نیم پز عزیز ظاهر قضیه ساده ست.خودمم وقتی به عنوان یک نفر دیگه به قضیه نگاه میکنم اشکالی درش نمی بینم.ولی وقتی دوباره میرم تو جایگاه خودم واقعا عذاب الیمی رو تجربه میکنم که تا افسردگی شدید هم رفتم،خودمو تو آینه می بینم همش به خودم لعنت میفرستم،روانشناسم میگه ناشی از تلنبار شدن مشکلات عدیده ست که مثل یک دمل اینجا خودش رو نشون داده ولی واقعا از دست خودم کلافه شدم از لحاظ روحی خیلی داغونم دلم بغل مادرمو میخواد مثل یه بچه خودمو بهش بسپارم و به هیچی فکر نکنم...