پیش قدم شدن من برای آشتی زورگوتر شدن شوهرم تنفر من

[Quality]

چرا بعضی پیشنهاد ها یا عرف رو بردگی میدونید. بهیچ وجه زن برده نیست. ایا زنی که زندگیشو دوست داره و میاد آشتی میکنه برده هست؟

بنده به شخصه فارغ از زن یا مرد میگم همه ما انسانیم و هر جنسی محترم و وضایف خودش رو داره

توصیه من کاری نبود که شما کردید. ( شیوه کار- اصلا دلی برنگشتید ) اگر همسر شما هم بودند توصیه هایی براشون داشتم. زیاد توجه نکردید انگار. عرض کردم مهارت ارتباطیتون ( هر دو ) دارای اشکال به نظر میاد سعی کنید بهترش کنید و هر دو دچار پیش داوری هستید. پس اجتناب نکنید

طبیعتا نظرم این بود برگردید تا لا اقل بشه دیالوگی داشته باشید. نمیشه با قهرو کینه مشکلو حل کرد و فاصله انداختن مشکلو عمیق میکنه.

اما بهر حال کار شما ارزشمنده. البته شاید ایشون از اینکه ترکش کردید چند روز دلخور باشه. وقتی برگشتید و حسن نیت داشتید چرا زحمت خودتون رو هدر دادید؟ بهتر بود موقتا غمهاتونو بزارید کنار و از کینه دوری کنید

گفتید رابطه داشتید حتی معاشقه و کلمات عاشقانه بکار بردید اما از ته دل متنفرید ازش و ... فکر نمیکنید این نوعی خیانت باشه؟ فکر نمیکنید همسرتون این رو حس میکنه؟ اگه همسر شما ضمن رابطه جنسی از شما متنفر باشه و کینه داشته باشه چه حسی میکنید؟

مطمئن باشید هر دو جاهایی همو نگران میکنید. این رفتار همسر شما در مورد درس و کار و غیره در نگاه اول کنترل گری به نظر میاد اما به عمقش که نگاه کنید بدون شک شما رفتاری داشتید که ایشون نگران شدند و حس خطر کردند و به این صورت بروز دادند. ( ایشون هم مهارت کافی در ارتباط ندارند )

زنو شوهر باید همدل و یکدل باشند. ازتون خواستم با زبان اروم و دوستانه حستون رو از وقتی که لباستون مناسب نبود و مهمون اومد به همسرتون بگید. فکر میکنم اگه بشیوه صحیح بیان میکردید حتما همسرتون این حرف شمارو اهمیت میداد که البته حق هم داشتید کاملا.

فارغ از لحن و شیوه بیان شما قلبتون به هم وصله و با همه. فقط بیخود عصبانی و دلخورید که باید کمی صبور باشید. اصلا درگیر بازیهای کلامی خشن نشید و همو زود قضاوت نکنید

همچنان نظرم اینه مشکلاتتون اونقدری حاد نیست که اینقدر در ذهنتون دارید ریشه زندگیتون رو میزنید. بهتره این زندگیرو بسازید نه اینکه ریششو بزنید. مگرنه هیچوقت نخواهید توانست زندگی بهتری بسازید. هم شما هم همسرتون.

[elsay]

سلام دوست عزیزم
مطالبتان را خواندم.به نظر من نه تنها از غرور شما کم نشده و شخصیتتان خورد نشده که خیلی انسان والایی هستید که به خاطر زندگی خوب و شاد کردن دل دیگری گام برداشتید. ولی من از تجربیات خودم برای شما بگویم چون خیلی شبیه به شرایط زندگی من است.من هم مثل شما شاغل هستم و کار پر مشغله و پر مسولیتی دارم و دو فرزند هم دارم مثل شما خیلی از روزها خسته و عصبانی می شوم مخصوصا از دست شوهرم که چرا در منزل و کارهای خونه و درس بچه ها کمک نیست و .... ولی خیلی خوب که فکر می کنم هر موقع باعث دعوا شدم اونیکه پشیمان شده خودم بودم . توی یکی از متنهاتون نوشتین که پشیمان شدین و دلتون تنگ شده مطمن باشین این پشیمونی به خاطر این بوده که به وجدانتان مراجعه کردید و خودتون رو مقصر دانستید. این نکته مهم را در نظر داشته باشید یک طرف زندگی شما هستید که بایستی خوب باشید و انسان واقعی مطمنا طرف مقابل در مقابل خوبیهای شما بلاخره سر تعظیم پایین می آورد . به نظرم هر موقع از دست شوهرتان ناراحت و عصبانی می شوید لیستی از خوبیهاش رو به خاطر بیاورید و اینکه وقتی از دستش ناراحتید اول بشینید و با آرامش بهش بگید ببینید علتش اول چی بوده. مثلا ناراحت شدید که دنبال شما نیامده و شوهر خواهرش را رسانده اول علتش رو بپرسید توضیح بدهد اگر قانع نشدید بعد ناراحت بشید. یک مورد دیگر مثلا اونروز نیامده دنبالتان شما ناراحت شدید بعدش بیشتر و بیشتر ناراحت شدید و تنها کسی که این وسط آسیب دیده و ناراحتی کشیده شما بودید. پیشنهاد می کنم دیدتان را برای مدتی عوض کنید. هر کار و خوبی که انجام می دهید در نظر بگیرید که برای رضای خدا انجام می دهید نه کس و نه چیز دیگه. کم کم به شوهرتون یاد بدید که نیازی به حل مشکلات با پدر و مادرها نیست و این مسایل جزیی را میتونید خودتون حلش کنید ببینید هر کسی به یه چیزی پناه میبره مثلا شوهره من میگه چون من وقتایی احساس می کنم تو حرف منو نمی فهمی داد می کشم و عصبانی میشم و قهر می کنم. شوهر شما هم وقتی احساس می کنه حرفش رو نمیتونه به شما برسونه از پدر و مادر کمک میگیره. ولی کلا رفتار شما در مقابل کارهاش تقریبا خوب بوده . خواهش می کنم به جای پیام دادن حتما رودرو صحبت کنید خب مشخصه که توی پیام احساس درست منتقل نمیشه و برداشتها فرق می کنه . هر گله ای از شوهرت داری اول ازش تشکر کن بعد نرم نرم بگو یکجایی دیدی اوضاع و جو خراب شد حرفت رو تمام کن و موضوع رو عوض کن. یادت باشه مردا از زنهای غر غرو خوششون نمیاد. بببین این احساس برده بودن رو بزار کنار. اگه شاغل هستی و کار می کنی به خاطر لذت خودت کار کن هر ماه هم یک مقدار از حقوقت رو برای خودت خرج کن و لذتشو ببر. مواقعی که میخواهی شوهرت کمکت کنه با مهربونی ازش بخواه . مثلا من این کارو می کنم. از سر کار اومدم و خسته هستم میشینم سر درس دختر کوچیکم بعد خطاب به شوهرم میشه یک چایی درست کنی؟به همین راحتی. یا میشه از بیرون غذا بگیری وقت ندارم غذا درست کنم. حالا شاید اون یکبار بگه نه نمیتونم یا نه نمیشه خب آسمون که به زمین نمیاد خودت بکن ولی با زبون خوش میتونی اونم به کار بکشی. اینکه اون شب میخواست تو رو ببره خونه مادرت چون عصبانی بوده و اصلا نمیدونست غیر از این چه کاری بکنه. و اینکه نبرده و رفتین خونتون یعنی یک نشانه های خوبی هست تو سعی کن کار رو به اونجاها نکشی. خیلی زندگیت و رفتار شوهرت مثل ماله من هست.