خانم دريا سلام
خدتتون عرض كنم كه فكر ميكنم شما يك عدم تفاهم يا تطابق رفتاري و شخصيتي و فكري با همسرتون داريد كه همديگر رو آزار ميدهيد و بنظرم نقش سليقه شما كمتر از شوهرتون نيست حرفاتون و ديدگاه و سلايق زندگيتون با هم نميخونه و هر كدوم روش خود را بهتر و سليقه مقابل را خطا و غير منطقي ميداند لذا باعث دلزدگي از هم و قطع ارتباط زناشويي شده .لازم است شما جفتتون تجديد نظر در رفتارتان داشته باشيد يعني فعلاً چارچوب مقرراتي و قانونمند با هم بگذاريد كه به آن پايبند باشيد تا مدت مثلاً يكسال اگر اصلاح شديد كه بهم نزديكتر ميشويد و گرنه چيزي كه شما را در كنارهم نگه دارد وجود ندارد.بهتر است قبل از آنكه رفتارهاي اين مدت بعنوان خطاهاي طرف مقابل در حافظتون آرشيو و پرونده شود حال آنكه دليل اصلي چيز ديگري است با دلخوري يا خستگي زندگيتان را خواهد پاشيد.بصورت الزام و بي رودروايسي تكليف كن و تمام مشكلات مابينتون را ليست كن با هم بررسي كنيد و به توافق برسيد ملاك هم قانون و حق باشد نه احساسات و نظرات در و همسايه و خودتون را متعهد به رعايت توافق بكنيد و عمل كنيد مثلاً هيچكس حق توهين ندارد- كتك ندارد هفته اي دو يا حداقل يك روز بايد رابطه جنسي داشته باشيم و در اين روز بحث و موضعات ديگر زندگي بايد فراموش وتعطيل شود -تقسيم كارهاي مرد و زن و عدم دخالت و نظر تحكم آميز از سوي ديگري - ليت هزينه هاي ضروري و اختصاص بودجه لازم از محل تعريف شده كه البته بعهده شوهر با توجه به درآمدش است و زن فقط ميتواند كمكش كند خريد توسط شوهر و غذا پختن و خانه داري وظيفه شما اقساط و هزينه زندگي اگر مايل بوديد بخشي حداكثر 50 درصد از حقوق شما و بقيه براي هزينه هاي شخصيتون بسليقه خودت و از اين نوع كه منطقي باشد و حتي ميتونيد يك آدم منطقي و مورد اعتماد را هم صرفاً براي كمك به تقسيم كار شاهد بگيريد.نه دخالت و حامي.
در كل با تقسيم كار و چارچوبداركردن رفتارها بهانه هاي اختلاف و ادعا را به حد اقل رسانيده و به آرامش برسيد. چنانچه يكي نخواست اينرا قبول كند معلوم است كه خود خواه و خود محور است و نميشه براي آينده حساب خوبي روش باز كرد