نیاز به همفکری برای منشا مشکلاتم: حس اینکه هیچوقت مهم نبودم

[فرشته مهربان]

سلام

این پست را یادت هست ؟.... حالا با دقت بیشتری بخونش :

ببین عزیز جان


برای ارتباط اجتماعی دقت کن که بدور از توقع باشی اینکه بخواهی ارتباط خوبی داشته باشی تا کاری برایت بکنند اشتباه هست و باعث سرخوردگی میشه ...

برای انتخاب دوست معیار داشته باش و بر اساس آن دوستانت را انتخاب کن و با آنها مهربان باش اما متوقع نباش و البته این به معنای عدم کمک گرفتن نیست ، شما جایی که نیاز به کمک دیگران داری کمک بگیر اما توقع نداشته باش حتماض کمک کنند . بگذار دیگران در ارتباط باتو در تکلف نباشند و احساس راحتی کنند .

باز هم روی اینکه با خودت ارتباط بهتری برقرار کنی و خودت را بپذیری و دوست داشته باشی حتی با همه ضعفهایی که تصور می کنی داری ، تأکید دارم این خیلی مهم هست اگر کسی به درستی خود را هرطور که هست دوست نداشته باشد ، سر به خود خواهی و خودپسندی می زند آنوقت هرکسی را نمی پسندد ، گارد منفی در برابر افراد می گیرد ، اعتماد نمی کند ، از رابطه می ترسد ، غرورش بهش اجازه نمی دهد وقتی نیاز بود کمک بگیرد ، به خودش و دیگران در درون گیر می دهد و مدام در ذهنش نسبت به همه چیز غر می زند و ... اینها نشانه های نارضایتی از خود است که ریشه اش عدم پذیرش مهربانانه خود است و .....

درباره هوش هیجانی چه می دانید؟(به همراه تست هوش

هیجانی)



و مطالعه کتاب هوش هیجانی از دانیل گلمن

و کتاب روانشناسی روابط انسانی از رابرت بولتون