دیگه ناسازگاری های کودک برام قابل تحمل نیست.صبرم داره تمام میشه

[شیدا.]

سلام

پست شماره سه گفتید روابط خوبی با همسرتون دارید و همه چیز هم عالی هست، تا جایی که من فکر کردم فضا و محیطی به این آرومی و خوبی، شاید بچه ی شما واقعا مشکلی داره که پزشکشون متوجه نشدن !!

پست شماره شش از شرایط بد جسمی و روحی خودتون گفتید ... البته بعد از یکسال بی خوابی و بی تابی فرزندتون، این فرسودگی دور از انتظار نیست.

فکر می کنم مشکل شما نیاز به بررسی عمیق تر داره و به راحتی نمی شه نظر داد.

من اگر با شرایط فعلی خودم، جای شما بودم ( منظورم این هست که ممکنه خیلی تفاوتها وجود داشته باشه که من در موضوع نگنجوندم و ازش خبر ندارم )
این کار را می کردم:

1- یک روز که همسرتون خونه هست، یا اگر امکانش باشه یک روز از مادر یا خواهر یا مادرشوهر ... کسی کمک می گرفتم که بچه را اونروز نگه داره.
توی اون یک روز برای یک هفته غذا آماده می کردم. در حدی که تهیه ی غذای هر وعده کمتر از نیم ساعت بیست دقیقه وقت من را بگیره.
آشپزخونه را مرتب می کردم. خریدهای یک هفته ده روز را انجام می دادم و خلاصه خودم را برای یک مرخصی یک هفته ای از کار خونه آماده می کردم ...

2- هفته مذکور از صبح همراه با بیدار شدن پسرم درست مثل یک مربی با حوصله ( و البته بیکار !) تمام مدت در کنارش بودم.
صبحانه که با هم خوردیم با کمک همدیگه سریع جمع می کردم ( یه تیکه نون بهش بدین بگو ببر بذار تو یخچال، یه ظرف نشکن بدین دستش بگو با هم ببریم بذار توی سینک یا ظرفشویی ... تا بخواد این کار را بکنه، شما سریع بقیه را جمع کن )

بعد بشین باهاش یه بازی بکن در حد سنش
بعد براش کتاب بخون
بعد یه کارتون یک ربعی باهاش ببین ( بچه یکساله فکر نمی کنم بتونه یه ربع تمرکز کنه، شاید کوتاهتر لازمه)
بعد باهاش بازیهای بدو بدو و خسته کننده بکن ...
تا می تونی باهاش بازی کن
بعد یه تیکه از بازیهای خودش را براش فیلم بگیر و نشونش بده
خلاصه تا می تونی بر اساس سنش باهاش بازی کن.

ظهر نهار با هم و فقط با تمرکز روی بچه
بعد از نهار هم یه کار کوچیک ازش بخواه و تو اون فاصله خودت سریع جمع کن

براش کتاب بخون و کنارش بخواب. حتما خودت هم بخواب.
بیدار که شد دوباره بازی و زندگی با هم را شروع کنید.

روی خوراکیهای عصرش بیشتر دقت کن که قند و کافین و ... نداشته باشه و سالم باشه، که به خواب آروم کمک می کنه.
میوه و شیر و ...
بازی و سرگرمی را ادامه بدین. بیشتر دنبالش بدو و بیشتر خسته اش کن.

غروب یه دوش آبگرم آروم و بدون هیجان و سرو صدا .... طوری که آرومش کنه و برای خواب آماده بشه
کمی ماساژش بده و با صدای آروم و ملایم باهاش حرف بزن. براش لالایی بخون. موسیقی بدون کلام و آروم براش بذار
کنارش بخواب و سعی کن با هم بخوابید. دوش آب گرم، موسیقی آروم و حضور مادر به خواب کودک خیلی کمک می کنه.

وقتی خوابش برد و خودت هم کمی کنارش استراحت کردی، بلند شو و کارهای نصفه نیمه روزانه ات را تمام کن. البته به خودت فشار نیار. فقط ضروریها

اگر هفته اول به نظرت خوب بود
هفته دوم تکرارش کن

بچه ها سریع رشد و پیشرفت می کنند. بعد از یک ماه می تونی مسولیتهای بیشتری بهش بدی و وقت بیشتری برای خودت باز کنی.
اون یاد می گیره چطور بازی کنه. چطور آروم باشه و چطور لذت ببره.

سنش که بالاتر بره تمرکزش بیشتر می شه.
مدت بیشتری می تونه یک بازی، یک کارتون، یک قصه یا ... را تحمل کنه.
عدم تمرکزش مربوط به سنش هست. شما از یه بچه یه ساله انتظار داری نیم ساعت بشینه تنهایی بازی کنه؟

هر شب نیم ساعت در مورد روانشناسی کودک کتاب و مطلب مفید بخون.
نون و پنیر و خرما و ... شب بیداری و بقیه مسائلی که گفتید شما را ضعیف کرده. فرزندتون تقصیری نداره.

هر هفته یا ده روز، نصف روز از یکی برای نگه داری بچه کمک بگیرید. ببرید خونه مادرشوهرتون یا مادرتون بذارید. اون نصف روز را به خودتون برسید. اگر بیشتر همکاری کردند که چه بهتر.
حتی می تونید با دوستی که فرزند هم سن و سال داره قرار بذارید. یه روز شما هر دو بچه را نگه دارید. یه روز دوستتون. اینطوری بچه ها بازی با همدیگه رو هم یاد می گیرن.