرتون شما رو شاداب می کنه و در حضورشون قادر به انجام اونها نیستید.