اینبار جوراب های دخترم فاجعه آفرین شد

[فرشته مهربان]

با سلام

این تاپیک از ظرفیت مجاز عبور کرده اما قبل از قفل آن لازم می دانم که :

در راستای پست جناب مدیر و بعضی دیگر از دوستان عرض می کنم

راهنمایی دادن در مورد یک زندگی که در جریان است آن هم زندگی یک خانواده با وجود فرزند آنهم در شرایط زمانی که آسیب های اجتماعی زیاد شده در فضای غیر مجازی هم دقت ، ظرافت و توجه بسیار می خواهد و در بسیاری مواقع نیاز به راهنمایی اهل فن ، آگاهانی که بر خود مسلط هستند و احساسات و نگاه شخصی را دخالت نمی دهند و متخصصین روانشناس دارد و کار هر کسی نیست چه رسد به دنیای مجازی .... در فضای غیر مجازی فراوان دیده ام کسانی که از دریچه نگاه خود و با نظر به روحیات و نوع تربیت و وضعیت آگاهی هاشون وقتی از زندگی و مشکلاتشان می گویند اگر دقیق و با اطلاعات نباشی تحت تاثیر جهت گیری خاص ذهنی و روحی فرد قرار گرفته و تشخیص و راهنمایی درست نخواهی داشت چه رسد به دنیای غیر مجازی ..... اما با دقت و آگاهی هم می توانی بفهمی وضعیت واقع بینانه مشکلات او چگونه است هم حتی به او کمک شود همین واقع بینی را خود بیابد و مشکلاتش را فاجعه بار تر از اونی که هست نبیند و .... واقعیت در مورد خانمها بنا به تجربه ای که از مراجعین فراوانی که در دنیای غیر مجازی و مجازی و حتی زندگی اطرافیانم دارم این هست که غالباً با احساس محوری مشکلات را :

1 - مرثیه سرایانه نظر می کنند.... و مبتنی بر آن فاجعه بینی دارند ( عنوان تاپیک را دقت کنید ....... فاجعه آفرین شد ..... نقطه ثقل موضوع است که همین مرثیه سرایی را می رساند )

2 - سهم خود را یا اصلاً توجه نمی کنند یا تصور نمی کنند سهمی دارند

3- احساس بن بست و نبود هیچ راهی برای حل مشکل را بخاطر تمرکز بر شخص نگری نه مسئله محوری دارند ( تمام تمرکز روی فردی هست که بارفتارش مشکل دارند نه خود آن رفتار و نحوه مواجهه و مدیریت آن ) که این باعث انحراف راه حل یا حتی احساس یاس می شود

4- غالباً خطاهای شناختی هم در کنار سه مورد قبل قرار می گیرد

با این اوصاف فکر نکنیم یک پا متخصصص هستیم و کاملاً درست و بجا تشخیص داده ایم و هرچه خوانده ایم دقیقاً با واقعیتت منطبق است و نگاه و احساسات مراجع در آن دخیل نبوده و راحت می توانیم قاطعیت در اعمال نظر خود را تا جایی داشته باشیم که حتی حرفهای متخصص تالار را هم رد کنیم ....البته این آفت امروزی بخصوص در نسل جوان ما هست که بهتر است بگم دچار توهم همه چیز دانی شده ایم ..... حتی هرکدوممون که اطلاعات گسترده داریم ، غافلیم از اینکه اقیانوس اطلاعاتمون عمقش بند انگشتی هست یعنی عمیق نیستیم و بیشتر اطلاعات ما ژورنالیستی و سطحی و بازاری هست و تحریک احساسات دارد نه تعمیق تفکر و رشد عقلانیت .... ( دلایل فراوان و نمونه های عینی دارم که به این صراحت عرض می کنم )

لذا عدم توجه به توصیه های مدیریتی و بخصوص تاپیک آفت های مشاوره ای و دخالت دادن احساسات و هیجانات باعث می شود در کنار عومل دخیل در عدم تشخیص مناسب .... راهکارهای اشتباه دهیم و حتتی باعث شویم زندگی ای که پتانسیل اصلاح و خوشبختی دارد از هم پاشیده شود و مسئولیم .... به تاپیک زیر توجه کنید .... اگر مراجع خود فعال نبود و نظر راهنمایی دهنده ها را اجرا می کرد چه می شد ؟؟؟؟!!!!:

بالاخره رفتم سر خونه و خوشبختم



در هیمن تاپیک حاضر ( موضوع جورابهای دخترم .....) مثال می زنم :

استارتر عزیز همسر شما خواست از دو جفت جوراب یکی انتخاب شود شما هم گذاشتید به انتخاب دخترتون اما :

1 - در اینکه می خواهید دمکرات دمکرات انتخاب دخترتون را لحاظ کنید تعارض نشان داده اید چون اعمال نظر خود را به خاطر نگاه و نظر تماشاچیان لباسهای دخترت را نتوانستی نادیده بگیری ( مشکل تعارض )

2 - دقت و توجه نداشتی که همسرت فقط نیاز به تایید و اطاعت شما داشته و مطمئناً اگر این هنرمندی و مهارت را با توجه به قلقها و روحیاتش از شما می دید خود جورابی که انتخاب نشده بود و شما هم دست نمی زدید را نگه می داشت و می گفت استفاده کن تا شما با ذوق و اشتیاق خوشحالی نشون می دادید و او هم احساس قدرت خود را تامین یافته می دید
این را ندیدید چون این یک مشکل فراگیر است که ما اغلب حتی در جنسیت خودمون و شخصیت خودمون شناخت کافی حتی از خود هم نداریم چه رسد به شناخت کافی از مرد و روحیاتش و مردی که شریک زندگی ما هست .... حتی از مسائل پیش آمده فی مابین هم نمی خواهیم در جهت افزایش شناخت در مورد خود و او استفاده کنیم تا مدیریت بهتری در روابط داشته باشیم

3 - نگاه احساسی به دنبال رفتار همسرتان مانع از آن شد بتوانید با مهارت به گونه ای رفتار کنید که او خلع صلاح شود که من قاطعانه می گویم می شد و در ادامه درتاپیکی دیگر خواهم گفت چگونه

و اما :

شما یا باید به انتخاب دخترت برای آنکه قدرت انتخاب او و اعتماد به نفس و عزت نفسش را تقویت کرده باشی تا آخر احترام می گذاشتی و مهم نمی بود که دیگران آنرا با لباسهایش ست نمی بینند یا به دخترت یاد می دادی که انتخابی متناسب با ست لباس و سلیقه و نگاه دیگران می داشت و جوراب سفید را که با نوع نگاه شما هماهنگ بود انتخاب می کرد ( که در اینجا دیگر بطور بکر اون تقویت قدرت انتخاب و اعتماد به نفس و عزت نفس منتفی می شد ) و جوراب دیگر را دست نمی زدید و به خواست همسرت احترام می گذاشتی و اطاعت خود را نشان می دادی که مانع بروز رفتارها و اتفاقات پیش آمده می شد .

در خصوص اینکه چطور همین رفتار و روحیات همسرت می تواند فرصت مهارت آموزی شما شود و اینکه نکته های مهمی در روحیات همسرت هست که نشناخته ای و به طبع درست مدیریت رابطه را نداشته ای در تاپیکی که شما در صورت تمایل با همین رویکرد که چگونه بتوانی با همسری که او را فلان می دانی با مهارت رفتار کنی باز کردی با شما سخن خواهم گفت