دو تا بحث مطرحه
اول بزرگتر بودن ایشون.زنی که از شوهرش بزرگتر باشه شوهرشو جدی نمیگیره و بچه میدونه. من کاری با شعارهایی که میدن که زن بزرگتر باشه عیبی نداره و اینا مال قدیماس و این حرفها کاری ندارم. تجربه ای که داشتم ثابت کرده بهم. شمام اگه باهاش ازدواج کردی بلاتردید به این حرف من خواهی رسید.
دوم این که تو 20 سالته. میخواي ازدواج کنی که چی? سربازی? پول و پس انداز? کار و شغل?
امیدوارم نگی 3 4 سال نامزد میمونیم بعد که اوکی شد شرایط عروسی میگیریم! چون تهش جداییه. طولانی شدن عقد بزرگترین آفت هر زندگی هست.
و یه صحبت پسرونه. من 20 سالگیم با الانم (27 سالگیم) زمین تا زیرزمین متفاوته!. کسی که الان به چشم یه موجود همه چی تموم نگاه میکنی, از 25 سال که گذشتی و پخته تر شدی و التهابات اول جوونی رو گذروندی, تازه میفهمی ممکنه اصلا به دردت نخوره و تو دام افتادی!
من جای تو بودم مینشستم درسمو میخوندم و با فکر عشق و عاشقی اول جوونیمو خراب نمیکردم. چند سال دیگه پشیمون میشی.








علاقه مندی ها (Bookmarks)