سلام/
ترم اول ارشد دوره ی سختیه
ما با تصور اینکه دانشگاه همون دانشگاه دوره ی کارشناسی مونه وارد محیط تحصیل میشیم
و ناگهان با دنیای متفاوتی مواجه میشیم
نه اون جمعای صمیمی هست و نه اون کلاسای پر شور و حال
آدمها توی دوره ی متفاوتی از زندگیشون هستند
آدمها دنبال پیشرفتند
آدم ها قابل اعتماد به نظر نمیان
دنبال اینند که فرصت ها را از هم بدزدند
و و و و
من هم نتونستم دوام بیارم..مرخصی تحصیلی گرفتم و بابت اینکارم چقدر پشیمون شدم
ذهن آدم همیشه دنبال بهانه تراشیه
من هم هزارتا دلیل داشتم که ادامه ندم
میخواستم فرار کنم..ترسیده بودم از محیط جدید..از اون همه دانشجوی فعال درسخونِ مقاله نویس که انگار چقدر بهتر از من بودند
فکر میکردم نمیتونم پابه پاشون برم
اینارو میگم چون فکر میکنم شاید شما هم مثل من باشید..
بهرحال من ترم های بعدی فهمیدم که بقیه اون قدرها هم بهتر از من نبودند..بعضی از پرمدعاترین هاشون هنوز دفاع نکردن.
بعقیده من محیط جدید و نااشنا و اامتحانات یه کم فشار آورده بهتون
زمان بدید...یه کم تلاش کنید و امتحانات را پاس کنید..بهانه تراشی نکنید..فصل امتحانات که گذشت تصمیم بگیرید..الان همه دلشون میخواد از دانشگاهها فرار کنند.
![]()








علاقه مندی ها (Bookmarks)