سلام ممنون از پاسختون .
به نظر خودم با دیدنش هرچه پریشان تر بشم حداقل تکلیفم با خودم معلوم میشه وگرنه اینطوری فایده ای نداره که تا ابد بیام درمورد کسی علاقه داشته باشم یا فکرکنم درموردش و اون ندونه اینجوری همیشه ی حسرت در دلم هست مگه اینکه باهاش صحبت کنم و این شک ها و تردید ها رو از بین ببرم .
به نظرم برای فراموشی باید دلیلی باشه مثلا بگم اون منو نخواست ، منو نادیده گرفت ، غرورم رو خورد کرد و یا هرچی دیگه ولی وقتی دلیل قانع کننده ای برای فراموش کردن ندارم سخته فراموشیش .