فکر میکنم تنها راه آرامشم جداییه

[dr-samira]

سلام
من قصد تحریک کردن کینه رو ندارم. ولی...
از وقت یادمه و دیدم و خوندم.... فقط گفته بودن تحمل کن.... "بساز"... بسوز...
هی بسوز هی بساز.... اونقد زیاد که تا به خودت اومدی ببینی هیچی ازت نمونده.... یه مشت موی سفید و یه پوست چروکیده و یه زندگی نکبت و ترس و حسرت گذشته.... اینو یادت باشه "تو فقط "یکبار 29 ساله میشی.... "تو " حق نداری این "یکبار رو " تحمل کنی به امید روزای خوب که معلوم نیست بیاد یا نیاد....
جسور باش.... خداروشکر که شاغلی و دستت جلو هیچ مردی تا اخر عمرت دراز نمیشه.... برای کمک/....
تنها مشکل ما جسور نبودنه.... بخدا دیدم زناییی که کلی سوختن و ساختن الان هیچ جا نرسیدن برعکس یه سری که جسورانه جلو این مردای خودشیفته واستادن و زندگی عالی ساختن....
البته جسارت به اقایون نشه... هنوزم یه سری هستن که واقعا مرد هستن....
همسر شما اهل شلوغی هست؟ یعنی ارتباط با یه زن دیگه؟ بیشتر اقایون وقتی دلشون جایی گیر میکنه شروع میکنن به بی محلی توهین... و حتی عدم داشتن بچه....
...
ولی خوبه که بچه نداری... یه لحظه تصور کن یه بچه هم داشتی مجبور بودی تا اخر عمر بخاطر اون بسوزی و بسازی.... با مردی که تورو نمیبینه....
و این وسط یه بچه بی گناه به هزاران بچه طلاق دیگه اضافه میشد.... تهش یه دختر که احساساتش مرده یا یه پسر که زندگیش به تباهی میره پس شکر که بچه نداری.... پیر هم نیستی کسی باهات ازدواج نکنه....
پس جمع بندی صحبتام:
اولا باید قوی باشی و امادگی همه چی رو داشته باشی... "حتی طلاق"
دوما: من نمیگم یهو بزن همه چی رو نابود کن.... یه بار باهاش صحبت کن.... یه بار تلاش اخرو برا این زندگی که بین زمین و هواست انجام بده.... نهایت تلاشتو.... "
باهاش صحبت کن... بگو میخواد از نو بسازین؟ میخواد پابند بمونه؟ یا اونم به جدایی راضی هست
اگه حل شد خدارو شکر اگه نه که....
میری با خونوادت صحبت میکنی
خییلی راحت بهشون مییگی نمیتونی باهاش بسازی... نمیتونی جایی برسی... همه حرفاتو میزنی ماشالله تحصیل کرده هم هستی بهتر بقیه مسیرو پیش میری...
و در نهایت اگه اون مرد تلاشی برا داشتن و نگهداشتن و خواستن شما نمیکنه.... خودتو نکش... حیفی...
زندگی یه روی دیگه هم داره.....
انشالله که باهاشون رابطتون بهتر شه.... برات دعا میکنم .
موفق باشی.