عدم رفت و آمد با دوستان

[مهرااد]

مینا جان سلام دوباره.


بنظر من یمدت اصلا یعنی اصلا در مورد شوهرت و اتفاقات افتاده بین شما با خانوادت صحبت نکن. اگر نیاز به مشاوره داری مشاور هست. اقوام درجه یک برای مشاوره خوب نیستن چون قضاوتشون یک طرفه است.

یمدت هم اصلا از خانواده خودت و مخصوصا دوستات تاکید میکنم دوستات برای شوهرت نگو. خودتم چشماتو ببند رو زندگیهاشون مقایسه کردن هر چند نخای برو بیاری روح و روان خودتو اسیب می زنه. اونوقت این روح اسیب دیده دیگه نمیتونه خ شاد باشه

نکته بعد اگر خواسته ای داری با همون شیوه هایی که اقای سوشیانت بهتون گفتن خ مهربونانه با هیجان با ... از شوهرت بخاه. توقع نداشته باش خودش درک کنه. بفهمه. زودتر خودت بگو


یمدلش رو که سارابانو تو تاپیکهاش گفته بود . نمایشی از فانتزیهات واسه شوهرت.

http://www.hamdardi.net/thread-15350.html#post137651


یه نکته دیگه : سعی کن گذشته رو فراموش کنی. انقدر حرفای مادر شوهر و خواهر شوهر و .... رو با خودت حمل نکن. سعی کن کینه بدل نگیری. محبت کنی خالصانه نه جوری که خودتو در مضیقه قرار بدی و انتظار جبران داشته باشی نه سرد باشی. بقول دوستی ما واسه یه جوک یبار می خندیم اما یه خاطره بد رو بارها و بارها میگیم و ناراحت میشیم. کارهای شخصی شوهرتم کم کم انجام نده . عادت میکنه


خطاهای شناختی رو هم بخون اشنا باش باهاشون که دچارشون نشی.

سعی کن هر روز چند تا خصوصیت مثبت شوهرت را بنویسی و بخاطر یکیشون از شوهرت تشکر کنی ( اثرش خ زیاده :)) )


یادت باشه خوشبختی ساختنیه