چطور می تونم بفهمم همسرم دوستم داره ؟

[maryam.mim]

از این جهت که حسن نیتت رو نشون میدی و کمک هات به چشم میاد خوبه. شاید اینجوری اونم کم کم دست از این نگاه مادیش برداره وقتی ببینه تو صادقانه داری

کمک می کنی.

فقط بدیش اینه که ممکنه مخارجی رو که تعهد کرده اون بعدا بده رو نده.شما خرج ماهانه رو بدی بعد دوباره ایشون بگه مثلا پول وکیل ندارم کمکم کن.

دیگه خودت باید با توجه به شناختت از شوهرت یک راه رو انتخاب کنی.

همه چیز رو با هم در نظر بگیر.اینکه حسن نیتت رو به شوهرت نشون بدی تا اون کم کم از فکر کردن مثل خانوادش دورتر بشه و به سمت تو کشیده بشه.

از طرفی هم کاری نکنی که حس بدی مثل حس مورد سوءاستفاده قرار گرفتن بهت بده.

جریان وام رو شوهرت میدونه؟بهش گفتی میخوای با اون وام چه کار کنی؟

در مورد خارج رفتن هم فکر نمیکنی یه کم حساس شدی؟آخه اگر تو مثلا از طریق ویزای کار یا تحصیل اقدام کنی چطور مادر همسرت میتونه بیاد؟اون چه ربطی به شما

داره که بتونه از طریق شما ویزا بگیره؟ از وکیلتون راجع به قوانین سوال کن.

در نهایت اگر خرج وکیل رو همسرت بده شما حساسیتت کمتر میشه.

کاش اینقدر به همسرت راجع به آوردن خانوادش حرف نزنی.اینجوری فقط حساس ترش میکنی و نسبت بهت بدبین میشه.

در کل اگر همسرت در مورد بقیه چیزها خوبه این عیبش رو هم به حساب تربیت خانوادگیش بزار و خودت رو اذیت نکن.

اگر هم پیشنهادش رو قبول کردی از پول خرجی به خودت هم برس و برای خودت هم خرید کن.خیلی خوبه که رفتارت جرات مندانه تر شده.ولی توی حرفهات با شوهرت

احتمالات رو مطرح نکن که مثلا خانوادت این چیزها رو یادت میدن یا چیزهایی از این دست.آروم و با حوصله به حرفهاش گوش بده ازش فرصت برای فکر کردن بخواه و

نظرت رو هم با آرومی و مهربونی ولی در عین حال قاطع بگو.در بقیه موارد هم سعی کن با محبت جذبش کنی.

آنیتای عزیز ممنون از راهنمایی های خوب و مفیدت .

در مورد قانون استرالیا تحقیق کردم والدینی که نصف جمعیت فرزندانشون اونجا باشن به راحتی می تونن ویزا بگیرن و برای زندگی بیان که خونواده همسرم دو تا بچه هستن و به راحتی می تونه بیارشون از اونجایی که قبلا هم مادر ایشون به خود من گفته بود عاشق خارج رفتن هستن من به شدت رو این موضوع حساس شدم مخصوصا وقتی که تا زمانی که مشغول تشکیل زندگی و دست و پنجه نرم کردن با مشکلات بودیم پسرشون رو عاق کردن و حتی حالش رو هم نمی پرسیدن اما به محض اینکه از جانب یکی از اقوامشون که تصادفی فهمیده بود همسر من اقدام رو شروع کرده و داره مدارکش رو جمع می کنه فهمیدن دلتنگی ها واسه پسر عزیزشون شروع شد جوریکه یک هفته نمی تونه پیششون نره . (چهار ماه کلا قهر بودن سراغش رو هم نگرفتن اما درست هفته بعد از اینکه اون فامیلشون فهمید مسیجای دلتنگی و بیا ببینیمت شروع شد) هفته پیش گفتم نرو بیا بریم تور یه روزه میگه گناه دارن منو نبینن دلشون تنگ می شه :| حالا از 19 سالگی پسر طفلکی رو از خونه دور کردنا اول که دانشگاه بعد مادرش خودش به من گفت فرستادمش تهران تا ما هم بعدش بتونیم بیایم . حالا به این چیزا کاری ندارم اما می خوام بگم حساسیت من بی خود و بی جهت هم نبوده. و احتمالش بالاست. ولی به قول شما بهتره اینا رو به وقتش بهش فکر کنم و غصه اش رو بخورم

در مورد واام هنوز چیزی نگفتم ولی واقعا اگر بعدا پول بخواد از من قاطعانه و بدون تعارف مثل خودش می گم ندارم یا نمی دم. این رو تمرین می کنم تا اون موقع.

درکل ممنونم آنیتای عزیز که راهنمایی و کمکم می کنی چون واقعا نیاز دارم یکی از بیرون زندگی ام رو ببینه و بدون تعصب و یا دخالت احساسات بگه کاری که می کنم اشتباهه یا درست .