به نظرم بحث نماز و کلا دینداری یک بحث جدا از روانشناختی هست و این دو تا مقوله جدا هستن. من نمی دونم چرا از بچگی در ذهن ماها فرو کردن که هر کسی که نمازخوان باشه پس همه زندگی بر وفق مرادش خواهد شد!!
نه عزیزم ازین خبرها نیست، نماز و اعمال عبادی یک بخش از لایه های انتخابی یک فرد هست که میتونه بخاطر طرز فکرش انتخابش کنه.
مشکلاتت رو باید دسته بندی کنی و ریشه مشکل رو پیدا کنی، تو مشکلت در جایی دیگه هست، ارتباط عاطفی که اخیرا داشتی ناموفق بوده و این یکی از عوامل تشدید کننده این حالات پرخاشگری و بی حوصلگی است.
کدهای زیادی در حرفهات بود، من نمیدونم چرا اعتماد به نفست رو به رابطه با یک پسر گره زدی؟ یا چرا کارت رو عوض نمیکنی که درآمد بیشتری داشته باشی؟ به نظر من درآمد و استقلال مالی خیلی دلچسبتر از حضور یک پسر تو زندگی آدمه.








علاقه مندی ها (Bookmarks)