مهرآیین جان عرض کردم از نظر ظاهر من خیلی بهترم...نرمالشم اینه که تو بقیه موارد آقا پسر یه قدم از دخترخانم جلوتر باشه...

این جمله که من میگم ایشون از من سرترند باور کن فقط از لحاظ اخلاق و رفتاری منظورمه (من نمیدونستم اینقدر تفاوت مالی داریم خودشون هم اینو میدونن اصلا هم دوس نداشتم اینطوری باشه و تو جواب مثبت دادنم این مورد هیچ دخالتی نداشته)و اینکه خانواده نرمالتری داره...یعنی پدر مادر من ماهی چند روز با هم دعوا نداشته باشن

زندگیشون نمیگذره.. اما برای همسرم جالبه دوتا آدم بعد از سی سال زندگی چطور هنوزم با هم مشکل و دعوا دارند؟!!!...( پدر مادر من جلو ایشون دعوا نمیکنن اما وقتی تماس میگیره و دلیل ناراحتی یا گریه کردنمو میپرسه سربسته بهش میگم که اوضاع خونمون آروم نیست)...

تو خانواده ایشون اصلا چیزی به اسم دعوا وجود نداره و همه مشکلاتو خیلی مسالمت آمیز حل میکنند...شوهر من هیچوقت صداشو رو من بلند نکرده...هیچوقت تندی نکرده...درحالیکه من قبلنا اینکارو کردم البته الان خیلی دارم رو خودم کار میکنمو بهتر شدم...

اصلا از هیچ موضوعی سواستفاده نمیکنه...احساس میکنم هرکی دیگه جای ایشون بود و متوجه وضع متشنج خانواده من میشد حداقل باید ازشون کلی سرکوفت میشنیدم... و البته خیلی موضوعهای دیگه که هیچوقت به روی خودش نمیاره...

اما اینکه دیگران از جمله دایی های خودم میگن پسره سرتره یکی بخاطر رفتار و شخصیتشه یکی هم بخاطر وضع اقتصادیش...

یه سوال داشتم ممنون میشم دوستان راهنمایی بفرمایند:من وقتی از یه موضوع ناراحتم و البته حق با منم هست... تا کلی سر اون موضوع دعوا راه نندازم و همسرم کلی معذرت

خواهی نکنه کوتاه نمیام...نمیدونم چطور میتونم روحیه گذشت رو تو خودم بالا ببرم..