کمکم کنید

این زندگی کوفتی بپذیرم
ظاهر همسرمو
موقعیت مالیشو
راه دور و غربت رو
هردفعه یکی ب من میگه چحوری تونستی انقد راه دور ازدواج کنی چه دلی داااری!!! من نابود میشم دلم میخواد فریاد بزنم انتخاب خودم بود اما مجبور بودم بخدا منم دل دارم منم دلتنگ میشم منم دلم نمیخواست مادرمو بااین حال ولش کنم
رابطه پدر و مادرم انقدر باهم بده ک نمیدونم وقتی ازدواج کنم و برم مادرم بااین تنهایی چه میکنه
بخدا خودم عذاب میکشم هردفعه مامانم میگه تو بری تنها میشم من داغون میشم خوردذمیشم میشکنم من اصلا حال روحیم خوب نیست من زندگیمو باختمو اشتباه کردم
من یه بدبخت تنها هستم ک قدرت مقابله با مشکلات رو نداره
هیچکس درد من رو نمیدونه
میدونم از نظر شماهم من خودم مقصرم اما شماهاهم یه لحظه از زندگی منو لمس نکردید حالم رو نمیدونید حتی نمیدونید چقدر زجر کشیدم تا ب همسرم جواب بله دادم
چقدر زجر میکشم وقتی دوستانم میگن عکس نامزدتو نشون بده